Готовоо, ги порачав ..благодарам на сите за искреното мислење. Мене ми беше за нему да не му е незгодно или непријатно оти знам дека е за патики ама не сака да троши периодов. Ама знам дека ако беше обратно и тој би го направил тоа за мене
Зошто да не, нема ништо тука лошо. И јас му имам купувано и тоа неколку пати, во долга врска сме и за родендени, годишнини си се прашуваме што да земеме еден за друг.
Многу добар поклон за дечко, јас му земав пред неколку месеци и пресреќен е, секој ден си ги носи. Не гледам зошто би му било непријатно, може мислиш заради цената ама нема врска тоа. Секој сака поклони и едноставно ти сакаш да му купиш и нема зошто да се чувствува непријатно, сите си подаруваме нешта во врските, не е ништо лошо тоа.
Мислите ли ако врската е сериозна и трае повеќе од 5 години, а нема прстен може да биде причина за да се стави крај? Или едниот ако сака да се мажи/жени побрзо и да има деца, а другиот сака покасно.
Може. Кога едниот сака едно а другиот друго, кога нема усогласување на потреби, тоа значи дека едната страна мора да трпи, да толерира. Е, ако не може да толерира, тоа значи дека е време да најде некој со кој ќе има усогласеност и ќе го оствари тоа што го сака.
Може да. Имав таков случај со моја братучедка, одеа долго, веќе беа во години, а тој не правеше никаков чекор. Беше сосема незаинтересиран и таа реши да стави крај. Искрено јас да сум на такво место ќе гледам прво да направам муабет со партнерот, да најдеме некое решение и компромис, сепак не е едноставно да ставиш крај на долга врска само поради различни ставови. Веќе ако нема договор, ако некој е тврдоглав и не сака да ја сослуша другата страна, нема смисла да се продолжи врската.
Да, ама размислував за ова во последно време и ме интересираше. Пошто бев во таква ситуација, сега пак сум во слична.
За мене тоа не е причина за крај. Можеби нема пари сега да се жени а женачката не е мала работа. Можеби не се чувствува спремен. Можеби можеби можеби..... Едноставно треба да се разговара и да се види зашто така размислува. Пример ако ти имаш 22 години а он 23 и одете 5 години може он да не сака да се жени. И покрај тоа што сте долго заедно да мисли дека сте млади.
Да. Затоа според мене тоа порано се прави муабет, да знаеш дали си на иста бранова должина. Ја сакам деца на 30, тој ако сакаше деца на 20, ја ќе требаше сега за брзо да раѓам и да се мажам, а тоа никад не би се десило и би морале да раскинеме. Ја од старт се изјаснив што планови имам за во иднина и да не му текне да ме напиња за деца и брак, за среќа исто мислиме и тој деца не сака многу млад, без да имаш сигурна работа, свое живеалиште, автомобил, да можеш да им обезбедиш се, па и да се поужива и прошета малку. Се додека истово го мислиме и имаме ист став, за мене нема проблем. А, млади почнавме врска, нема да ме чуди ако сме пример здравје боже 10г заедно и напињаат за брак од околу луѓе. Мене ова нема да ме тангира, како што кажав ако и двајцата сме со истиот став. Ама ја мојот став сум го кажала на старт и ќе си останам до тоа до крај. И мислам дека ако има ваков проблем, да, спремна би била да раскинам. Секако прво ќе направам муабет ако има простор за компромис и разбирање ама ако другата страна запнала нешто со сила, се знае, раскинувам... Подобро пропадната врска отколку одлука со која не би била задоволна.
Зависи. Ако ти сакаш да имаш деца сега брзо, а тој за 5, 10 години проблем е. Може едниот да почека, другиот да убрза па да се најдат на средина. А за мажење женење, лично јас размислувам дека ако 5 години трае врската секој од партнерите треба за 5 години веќе точно да знае дали сака да е со другиот. 5 години не се мал период за да не можеш да се одлучиш. Ако за 5 години сеуште не си сигурен дали сакаш да си со него цел живот, може уствари да нејќеш, пошо ако си сигурна за него после 5 години ќе го познаваш перфектно и прелесно ќе одлучиш. Исто и за мажот. После 5 години ако не му текнува да ме запроси, ќе го прашам кој му е филмот. Бракот не треба да те промени многу. Не треба во брак да влезеш и да исполнуваш очекувања за домаќинка или не знам што. Ние со маж ми живеевме заедно и пред да ме запроси и одкако ме запроси не се смена ништо продолживме исто. Значи ако врската ви е убава, нема што да те плаши бракот. Ако те плаши, можеби партнерот има очекувања од бракот кои тебе не ти се допаѓаат. Мора да ги разговарате очекувањата и отворено да си кажите еден на друг што за вас значи бракот. За деца е сосема во ред да сака едниот сега, другиот покасно. Зависи колкав е тој размак. Ако е голем и не можете да се најдете, скрос легитимна причина е за раскид.
Неколку пара имам во близина што идат повеќе од 8г, едните што ги знам се веќе 11год заедно, уште не се земени. Според мене нема потреба за крај, затоа што можеби сеуште едниот партнер не е спремен, па се чека на нешто и слично. Едниот пар што ми се блиски, баш зборев со дечкото планира сега да ја побара после 8г врска, вели дека сега се чувствувале спремни а дека до сега едноставно цело време имале други цели и планови. Така да, нема совршено време, се е до тоа колку и двајцата се спремни навистина на таков чекор.
Немора да значи. Првин зависи возраста, дали си спремен, финансиска состојба. Сестра ми со зет ми, тогашен дечко, беа во врска 11години пред да се земат, ама врската ја почнаа на 17год. Исто многу нејзини другарки. Другарка ми после 9годишна врска се решија за брак, откако се средија, со работа, место на живеење. Треба двајцата да бидете спремни, а не дека сте заедно 5, 8год па мора брак, ништо не мора. Брак не е едноставен чекор.
Немора да значи дека сега ако сакаш некој ке сакаш цел живот пример со мојот бивши јас го сакам ама тоа беше период повеке беше навика многу е тешко да одлучиш дали да поминеш со некој цел живот и да одеш 5 години тешко е.. А брак и врска не е исто у брако имаш многу више проблеми па те со негови родители со деца меца треба да си спремен.
Па не значи дека ќе го сакаш, затоа во брак се влегува кога ќе се чувствуваш созреан, јас маж ми не го сакам така случајно, туку одлучувам свесно да го сакам, е сега некои мислат дека љубовта така доаѓа и си оди кога сака, ама затоа треба да си созреан за таков чекор, јас ако одлучам свесно да го сакам до крај на живот нема сила што мене ќе ми ја смени таа состојба, пошо тоа не е чувство, тоа е веќе состојба со која живееш. Бракот не треба да те промени многу, ко прво не значи дека ако си во брак треба да имаш деца одма. Ко второ ако си во брак не значи дека треба да се расправаш со неговите родители. Маж ми секогаш им поставувал граница на неговите, јас на моите и никогаш немаме проблем. Јас не се чувствувам многу различно од кога сме биле во врска и сме живееле заедно, бракот треба да биде само како надворешна прослава за љубовта, а не да го гледаш ко затвор од кој нема излегување. Или кога ќе речат прво сакам да прошетам. Еве јас со маж ми се изнашетавме. Не ми влегува тоа во глава зошто бракот да те спречува да шеташ. Демек повеќе обврски, миење садови, перење, чистење, готвење? Јас мислам дека да стигнеш до години кај што размислуваш за брак и да те пере и да ти готви друг е срамота. Значи овие работи треба да ги правиш веќе сам безразлика дали си во брак или не. И за жени и за мажи ова. На 25 години мама да пере гаќи мене не ми е во ред тоа.
Јас сум таков тип на особа самец не го сакам бракот незнам зошто некако ми е многу сериозен чекор ако бирам поарно би одела со дечкоми 20 години до 40 а можеби и цел живот, брак не е за особа како мене барем таква сум се запознала.. Брак не е за перфекционисти :\
Епа добро тоа е во ред, и мажи полно има такви битно е да најдеш некој како тебе. Инаку што ти е чудно, кај нас многу жените се жалат од брак пошто такво патријархат општество сме, кога се мажи жената се очекува да стане заробеничка, затоа сите зборат изнашетај се, носи фустани, шминкај се дури не си во брак, а се од тоа јас правам и сега. А за перфекционизам, тоа според мене човек треба да го омекне пошо сите сме некакви и за било која врска во животов да ти успее мора да си флексибилен и спремен на компромис. Како да барам од маж ми да е перфектен кога јас не сум. Ама се прифаќаме, се разбираме, се трудиме да сме подобри секој ден и тоа е смислата
Епа не е исто кога и двајцата се спремни на таков чекор, и кога само едниот од партнерите е спремен. Мене ми е скроз океј да се стави крај на таква врска кога едниот од партнерите не може да го задоволи критериумот на другиот. Никоја страна не треба да биде притисната и принудена на нешто. Макар и 15 години нека се во врска.
теоретичари сето вака онака требало да биди, да според призмата на Вашето гледање. Не секој исто го гледа бракот. Мене бракот ми е само документче за да се идентификуваме и да поделиме сермијата. Ако ја сакам и и верувам на личноста/девојката, не ми менува дали сум во брак или не.
