Љубовни проблеми и совети

Иако е убав момент, не треба да си дозволиш толку да те разочара ова.
Инаку јас не би изреагирала никако, шала ко шала.

 

Ако сме иделе подолго време и сме правеле муабет на темава малце глупо би се осетила. Поготово ако точно со овие зборови ти се обратил на крај.

 

I ne e nekoj problem. Ama nz lugje veruvajte izgubiv oset Kako treba da se ponasam u vrska. Nz so e ok so ne.
Porano imav tip koj bese ljubomoren, pokraj nego I jas stanav takva, realno na pocetok mi bese interesno I mi godese no potoa nepodnoslivo opsesivno, prekinavme.
Sega sum so tip skros razlicen od nego. Nema ljubomora ni malce, onaka ne deka ne go interesira kaj sum so sum, no ne ljubomora.A jas opsesivna, no prekrivam, iako ne bev takva. I nz zosto sum ljubomorna.
Toj e naprotiv od mojot bivsi, svarno sum srekna koga sum so nego, no stom se odvoime jas stanuvam opsesivna ako ne se javi sega zasto ne sega, iako se prekrivam. Ke puknam.
I malce sme razlicni, toj I 24/7da e so drustvo mu e top. Saka da se druzi mnogu, jas ne. I se ova rezultira so moe oddalecuvanje od cista mira. A samo 4meseca sme zaedno. I nemam doverba nekako, vo nikogo lugje nemam. Bas nikogo.

 

Нова сум овде но би била благодарна за секој совет
Веќе 6 месеци се допишувам со едно момче, инаку имаме по 20 години. Искрено допишувањето оди супер, и комуникацијата, не поминал ден без контакт, дури и не поминале 3 часа без контакт, освен кога спиеме нормално. И навистина ми се допаѓа, имаме многу заеднички карактеристики, мислења, теми за разговор, студираме на ист факултет, слушаме слична музика, имаме исти сфаќања и животни цели, постојано сме поддршка еден на друг од кога почнавме да комуницираме во однос на учењето и се тоа. На почеток не бевме во прилика да се гледаме многу често бидејќи не живееме во исто место, но сега се создадоа подобри услови па излегуваме често. Секако, следниот период пак ќе биде потешко да се гледаме бидејќи е лето, но после овој период ќе почнеме да живееме во близина па веќе нема да има проблем. Сме излегле многу пати, иако имавме ретки прилики, сепак искористивме максимум. Се бакнуваме и сите тие работи но не сме имале однос, ниту тој иницирал ниту јас би дозволила. Низ град се движиме фатени за рака или прегрнати, сме сретнале негови познаници и другари, не се крие воопшто, напротив, дури и фатени за раце се движевме пред зграда кај него, така да баш не ни пробува да се скрие. Изгледаме како навистина да сме во врска. Инаку дечкото е интровертен, затворен тип, не сум му прва но немал многу љубовно искуство претходно. Баш е срамежлив, воспитан и почитува граници. Прави романтични работи, се однесува заштитнички, но не љубоморно, секогаш ме испраќа до дома, гледа да ми биде удобно, ме гали, приметува ако сум тажна и ме теши, ме нарекува со слатки прекари и сето тоа. Дури и за летово се трудеше да организира да ме посети кај мене и успеа во тоа, а кажа дека едвај чека да почнеме да живееме блиску и дека ќе биде многу полесно од тогаш. Преку порака се чини дека е посмел, ми кажува дека му фалам, дека не би мрднал никаде само јас да сум до него, дека сака да сум до него, едвај ме чека, дека ќе ме чува и дека му е убаво со мене. Но, и покрај сето ова, во живо не кажал ама баш ништо во однос на ова. Ова секако може да се должи на неговата повлеченосг, но може и да е нешто друго. Знам дека е рано за да каже дека ме сака, но не знам дали сме во врска или не. Се однесуваме како да сме, но никогаш официјално не кажал ништо, а јас немам храброст да прашам. А би сакала, чисто да знам на што сум. Не знам дали е до неговата интровертност, или може не е сигурен во своите чувства, или едноставно мисли дека се подразбираме и нема потреба да каже ништо. Знам дека нема друга девојка и тоа не е проблемот. Но, нешто во мене е немирно и ќе биде се дури не се реши оваа ситуација. Едноставно сакам да имам колку толку некаква основа. Свесна сум дека тој со неговите постапки никогаш не ми дал никаква причина за грижа или за сомнеж, ама ете сакам некако да се официјализира. Можно е секако да чека да поминат уште овие 2 месеци во кои ќе немаме толку прилики да се видиме, ама сето ова се само претпоставки.
Се извинувам за долгиот пост, доколку нешто не е јасно ќе објаснам секако.
Би сакала совет за тоа како да постапам, дали да чекам на него или има некој начин индиректно да прашам, или па може е најдобро директно да му кажам. Доколку е така, би сакала да добијам совет на кој начин да го направам тоа, бидејќи навистина и јас сум повлечена и тешко се отворам и искажувам чувства, иако што се однесува до моите чувства за него, подолго време сум сигурна во јачината она што е во мене. Јас никогаш не сум била посреќна и покомплетна.

 

Прашај го дирекно, дали сте во врска.
Ако ти немаш храброст може нема ни тој, нема правило кој треба да има повеќе храброст за такво прашање.
Индирекно не, јас лично поаѓам од себе, нема нешто што мразам повеќе од тоа луѓе да ми кажуваат нешто половично и да чекаат да им ги прочитам мислите.

 

Тргнувајќи од себе и неколку другарки, ние девојките сакаме да знаеме на што сме и колку и да ни е убаво, пак одвнатре сакаме да знаеме дали сме официјални (т.е во врска). Дечково ми звучи одличен, можеби по дифолт мисли дека нема потреба да те праша за врска. Дечко ми кога ме претставуваше кажа ова е женска ми ... и јас после тоа на само му кажав како женска кога ме немаш ни прашано дали сакам и тогаш ме праша. Штом тој мисли на иднината со тебе значи те гледа за сериозно, само најверојатно исто како тебе се мисли, може не е сигурен во твоите чувства, нејќе да избрзува и слично. Мој совет е отворено и директно зборување посебно ако и двајцата сте повлечени, не може мислите да си ги читате, мора комуникација. Во живо кога ќе се видите зависи од околностите прашај го, зборувајте. До тогаш, опушти се, уживај во разговорите и не овертинкај.

 

Имам барано совет за ова поназад во мислењата . Нема ништо поубаво од тоа да си прашаш директно што те мачи и да си добиеш директен одговор. Во одност на искажување на чувства, мислам дека е премногу срамежлив и резервиран. Јас сум истата месеци поминаа додека му кажам срце, ми фалиш и тн, сакав да кажам на врвот на јазикот ми беше, ама не можев се кочев секогаш. Не се сакам поради тоа ама постепено се опуштив, мислам дека и тој ќе се опушти.

 

Чувствувам потреба да се надоврзам, бидејќи сметам дека следново е доста важно во целава ситуација. Кога договараме да се видиме, повеќе пати се случило да каже ајде нека биде утре, денес сум со друштво. Не дека сме се договориле за одредена дата па ме откачил, туку пред да одредиме датум. Дали е тоа во ред, особено ако не сме се виделе подолго време, а на чет ми вика ми недостасуваш?

 

Сосема е во ред да си излегува со друштво, сепак има договор и со тебе, не гледам никаков проблем.

 

Здраво!!! Почнав да се гледам со еден дечко, се рачуна како да сме на почеток на врска да речам, бидејќи секојдневно се слушаме гледаме, пишуваме дури и он ми рече дека само со мене пишува и многу му одговарам и мене ми се свиѓа, се додека вчера не ми стигна порака на соц мрежи од една девојка ми имаше пишано '' ти да се тргнеш малце понастрана од мојот поранешен дечко, јасно? '' не му кажав уште искрено не знам како да постапам, ама се сеќавам скроз на почетокот кога зборувавме ми имаше спомнато дека неговата поранешна девојка била љубоморна и му рекла ти само со мене ќе останеш и ниедна друга, овој ја баталил одма и ми кажуваше уште кога не планиравме сериозно ете да искачаме да се гледаме, дека почнал да живее многу подобро од како ја баталил таа, како што кажав, не знам што да правам како да постапам уште не вратив ништо на пораката не знам ни дали да му кажам а од друга страна навистина не ми требаат вакви проблеми, тукушто поминав еден стресен период, не ми треба друг... Не сакам да се замарам, ете нема да одговорам, ама што ако ми направи некаков проблем, да е ок девојкава нема што да се чепка со мене, јас не и го украдов дечкото

 

Јас викам да си тераш со дечково а и да му кажеш за бившата што ти пишала. Типката очигледно е по малце психо, ако прави проблеми, да ја пријави. Е сега не знаеме дали он ја кажува вистината ама сепак, крипи е да ти пише вака, а и сама пишала поранешен, макар и он да бил крив за разделбата.
Ти неа игнорирај ја, само кажи му на дечко ти и терајте си. И како што кажав ако продужи, нека ѝ се закани он со пријава.
Е сеа па пошто сте на почеток, може и неќеш да се замараш со вакви работи. Ама јас би продолжила, па ако стане ту мач, евентуално тогаш ќе раскинам.

 

Игнорирај ја. Може да му кажеш на дечкото ама и тој нека ја игнорира. Ќе види дека не и обрнувате внимание ќе престане, а ако и обрнувате внимание тогаш ќе сфати дека се замарате со нејзе и ќе биде уште по напорна. Ништо не може да ти направи, не и се замарај.

 

Ај ако може некој да ми пише

 

Дали според вас е во ред доколку дечко е приврзан многу со Мајка му? Јас сум да речеме, малку повозрасна, што некој би рекол, време за мажење . Е, сега. Проблемот е во тоа што, запознав дечко и супер се ни оди, заедно мечтаеме за иднина, за брак деца итд.. Меѓутоа, некако на почетокот не сум приметувала дека тој нешто е претерано близок со мајкаму. Ама со текот на времето еве скоро 3,5 години заедно, приметив дека како да е зависен од неа. Ептен се грижи за неа што немам ништо против, убаво е секој да си ја сака и цени мајката, ама премнооогу ми смета кога кај и да отидеме Тој мора отчет да и дава, дали дали сме стигнале, па кога сме стигнале па што правиме. Значи дури и сред секс да се јави таа, тој ќе и крене. Секогаш збори како таа е напатената душа. Сите имаме проблеми и сме напатени, ама зс 37 годишен дечко, вакво однесување не ми се допаѓа. Ти си веќе во зрели години глеј среди си го животот свој, а не уште мајками мајками. Дури и на одмори иде со неа зашто ја жали до тој степен. А сегс вака од моја перспектива нормално дека ќе и најдам некоја замерка, мене некои работи не ми се допаѓаат кај нејзе, и тоа што сеуште го гледа како дете... И дури некогаш недајбоже да кажам нешто за нејзе, абе мислиш ке ме убие. Пример за некој нејзин Испад, дека некои работи не и чинат, он ја брани безгрешната. Кога и да зборам за овој проблем, секогаш јас испаѓам кривата и неразбраната. Незнам што да правам,многу се нервирам.. хелп

 

Подалеку од вакви.
Секогаш ти ќе бидеш виновна, а мајка му во право.

 

Или помири се дека она секогаш ќе биде на прво место и приоритет пред вашите планови или не си го губи времето веќе.

Искрен разговор со дечкото мислам ќе ти помогне да пресечеш некои работи, само без напаѓања за нејзиното однесување затоа што тоа не е проблем, мајка ко мајка, неговото однесување и реакции се проблемот. Се надевам дека тоа ти е јасно.

Едит: да дигне телефон на сред секс, веднаш го оставам, па кој сака нека биде

 

Жената не дека ми згрешила, ама самото тоа "Мамино синче" од кожа ме вади. Јас незнам што толку, не е ДЕТЕ веќе аман. До толку понашање, лигавење, страшна работа. А е малку таква градска госпожа, адвокатка е и самиот начин на разговарање и е така "НА НИВОУ", што бетер ме нервира. А , он па коа ќе се осуди да коментира други жени, што се нечии мајки, тогаш Ми иде да му речам погледни си прво дома, па после збори за други, ама џабе само КАВГА. Таа секогаш е нерасположена и e drama queen.

 

На оваа тема реферати можам да напишам, ама не сакам, затоа што косата ми се крева нагоре од вакви мамини синчиња што имам слушано, другарка беше во брак со таков, мајка му стално и викаше е добра е она ама дебела малце, се здебелила, тебе сине не ти личи ваква, кога ќе ослабеше, види каков костур си земал, '' мажов'' ниту еднаш не ја одбрани женава да рече каква е таква е јас сум ја бирал, ниту па во врска ја бранеше нешто се мама што ќе каже, јас утре ден да најдам ваков што ја слуша мама, од почеток спасувам глава, за жал од такви нема позитивно ништо.

 

Да ама знаеш што, малце кај мене нема шест-пет. Недајбоже да се изнервирам има и неа и него мамичето да им го расплачам. Само што сакав да пробам некако да сменам нешто, вака лесно е да изреагирам во бес и нервоза.

 

@Janaburch мајка е една, девојки може да има еден куп ама се до граници на нормала и тие не ги поставиле, поточно тој не ги поставил.
Не, не сакам да ме сфатиш погрешно, од твоја страна сум, но тој никогаш нема да се промени.
Имаш право да се лутиш.
Е сега, јас на твое место би си заминала од причина што за него секогаш ти ќе бидеш на последно место.
37 години е, не очекувај да си го промени однесувањето допрва, за него секогаш ќе видеш виновна.
Сакам да грешам но страв ми е дека не е така.
Верувам дека имаш зборувано со него за тоа, и можам да кажам дека е џабе.
Еден па и два муабети се доволни, твоето си го имаш направено, ако ме сфаќа или не се променил досега залудно трошење време е.
Имав таков партнер, секогаш мама што ќе каже, тато ова, сестра ми ова, внука ми она, јас секогаш бев на последно место, чувството неубаво беше.
Би ти рекла да направиш компромис со него но која е поентата кога тој ќе си тера секогаш по свое?
Биди храбра и соочи се.