На психијатар одма ке ти даде боледување ,ке му кажиш дека имаш потреба, две недели може да ти даде, ама прво матичниот треба да ти даде упат за на психијатар
Јас почнав зепира 5 мг две недели и сега 10 мг. Ги земав заради нестабилност во одење, магла во глава и вртоглавици ( тоа беа моите симптоми на анск) Вртоглавиците ги снема веднаш по неколку дена, спијам мирно, од време на време знае да се појави она чувство на лебдење ама рано е не е поминат ни месец од кога ги земам. Единствено имам поспаност деновиве.
дали ако се започне со ад, треба да се прекине со повремено конзумирање алкохол, во периодот додека се пијат?
Зепира, елицеа исто е, есциталопрам,немав никакви нус појави само поспаност затоа ги пиев на вечер,сега ги пијам преку ден не ме успиваат,на мене добро делуваат, а пробав многу
Не е пожелно, ама едно пиво една чаша вино една ракија, можеш, така викаат докторите,јас не пијам алкохол така да немам проблем со тоа
Во секоја, супер се чувствувам, се дружам одам во гужви шетам по светот,концерти ,журки возам кола одам на работа и најважно не чувствувам страв, се ова ми правеше напади на паника,од дома не излегував само болна, гуглав болести,одавна тоа го нема
Пожелно е со АД, да не се зема алкохол воопшто. Кај мене имаше нус појави елицеата, и околу 3 недели ми требаше да се навикнам на сето тоа, после супер функционирав, само пак ќе кажам, не очекувајте магија од апчињата, ако самите не се вложите и не сакате да промените нешто. Јас не пијам веќе 7 месеци АД, и за мене е тоа успех после 2 ипол години константна терапија.
јас треба да почнам со 5 мг ми е препишано насабајле, но читам дека некои се чувствувале поспани, па како ќе се оди на работа ако е така, а плус уживам да си пивуцкам пред ручек пелинковец, како ќе биде не знам ..
Почни, за некое време ќе имаш резултати, нус појавите се исти со физичките симптоми на анксиозност. Јас не би пиела алкохол со АД.
Ете пак страв.... Да не не сум доволно јадена да не паднам, и да се тресам цела.... И затворена сум дома цел ден од страв... Оти еднаш јадев и излегов во најжешкото па ме собираа, цела се тресев иако јадев благо по пат и апче се напив за смирување
Дали на вас ви влијае жешкото? Повеќе сум аксиозна преку лето. Кога е жешко имам како недостиг на воздух се плашам дека ќе паднам некаде па ме фаќа гушење некое како да немам воздух ,страшна паника имам и трчам што побрзо дома да дојдам . И дома ми поминува . Иначе пијам 2 пати хелекс од 0.25 ама мислам дека не ми делуваат или па мала ми е дозата. Ако сум надвор посебно во жешкото е проблем а дома немам никаков проблем.
На сите ни е исто и лошо на жешково, ако вакви мисли имаш, никогаш нема од дома да излезеш. Позитивно мисли уште пред да искочиш, јас со мене носам се и свашта, за ако ми се слоши одма да пијам или да каснам благо. Идам и ми се мати и стемнува пред очи, вртоглавици ме фаќаат, се препотувам 1000 пати, тремор имам, конфузна сум, се збунувам во секунда.... ама морам да одам и да излезам, морам на работа, морам деца да прошетам, морам многу работи и анксиозноста нема да ме спречи во тоа!
Се надевам ќе помогне овој текст од пост на фб Многу често имаме доживување дека анксиозноста доаѓа од некој иден настан. Од патувањето до работа Од состанокот што следи Од тим билдинг настанот следниот викенд. Но од психолошка перспектива - причината е подлабока. Сосема е можно зад анксиозноста да стојат уверувања кои сме ги стекнале во минатото. Искуства во кои сме биле критикувани омаловажувани напуштени Од овие искуства тивко почнува да се креира уверувањето: “Нешто не е во ред со мене” И токму од таа позиција почнуваме да постоиме во светот. Потсвесно може да веруваме дека: “Ако нешто не е во ред со мене, тогаш сигурно нешто лошо треба да ми се случи.” “Лоши работи се случуваат на луѓе кои не вредат да постојат.” Од овие уверувања почнува да извира постојан страв дека нешто лошо ќе нѝ се случи: - Можеби ќе ме удрат на патот - Сигурно ќе ме искритикуваат на состанокот - Многу веројатно ќе добијам отказ - Дефинитивно ќе бидам исмеан на тим билдингот Оттука причината за анксиозноста не е идниот настан - туку уверувањата што сме ги “проголтале” некаде во минатото. Чувствата на безвредност, омраза кон себе и срам - за кои повеќето од нас не сме ни свесни дека ги имаме. Но, постои ли друга можност за нас ? Со само-рефлексија и поддршка од психотерапевт можеме да станеме скептични за ваквите погледи на светот и себеси. Да го ставиме на тапет тоа што некогаш сме го “проголтале” и да го “преџвакаме” токму во сегашниот момент. Да истражиме дали тие уверувања се целосна вистина или повеќегодишен товар што го носиме од минатото? А надминувањето на овој товар почнува со еден мал чекор. Со сомнеж дека можеби: - не сме безвредни - не секој не мрази - светот не е опасно место за живеење Со откривање на нашиот организмички потенцијал за Само-свесност Само-регулација Само-поддршка Само-љубов
Апдејт....хелп Три дена веќе имам болка во грбот под плешки на средина. Ако ви се верува три дена 24ч чекам да ме акне инфаркт. Нема што да е друго после некнашната ситуација на која се надоврзувам. Незнам веке што да правам Дали на ехо и на екг не се виде се ? Дали да одам пак ? Дали да барам дополнителни испитувања ? Пулсот навечер кога легнувам ми е секогаш низок 53/ 55 ама ај тоа ми е од поодамна ама болката во грб ме уништува. Не функционирам не мислам расеана сум. ..а. имам дете за гледање .....одвратно
Кој стрес го имаш последно доживеано? . Појди на психотерапевт. Што вето крвна слика, со феритин. Витамин Д, Б 12
