Љубовни проблеми и совети

Зашо бе не знаете да им затнете усти кога ве притискаат за брак? Често на форумов истиот проблем. Ставете ги еднаш тие кај шо им е местото со збор и ајт терајте си по ваше. Ќе ми кажел некој кога да се мажам кога да родам…ок.

 

Ne sum pri kraj toa e problem. Ne e za malku. Ushte 3-4 godini sigurno.. Bez ovaa eve 3. Toa mu smeta sigurno e.

 

Истерај го докрај. Друго не знам што да ти кажам.

 

Веројатно и ова е проблемот најголем, што си далеку од крај на факултетот и сигурно ќе ти требаат уште 4 години. Веројатно се работи за медицина. Факултет што е доста напорен, тежок, бара комплетно посветување.
Но, и бракот не мора да го брзате одма и може да го правите тоа во етапи.
Запросување и веридбата може да биде порано. Може и да влезете во брак, а да почекаат децата додека да завршиш. Има многу варијанти.
Детали се тоа, и ќе си ги договарате меѓу вас како што вас ви одговара.

Напнатоста може да ја ублажите со омекнување малку при разговорот, со затоплување во зборувањето. Иако немате можност да се видите оваа недела, секако контактирате па иако разговорот ќе го оставите за понатаму, уверување дека сеуште го сакаш и сакаш да си со него, нема да дојде лошо сега.

П.С Моите на времето исто така помеѓу запросувањето и законскиот брак биле 3 години заедно, поради некои овакви пречки како факултет. На почетокот и не можеле да живеат цело време заедно. Па издржале.

 

Звучи како да сте на различни периоди од животот , тој си ги решил зацртаните работи , ти си во тек на решавање на твоите . Јас само би те советувал ако мислиш дека не си спремна сега или не сакаш брак и деца воопшто , да си се држиш до своето , не попуштај на никој . Притисок можат да ти вршат од сите страни ама тоа е твој живот и не дозволувај да те убедат да попуштиш кога знаеш дека тоа не го сакаш во моментов . Звучиш дека си одговорна и обзирна , верувам дека ќе завршиш факултет и ќе си најдеш работа и ќе можеш финансиски да се издржаваш каде и да си

 

Da, tochno na medicina sum. Od oktomvri verojatno 4 godina kje pocnam. No, sepak ima dosta obvrski do 6 godina i ni na kraj pamet ne mi e sega deca da imam ili mazh.

Ne sakam veridba od pricina shto jas nikogash ne zamisluvav na ovie godini takvo neshto, deca ushte pomalce. Sosema mi e dobro i da ne se zememe nikogash i da zhiveeme taka ili na 40 edno dete da rodam. Ili pa zhivot so negovite na sprat isto ne doagja vo predvid.
Toj ne saka ni za Skopje da slushne primer, da smeni ete neshto, stan pod kirija da zememe tuka (kako eden predlog) samo jas treba da smenam ako razmislam potrezveno. Toj imal rabota, imal na gotovo sprat i tochka. Jas prifativ se, da ostaneme vo nashiot grad vo idnina, da si raboti, da se blisku nashite, samo da zavrsham fakultetot. I pak mora pritisok da mi pravi, se na mene da e.

Majka mi vika nikako da ne potkleknuvam na pritisokot i da si teram po svoite zamisli, za mazh da ne se prilagoduvam. Shto i moeto mislenje e vakvo. Dodeka tatko mi vika vo pravo bil, sakal i toj vnuche, a i dechko mi imal dobra rabota, jas so sredno kje sum si rabotela, familijata povazhna bila od karierata, shto tolku sum dramela.
Osven majka mi site se na negova strana.
Drugarkite pa mi vikaat rodi si bebence, mazhot togash kako omeknuval, ne znam shto, gluposti. Ama se toa se nivni zamisli, ne moi.
Na kraj site mi gi izmeshaa mislite.

Jas sekogash sakav da rabotam, no izlegoa neplanirani raboti. Anksioznost, depresija, pogreshna terapija so lekovi shto me otrgna od se, pa go staviv vo miruvanje fakultetot, pa ajde rabotev za da ne chekam nishto od nikogo i taka otidoa godini.
Koga se vrativ na fakultet prvo mi beshe poddrshka, dobro sum napravila, sum go sakala toa, denes si trebalo fakultet, kje bil sekogash so mene shto i da odlucham. I sega pa mu smeta se i samo prigovara kako vreme za deca doagjalo. Se si mislam doma mu polnat glava.
Majka mu mi prefrli megju redovi zoshto sum ostanala "vechen student", sakala da zavrsham kako ama neli mi bilo sram da se vlecham na fakultet so mali deca tolku postara od niv, nejzinite sin i kjerka kako si zavrshile na vreme, zoshto tolku sum chekala. Mislam deka ima nekoe vlijanie vrz nego, naglo e ova odnesuvanje.

 

@Vermilion. потполно те разбирам, факултетот и нерализирањето на целите во рок како сите е една од причините поради која не сакав да сум во врска. Потполно се пронајдов во тоа што го напиша. Претпоставувам дека си на медицински, а секој втор на медицински се соочува со овој проблем, не само женските туку и машки, тие што не потекнуваме од богата фамилија. Мојот избор секогаш беше факултетот и образованието, не очекував никој да ме разбере си терав по својот пат, ниедно машко не го ставав пред факултетот и остварувањето на моите цели и воопшто не се каам за тоа. Важно е ти што сакаш и ти како се гледаш во иднина.

 

А, што ти смета?
Што на кола и се восхитува?
Не те разбрав баш што е проблемот

 

Срам да и е на мајка му. Колку примитивно размислување, страшна работа. Штом така ти рекла сигурно таа му ја полни главата, таа не само за факултетот и за се друго ќе ти префрла во иднина.

 

Тоа е проблемот .

 

Тука веќе е проблемот меѓу вас, а не меѓу вас и останатите. Вие не сте на иста фреквенција. Немате исти замисли за иднината.
Тој ја става фамилијата и децата на прво место, ти ја ставаш кариерата, додека бракот воопшто не ти е битен. Го замислуваш животот без брак и деца (до 40 години), тој со.
И тоа е проблем затоа што ако останете заедно, треба некој да направи компромис, а како што гледаш, не сака никој да попушти од својата замисла.

Затоа е битно да имате еден искрен разговор, да видите што сакате и дали може да се најдете на средина, доколку не можете фер е да кажете како стојат работите. Па, секој да си продолжи по свој пат.

 

Mi znachi mnogu shto nekoj me razbira.
Mene mi beshe golema poddrshka partnerot, se do izminatata godina i sega posle nova godina mnogu eskalirashe problemot. Isto kako i ti i obrazovanieto mi e pred se. I reshena sum da zavrsham.
Zatoa i mu rekov da raskineme i da ne se machi, spremna bev makar ostanala so skrsheno srce, no toj ne prifati. A sega uporno bega od razgovor. 2 pati se vidovme od kavgata navaka i kako ne sakal da zborime za toa, da sum uchela da ne me defokusiral.
I jas se mislam deka doma mu zborat, ne znam zoshto inaku bi bilo vaka.

 

Луѓето многу осудуваат без да се обидат да раберат, сите до еден, од најблиски роднини, другарки, колеги, рандум непознати ликови, сите до еден. Ама тебе ич да не те боли уво за нив, терај си по зацртаната цел, а ветер во грб нека ти бидат тие што те поддржуваат, мајка ти и силната волја да завршиш. Мислам дека дечково сепак те сака, но му ја полнат главата. Обиди се да разговараш со него, објасни му како се чувствуваш.

 

Браво.
Колешке @Vermilion., толку труд си вложила, личиш на трудељубива и упорна девојка. Неделава посвети си се на испитите и не се стресирај за овие малограѓански муабети. Млада си, си изодела пола пат, верувам дека ќе успееш.

Јас исто имам подолга врска, колешки сме, но дм засега ми е поддршка, а и он е уште студент, но кај и да е еве го ќе заврши, а јас имам уште за студирање. Понатака што и како ќе биде не знам, но на твое место ако би почнал да ми прави притисок би се држела пред се до себеси и моите желби. Искрен разговор би направила, со сите отворени карти на маса и да се одлучи финална одлука, му одговара или не. Со сила ниедна страна не треба ништо да прифати. Подобро да се разделат патиштата отколку со сила двајцата да сме во нешто што не ни одговара, па дополнително да се фрустрираме и да сме несреќни.

Партнерот треба да ти е поддршка, а не дополнителен проблем и стрес во животот. Каде имаме тон обврски и сме под хроничен стрес и умор, уште тие во околината над глава ти зборат се и сешто. Срам да им е искрено.

 

Ти си дотуркала дотука, ете имаш цели и планови за остварување, не дозволувај малограѓанството да те оттргне од тој пат по кој си тргнала.
Ќе се изразам малку погрубо, ама дечко ти од поодамна видел со кого е во врска и дека тебе животот не ти е скоцкан ко него. Ако не му чинело, шо не заминал порано?! Знаел и дека си помлада, сигурно и во изминативе години си спомнала кои ти се тебе приоритети, а кои нему, не може тие преку ноќ да се сменат.
Мислам сега дека мајка му (која патем е примитивна левел 100000) му ја полни главата и тој потпаѓа под влијание.
Јас да сум на твое место ќе си се држам до моето. Ниеден маж не е вреден да се откажеш од сонот. Исто и обратно важи.

 

Феминки, итно ми е, ве молам за совет и мислење! Helpp
Во врска сме 7 месеци. Сме имале вкупно 3 или 4 расправии до сега кои што биле жестоки ама предизвикани од негова страна без некоја посебна причина. Проблематичен и непредвидлив тип е. Во неделата после полноќ имавме расправија. Се се случи многу брзо и без причина. Не зборевме по телефон четврток и петок, а средата еднаш зборевме само, го побарав вечерта не ми се јави и наредниот ден исто не ми крена кога го барав, а во петокот не му се јавив, чекав тој да се јави, затоа што ми има кажано да не му вртам сто пати ако не ми крене туку да чекам тој да заѕвони. Ми се јави во саботата вечер и се беше океј, што правиш како си муабет, ти се јавив да те слушнам, едно друго. Сакав да му се јавам накај 22часот ама викам ај покасно. Му испратив срце дури во 00:00, ми се јави после 40 минути. Не збореше ништо затоа што беше на забава и имаше галама, туку музика слушав во позадина што пуштат. После 2 минути јас му свртев, па тој повторно после 5 минути и ми посветуваше песна. За кратко му испратив порака “Те сакам”, на која што после 5 секунди ми се јави и повторно ми пееше и ми рече да те поздравам само. После 3 часа видов на фејсбук дека ме блокирал. Апсолутно немаше никаква причина од претходно за да дојде до тоа. Од чиста мира ме блокира или бил под дејство на наркотици и алкохол. Му пишав порака што е работата не ми врати му ѕвонев не ми крена, пак му пишав јави ми се и ми крена покасно. Го прашав зошто си ме избришал од фб или блокнал, што се случува со твојот профил, на тоа тој ми одговори “да те блокнав, преска кога зборевме нешто не се осеќав океј добро”. Ова што го кажа немаше логика и поента и го приметив се зддтка и не знаеше што да излаже. Му викам кажи ми што е работата и ми вика па те нема да ми се јавиш 3 дена, сама си крива, му викам знаеш дека сум те барала види во телефонот и ми вика добро чао. Овие два муабети што ми ги сврте немаат логика ниту поента со тоа јас што го прашував. Му пишав пораки неколку и во меѓувреме му вртев. Не креваше па покасно дигна слушалка, затоа што упорно му вртев и му пишував. Му викам кажи ми што е работата зашто вака ми правиш, ништо не сум ти крива нити сум ти згрешила нешто, ми рече не си ти крива ништо не ме барај и ми спушти. Пак му пишував пораки, пак му вртев ми вика не ме барај сто пати ми сврте, три пати ти повторувам да не ме бараш, ништо не си ми крива ти, не сакам да бидам лош со тебе не ме терај да бидам лош, не ме барај нити те барам. Пак му ѕвонев и ова беше последно што зборевме. Дигна слушалка и почна да пцуе и ми кажа дека ќе ми го блокне бројот и ми спушти. После тоа му свртев преку 20 пати не ми крена ниту еднаш и ми гасеше. Не ми врати ниту на ниедна порака, а знам многу добро дека ги прочитал сите 30 и нешто пораки. СВЕСНА СУМ СЕГА ДЕКА ПРЕТЕРАВ СО ВРТЕЊЕ И ПИШУВАЊЕ НА ПОРАКИ. ЦЕЛ СААТ МУ ВРТЕВ И ПИШУВАВ, ЗАТОА ШТО БЕВ МНОГУ ВОЗНЕМИРЕНА И НЕ ЗНАЕВ ШТО СО СЕБЕ. Вчера сабајле му пишав јави ми се кога ќе станеш, не ми се јави. Попладнето му пишав пак и му се извинив за тоа што сум му вртела толку многу и му кажав сфатив дека сум претерала. Ништо не врати на таа порака, а знам дека ја прочитал. Пред два саати му пишав “Ми фалиш многу, те сакам.” НЕ МИ Е ЈАСНО ЗОШТО БЕШЕ ТОЛКУ “НАКУРЧЕН”, И НЕРВОЗЕН СПРЕМА МЕНЕ, БЕЗ НИКАКВА КОНКРЕТНА ПРИЧИНА ВО БУКВАЛНА СМИСЛА КОГА ПРЕТХОДНО СЕ БЕШЕ ОКЕЈ И ПЕСНИ МИ ПЕЕШЕ 2 ЧАСА ПРЕД ОВОЈ ЦИРКУЗ ДА СЕ СЛУЧИ?. ДО КОГА ДА МУ ДАДАМ ПРОСТОР? НЕ СМЕ ИМАЛЕ ВАКАВА РАСПРАВИЈА ОД ПРЕД 4 МЕСЕЦИ. МНОГУ СУМ НЕРВОЗНА И ВОЗНЕМИРЕНА, НЕ МОЖАМ ДА ЈАДАМ И СПИЈАМ, ЦЕЛ ДЕН ПЛАЧАМ, НЕ МИ Е ЈАСНО ШТО СЕ СЛУЧУВА. СЕКОГАШ КОГА СМЕ СЕ РАСПРАВАЛЕ СМЕ СЕ СМИРУВАЛЕ ВО РОК ОД НЕКОЛКУ ЧАСА ИЛИ МИНУТИ, ЗАВИСИ. ОЧИГЛЕДНО Е ДЕКА МЕ ИГНОРИРА И НЕ САКА ДА ЗБОРИ СО МЕНЕ, САМО НЕ ЗНАМ ЗОШТО ИЛИ МЕ КАЗНУВА ЗАТОА ШТО МУ ВРТЕВ КАКО МАНИЈАК. САКАМ ДА ЗБОРАМ СО НЕГО. ШТО ДА ПРАВАМ КАКО ДА ПОСТАПАМ? ОВАА РАСПРАВИЈА ПРЕДИЗВИКАНА ОД НИШТО НЕМА ЛОГИКА И НЕ МИ Е ЈАСНО ЗОШТО СЕ РАСПРАВАШЕ СО МЕНЕ И НЕ МИ Е СЕУШТЕ ЈАСНО ЗОШТО МЕ БЛОКИРАЛ НА ФБ И САМИОТ НЕ ЗНАЕШЕ ДА КАЖЕ ЗОШТО ФАКТИЧКИ. СМЕ ИМАЛЕ МНОГУ ПО ЖЕСТОКИ РАСПРАВИИ ОД ОВАА, КАДЕ ШТО МИ КАЖАЛ ДЕКА МЕ ОСТАВА, ПА МИ СЕ ЈАВУВАЛ ПОСЛЕ НЕКОЛКУ ЧАСА И СЕ ОДНЕСУВАЛ КАКО НИШТО ДА НЕ СЕ СЛУЧИЛО. ШТО ДА ПРАВАМ, ПОМОШ, СОВЕТ, МИСЛЕЊЕ!!! Дали некој се нашол во ваква ситуација како мојава???

 

И јас што сум женско, да сум машко, не би те трпел таква напорна. Океј, не сака веќе да има ништо со тебе и тоа е негово легитимно право, не му одговараш сигурно, не те сака, зашто му досаѓаш на човекот и по 300 пати му ѕвониш и пораки му пишуваш? Јас и за вознемирување би те пријавила, типот не е стабилен, ама и ти па ептен си ја претерала, не може да те откачи човек.. Прифати ја вистината, дечкото е несериозен и не мислел ништо сериозно со тебе, видел дека си се затрескала во него и дека си се опседнала и решил да ти раскине, најди си друг дечко и пробај да го смениш тоа да не бидеш толку напорна, и не барај некој кој не сака да биде баран.

 

Љубовта треба да те смирува, а не секој ден да бидеш како резервист спремна за борба.

Нашминкај си се, облечи се, насмеј се, излези си со другарки и ќе се појави нешто подобро.

 

Не, девојче. Генерално имаме повеќе самопочит.
Не знам колку е тоа вртење како мањак, ама ако му смета едноставно се кажува со нормален разговор. Чим те блокирал, батали го. Очигледно не сака да разговара со тебе. Се надевам дека сте тинејџери.

 

Дечкото е токсичен и самата врска ви била токсична. Доколку кажал крај, тогаш не се замарај и продолжи со животот. Ти прави услуга.