Да му се плукнам во партнерот (извинете вака) ако баш во такви тешки моменти создаде проблеми плус наместо да ви биде најголема подршка...
Пауза од врска да бараш кога на некој му е најтешко е мизерно. Загубата на родител е една од најтешките болки во животот. Во тие мигови треба поддршка, а не пауза. Можеби и подобро за тебе е што испаднало така, за тој месец размисли си дали сакаш иднина со него. Имаш доволно време да си ги средиш мислите и да си направиш одлука
Изгубил чувства дефинитивно , он баш во овие моменти треба да е највеќе покрај тебе . Ако на мојот сакан му се случи недајбоже родител да му почине сигурно нема да му дробам како се осеќам заробено осеќам притисок , он сега треба да биде покрај тебе и да ти биде најголема поддршка, очигледно он не го прави тоа . Мене ова би ми било една голема причина да му раскинам ако во најтешкото не е покрај мене не гледам причина што повеќе да барам со него. Смрт на родител верувам дека е најтешко нешто , доколку он сега не е тука за тебе кој би бил? Наместо да биде покрај тебе и да ти дава поддршка он сака да си замине и да те остави сама потполно сама во најлошото. Ако некого сакаш не го оставаш сам кога му е најтешко.
^^Пушти го.. Сериозно.. Не е лесно. Ама можеби подобро. Знам дека долгите врски и те како можат да те срушат кога ќе завршат, ама ако на некој му е тешко да е до тебе кога ти е најлошо во животот можеби и не треба да биде до тебе. Утре задутре ако бидете во брак ќе ти биде многу потешко и ќе не знаеш кој пат да го фатиш. Јас долга врска прекинав поради сличен проблем. Ако сакаш ќе ти пишам порака.
Дали би биле со некој што не е баш ваш тип , али сепак ви е симптичен не е грд дечко. Тие шо имате читано знаете за камионџијата шо имавме два пати односи, шо ми беше прв и ме батали после 2 месеци, и сега сеуште не сум скроз опоравена ( знам дека не вреди). Пројдов низ емоционален хорор и пекол, напати уште знам да си плачам од мака како ме заеба. Е сега дечково со кој шо пишувам е 28 години, не е од Ск, али 2 пати веќе иде у кафич кај шо сум искочена. Ми се отвори скроз, се познава дека не е некое несозреано детиште како бившиов, постојано се труди околу мене, 24/7 ми пишува, се грижи за мене, ми дава општо совети за животот дека е постар од мене. Вака како шо го знам до сега е човек пред се. Е сега нешо највеќе шо ме кочи шо не е скроз мој тип, инаку е интересен и забавен тип. Не знам како да постапам. Од друга страна па пак имам прашалници у глава зашо еднаш гадно ме заебаа за цел живот, макар шо сум убедена дека не е таков. Anyone??
Прерано е да донесиш заклучок каков е. Тек се запознавате нормално ќе се труди и ќе ти пишува. Мислам дека најголема грешка во 90% шо читам тука е како одма донесувате заклучоци за некој, а после нормално ќе биди разочарување. Ако ти е интересно со него дај му шанса, сепак ти најдобро си знаеш. Само биди внимателна, на почеток сите се во најдобро светло.
Да у право си мила. Али веќе 2 месеци без престан се труди, збори за сериозни и длабоки теми, ми кажа пред 2 недели дека стварно му значам и би се нафатил дури и на тоа да сме само другари, за да не ме изгуби. Мене повише ми е ова шо не ми нешо ептен убав на гз да паднам, али не е ссмо убавината клучна.
Читајќи го постов ми текна на нешто што ми кажуваше баба ми цело време - колку и да не е твој тип, ако те сака, почитува - ќе ти се смиле. Дечкото очигледно е заинтересиран за тебе, ама имај на ум дека на почеток сите се добри и фини, затоа треба да бидиш многу внимателна. За да се разочараш е многу лесно. Набљудувај, гледај како со тек на време те третира, дали му се мења односот спрема тебе, немора веднаш да испадниш со него. Ако е заинтересиран за тебе, и после некое време ќе ти пише пак
Често го оставам на сеен душо, некогаш и по 10часа не му враќам и на сите социјални мрежи ми пишува. Се познава дека се труди и не му е за ладење и тепање време. Али некако не можам да се замислам со некој шо не е мој тип, повеќе тоа ме кочи.
Дај му шанса, но внимателно оценувај ги сите негови постапки и зборови. Бидејќи на почетокот сите се слаткоречиви, додека да те придобијат и да можат да те манипулираат. Затоа не се опуштај и не донесувај од одма заклучоци дека е совршен. Подобро гледај да му ги откриеш мааните, затоа што сите имаме. Ама нашите маани не му одговараат секому. Така и неговите маани колку побрзо ги откриеш толку подобро. Потоа од тебе ќе зависи дали ќе можеш да го прифатиш и да бидеш со него или не. Не се ориентирај на тоа да му ги бараш совршеностите. За да не бидеш повредена како минатиот пат.
Јасно ми е дека секој има свој тип, ама ти кажав.. колку и да не е твој тип, ако вака продолжи, ќе го засакаш повеќе од себе верувај. Ама ако толку си решена дека не е твој тип, најдобро е да му кажиш искрено, не е воопшто убаво на некој да му го трошиш времето, биди искрена, само така тоа што е твое ќе си дојде.
Па бидете само другари де, зошто толку компликации? Кажи му сакам да сме другари. Ако ти се засвиѓа после ок, ако не никому ништо.
Ама затоа со тој шо беше твој тип сврши работа. Или има хемија или нема, џабе се тука типови ако не добиваш назад тоа што даваш. За двете страни важи ова. Шо ако е некој твој тип ако не те рецка ни 2%? Но, од друга страна, шо ако еве како овој прави сѐ, но тебе не ти се свиѓа?! Не брзај, дај си време себеси, запознај го. Бидете другари некој период, па ако треба нешто ќе се случи, ако не здравје.
Жива вистина, дека не сакав ништо повеќе со него како што рече девојката не беше тој тип мој ,иако ми беше другар али тој залудно се трудеше за да бидеме заедно, си реков зошто да не му дадам шанса па да видиме што како. Еве до денес сме заедно и верени, догодина ќе правиме свадба. Не можам да замислам без него живот.. Ех што беше љубов.
Да епа и ја така се тешам душо, џабе шо ептен беше мој тип бившиов, кога и ептен типски ми го спопика. А и реално стартно и тој не ми се допаѓаше многу, беше мој тип повеќе од овој сега тоа е факт, али ете после тоа се завеав ептен. Не знам ќе пробам да искачаме онака другарски најпрво, па шо биде нека биде.
А ова типовиве, збориш за твој тип у физички поглед или у карактер или комбинација од двете? Пошо "тип" е многу широк поим.
Najglupavoto nesto mi se sluci denes. Se custvucam ponizeno, epten nikakvo samodoverbata mi ja smali na 0. Mozebi ke ve nasmeam barem. Komunicirav so eden veke nekoj mesec, se bese okej, komunikacija super. Zaradi mojata rabota se gledavme poretko, no imavme nekoj kontakt sekoj den. Posledno tipot mi se javuva, uste bese den, i mi vika deka minuva niz mojata ulica, na ova mu kazav deka ne sum sama sestra mi i drugarka mi bea kaj mene. Nema vrska, na ova odgovori vo stil ke se vidime togas vecerva, bidi spremna kaj 9ipol. I sve okej lugje doagja 9ipol, tipot go nema. Go prasuva do kade e, mi veli deka gleda fudbal i deka za kratko zavrsuva(prvenstvo imase). Doagja 12casot. Nit mi se javi nit mi pisa. Bukvalno se izgubi. Mu prativ poraka fala ti sto mi pokaza deka nemas pocit sprema mene i vremeto moe. Po 1saat me ostavi na seen. Deneska kako nisto da ne bilo tipot mi prakja video nekoe si. Po ova go odslediv od socijalni mrezi isto napraviv i toj da ne me sledi. A se bese okej, nemavme nekoj seriozen muabet no imavme okej komunikacija kako za pocetnici. Se custvuvam epten nikakvo, besna sum na sebe i na site. Mislam deka dobro napraviv so unfollow? No nemozam da se smiram, prvpat mi se slucuva vaka. Nemase ni eden znak deka saka da prekine da komunicira.
Зошто се грижиш? Дај олабави се. Не сакал, не сакал. Вина немаш ти. Си му го покажала местото каде му е. Воопшто не се грижи, барем си покажал каков е со време.
