Ако не си, што бараш во темава? Темава не е за ваква навредлива дискусија, туку за интровертите да си се тешат меѓусебно! Која си ти да кажуваш кој со кого да биде? Единствен кринџ се гледа во твоите осудувачки мислења. Ти не живееш со жената на колегата. Немаш поим зошто не сака да биде опкружена со многу луѓе. Можеби таа има доживеано сериозна траума поради која не може да се зближува со многумина. Никој не се раѓа интровертен, туку станува таков баш поради ваквите како тебе кои само знаете да напаѓате и осудувате наместо прво да се обидете да разберете. Дали ја праша жена му дали е во состојба да прима луѓе? Не? Можеби не била во состојба да трпи разговори. А и според тоа како ја судиш, ретко кој би те примил на кафе ако те чуе или прочита што кажуваш. Како не помисли дека можеби колегата не ја кажува вистината или не ја кажува целата вистина? Не си им дома, па да знаеш дали она е таа која кажува каде да одат. Можеби тој е причината поради која таа не сака да прима многу луѓе дома. Можеби причината е нешто друго, но и тој нема разбирање за неа.
Полека, прашав само. Не те извлеков од дома за уши. калмате. Ова е тоа, ти благодарам премногу. Искрено тогаш не е во ред да се мешаат термините бидејќи тие што не сме толку навлезени во тоа добиваме погрешна перспектива за нештата. Асоцијалност и токсичност! прашањето од горе секако мое останува, сликата сега ми е потполно друга за нештата. Луѓе барав појаснување, збунета сум од куп примери околу мене кои се очигледно злоупотребени со терминот “интровертност” немав намера да навредам ако се осетивте така се извинувам. веројатно ко што ми посочи @Amellie13 асоцијалните се вадат на интровертност и тука доаѓа збунката.
А, шо бара тој да влегва во врска/брак со мене и ме тера да сум во ситуации кои се непријатни за мене? Се е ствар на договор. Мене сите партнери ми биле екстровертни и моментот тој шо сака да се дружи наспроти мојот замор од подолга изложеност на луѓе и потреба за повлекување со серија - не било проблем во ни една врска. Зошто? Зошто нит јас сум бранела да излегва и да се дружи, сум имала ситуација каде одам рандом кај него и гледам на маса нов чоек со кој се запознале случајно на каса и сега пијат бирка. Дали разбирам? Не. Дали ми смета? Исто така не. Воедно, ко ќе речам "уморна сум", или дека ми треба да полежам и цртам/ гледам серија или едноставно да сум в кревет со мачорот - не ме терал со сила дека морам да излегвам и морам да се дружам или да ми вели дека сум дива. Партнерството покрај љубов и почит, има и компромис. Не мора да сме цело време заедно, впрочем не ни сакам да сум цело време заедно со партнер. И ако тој во неговото време без мене реши со пола град да се здружи - то е негов избор. Се дур не мора и јас со пола град да се здружам немаме проблем. Исто немаме проблем оти јас не барам од него да седи дома оти јас решив да седам дома.
очигледно ист калап. Нема намера со тебе повеќе да комуницирам. Ова е веќе друго и сосема ми е јасно сега. Ставив квоут на моето првично прашање подолу.
А шо е толку страшно и асоцијален да си? Шо, мислите сите сакаат да се такви? Лесно дека е? Иначе и преголема отвореност може да е токсична и да гуши. Ааааа сеа читам ја тука, колега, жена на колега? И целиов тоналитет на мислењата ко да укажува на некаква љубомора?
Зар сите ли треба да бидеме копии на вас, гласни, друштвени и секогаш во центар на вниманието? Не ми е животна цел да бидам програма за забава Не сите сакаат да живеат во реално шоу. Некои од нас сакаат мир, не постојан циркус околу себе. И да, страшно ви е кога некој сака мир, тишина и простор, реално нели? Не секој е роден да биде во центарот на вниманието.
Штета што се познавале само 2 недели пред да се земат А оваа лисицата го излажала твојот кутар другар, тој сиротиот за тие 2 недели пред да се земат не успеал да процени дека она е таков интроверт.
@Scorpio991 Според мене, На твојот колега не му смета неговата сопруга и убаво е да се види дека има разбирање за неа, наместо да ја тера да се дружи со луѓе Од друга страна, и жената е во право. Не треба секој да се прима дома, особено па не колеги кои нејзе после по форуми ја нарекуваат "госпожа кринџ" под превезот демек дека сакале да ја разберат подобро интровертноста, мај ес Ова повеќе ми личи на желба за оговарање и мака што колегата си ја ставил сопругата пред вас. Е јбг, as he should Крај краева, тој е ваш колега, не таа. Па и не прави разлика што ве оставила сами да си поседите само колегите
Краен интроверт си бара интроверт. И обратно. Додека луѓе амбиверти, може да се прилагодуваат и да не им пречи тоа при изборот. Ова е и те како пресудно меѓу двајца луѓе кои треба да започнат нешто, ама тоа твоето „и да ги има насекаде“ не секогаш значи екстровертност заробеност со интровертност. Туку, порив за нешто и некаде - да си виден/а. Его, истакнатост, влијание. Јас па не знам како коментирате отстрана за луѓе кои сами знаат зашто избрале да се заедно, па коментирате некомпатибилност? Или едниот од нив ви продава приказни како нема слобода како личност?
Зошто секогаш се форсира ние интровертите да ја напуштиме комфорт зоната? А никој никогаш не им вика на екстровертите пример да се стишат малку? Секогаш истите муабети: "Аааа треба да излегуваш почесто, да зборуваш повеќе, да се дружиш... " Никогаш, никој, никаде не им рекол на екстровертите за промена да си го држат разговорот во себе? Не мора се што ти дошло на ум, тоа и да ти е на друм. Некогаш како интроверт се што сакам е мир и тишина, а не некој да ми брмчи и брмчи како навиен. Не сакам да одам никаде. Не сакам да се собираме. Немам енергија да слушам. Не ми е гајле што зборува некој. Не ме интересира. Ваквиве напори би ги казнил да седат во тивка соба, без музика, без бука, без луѓе 3-4 саати, сами со себе. Ќе полудат.
Некои немаат разбирање. Сите знаеме да кажеме да се излезе од таа зона, но после 23545790 животни бури и не е така лесно да се направи тоа. Понекогаш мирот и тишината се непроценливи. Човек треба да се опушти, ресетира.
Пошо не можат да не' сфатат, не се ни обидуваат. Интроверт секогаш ќе има разбирање за однесувањето на екстровертите, ќе проба да се стаи на нивно место, нема ни да осудува, додека другиве никад нема да не' разберат. Мислам и дека интровертните особи имаат тенденција да се мнооогу повише интелигентни, пред се на емоционалната интелигенција ќе ставам акцент. Пример тетка ми, скоро ми споделува како неа и' било супер удобно да се здружи со секој, конкретно со цел автобус од групата си праела триста муабети ко да се знаат 100 години, додека пријателката била помирна, поќутлива, па автоматски ради тоа не и' праеле муабет и не ја викале нигде.. Ја нарече безобразна И за мене се однесува ова, пошо у поише наврати ми има отворено кажано, као како моеш да си толку затворена, дистанцирана и дивтар Не се замараат да разберат, и тоа е тоа, само игнор, не ни вреди да се троши енергија, оти е залудно. А еве и мене богами ми е тешко да укапирам како може бе човече така со сите да можеш? Од каде енергија за све тоа.. Чудак сум ако одбирам да си се повлечам и изолирам со слушалки во уши, и едноставно да исчезнам од светот? Толку ли е тешко да се прифати дека секој си е свој и различен, и секој ужива на свој начин? Од 'бучава' само музика бирам, мислам дека ние интровертите на посебен начин сме приврзани со неа, све друго на мјут би стаила. Ни потреба, ни желба, ни сила, ни енергија имам да бидам гласна, впечатлива и упадлива. Ќе скренат гарантирам. Има луѓе не можат да не искочат од дома макар и се шлаеле низ улиците у маало. Мора да се раздвижат, да сменат средина, место не ги држи. Коа беше карантинот воопшто ама воопшто не ми беше тешко, оти да не зборам колкав период сум поминала без никаде да искочам, ќе ме напраат за лечење дека сум Или за зборењето, можам уста да не затворам, да комуницирам на долго и на широко, (таму кај што ќе осетам комфорт), а можам и да заќутам и збор да не проговорам предолго, буквално ко безгласна буква, па ќе речат оти со клешта ми ги ваделе зборовите Не, туку вие не знаете ко прво како да сe снајдете со комплексен карактер, немате пристап, и ко второ немате капацитет, ниту волја да ги разберете поинаквите од вас.
Треба да се има свест и повисока емоционална, а богами и општа, интелигенција за да ги укапираш тие нешта, да разбереш дека не се сите луѓе исти и дека не мораат да бидат. Болдираното поготово; не, не морам ништо да правам освен тоа што мене ме прави среќна. Нели тоа е поентата на животот? Да си среќен? Зошто МОРА повеќе да излегувам и да се дружам ако не сакам? Ако тоа ме прави несреќна? Намерно ќе се правам несреќна за да некој не ме смета зааааааа што? Чудак? I could care less. Не ми кажувај што треба да праам у животот.
@Billy Idol зошто екстроверти се гласно мнозинство (нз колкав % се, ама гласни се ко да се мнозинство) и диктираат социјални правила.
Јас сум повеќе амбиверт од интроверт, но ме нервира кога ми велат дека сум срамежлива. Nah bro I just don't like you that much или не ми даваш добри вајбс. Не мислам дека секој заслужува да ја знае вистинската јас. Кога сум меѓу луѓе кои не ми се погодени знам да си летам со паметот во други светови (она што ми е омилено додека сум сама). А меѓу "мои луѓе" да ме види некој од страна ќе мисли дека сум екстроверт. Многу екстроверти немаат баш разбирање зошто не си најгласната личност во група луѓе. Но едно ќе признаам веројатно полесно си поминуваат во животот.
Интровертите (и јас сум една од нив) често се осудувани од околината заради нивниот начин на живот. А од другата страна не е така. Ние не ги напаѓаме нив. Често сум мета на критики затоа што не сум друштвена. Не ги разбирам како не им е досадно често да бидат со луѓе. Не сакаат приватност? Јас не гледам потреба да ме има секаде и скоро секој ден (или секој викенд) да одам некаде. Поубаво ми е дома да седам. И да бидам со семејството. Се дружам, ама ретко. Повеќе ме опушта да излезам со маж ми, отколку со пријатели. Децата ретко излегуваат со нас. Или дома да гледам филм, серија или да слушам музика. Не сакам иди ми дојди ми. Средбите со пријатели почесто се надвор. Дома сакам да си одмарам. Не сакам собиранки. Ми пречат гужви и галами.
Јас сакам да се дружам со луѓе, уживам навистина кога сум надвор, ама имам социјална батерија што брзо се троши, особено ако сум опкружена со луѓе што премногу зборуваат а малку кажуваат...just get to the point dude..И верувам во изреката дека не мора се што мислиш да кажеш
