Благодарам за одговорт. Дечко ми не ме од тргнува ... од прв ден секогаш ме планира за сите фамилијарни прослави. Некогаш одам, некогаш не зависи од работа, обврски дома и слично. Важно сум поканета и планирана за се. Кога со запознав девојчето многу се израдував дека ќе имам друштво... 99% од времето јас им велам абе ајде да ја викнеме и нес за таму.. за ова.. за она. Но сега се чувствувам како кловн јасно ми е дека сум подолго време таму и сакав девојчето да не се чувствува како странец, за на крај јас да сум странец..
Искрено го делам мислењето со тебе. Иако нема за што да љубомори... не делиме ист дечко или нешто друго. Јас би била пресреќна да се сложувам добро со девојка на мојот дечко брат. Многу сакав девојчето да се чувствува прифатено и да не биде како странец, бидејќи реално јас 4 години сум секој ден со нив, неговите ме викаат Анче, знаат за мене многу работи што ми е убаво што не, но не сакав тоа да дојде толку до израз за да не се чувствува "отфрлено"
Реално, ти многу се замараш. Ти потребале и родителите и брат му и таа другата снаа. Гледи си тамо дечко ти, ако се венчате најубаво да си живеете посебно а не со нив. Сега може и најдобри на свет да се ама во брак се менат 360. Остави ја неа, она нека им мени пелени кога ќе им падне газот, ти уживај си настрана.
@AnastasijaIc12 Ти не си во врска со неговата фамилија, и со таа девојка, туку со дечко ти. Не ја ставај во мисла, игнорирај и дистанцирај се. Успеала да ти скока на нерви и да те доведе до степен да се прашуваш шо улога имаш и ти, ко да сака да се натпреварува со тебе. Шо повеќе дистанца со неа, тоа подобро.
Мудри и искусни женски/машки, на мака сум и не знам што да правам. Кој е во можност нека ми пише лична порака, многу ќе ми значи. Не би сакала да пишам за ова тука..
Сеуште не можам да поверувам Се зближив со еден дечко демек фин добар ајде пишувавме еден ден, два дена супер се ми одговара, сега пред малце ми рече да збориме ајде викам важи, се договаравме да се запознаеме, да дојде во мојот град, ми викаше фина добра се по ред, буквално да се зближиме, бев среќна што конечно се појави некој во мојот живот!!!!! За сега кога зборевме, во сред зборење ми спушти и гледам ме блокирал од инстаграм, не знам која причина зашто???? Многу се приврзав некако, мислев дека најдов некој искрен делуваше за да добијам блок без причина??? Не знам, многу сум разочарана Ваше мислење??? Ништо чудно немаше во муабетот, најнормално зборевме.
Што ги знаеш, можно да имал замисла само да си најде забава. Па видел дека не добива, или можеби има и девојка па го фатила среде повик па да исчисти се сомнително. Друго не гледам.
Si se razocarala za glupost ...da ti kazam sestra mi go fati decko I koj I bese se na svetot 4 godini ..so druga zenska ..pa 2 dena od krevet ne moze da stane ..pa ti vidi sto e privrzanost.
Немој толку брзо да се приврзуваш за никој. Уште не сте ни почнале нешто, сте комуницирале само неколку дена, а викаш не можеш да поверуваш, ко да си изгубила којзнае што. Не секој има добри, искрени, сериозни намери, затоа немај очекувања и не се приврзувај додека не сте ниту во врска.
Премногу брзо се поврзуваш и создаваш идеална слика дека би го видела во живо. Ништо страшно... И да не му се секираш не е ни прв ни последен, да требало че излезевте, а овој нешто мати. Ова ти го зборувам затоа што и јас имав девојка од интернет пронајдено и се океј си беше.
Еве на фб му пишав дека заслужувам барем причина да ми каже, наводно дека сум немала доверба во него и сум му викала дека лаже, тоа било причината за блок.
Не јас него, туку он мене дека реков не му верувам, што е и нормално да не верувам на некој што два дена збориме
Па реално за два дена не ни можеш да знаеш некој каков е. А стојам зад тоа дека го фатиле у среде разговор, затоа блокирал. И не пишувај на ФБ, не се брукај.
Не знам што да кажам, јас бев таа која исклучи дека снемав батерија, после кога сакав да му се јавам пак, приметив, вака ништо чудно не приметив кај него, дури ми рече можеш да дојдеш кај мене да седиш некое време да се увериш дека немам ништо, ајде јас претерав, ама да ме блокира тек така не знам, до мене е јас сум глупава што верувам на секој
Не е зрело ова како мало дете некое. А ти не си требала да му пишеш едноставно батали и продолжи си со живото не се разочарувај за глупости. Ќе дојде подобар.
Поминувам низ развод, со сопругот сме разделени, уште судски потпис да ставиме. Значи меѓу нас нема никакви емоции многу одамна, ниту било што. Пред некое време почнавме да се гледаме со еден маж, се видовме неколку пати, не планирам за сега ништо озбилно, секс, опуштен муабет и тоа е тоа. Сексот ни е супер, а и муабетот ни оди. Е сега се знам сама себе и ми е страв дека ке почнам да развивам емоции, сега за сега ми одговара ситуацијата, а што како за во иднина немаме ништо дефинирано. Знам дека, ако продолжиме да се гледаме ке посакам нешто повеќе од секс, а тој ми праќа некои сигнали, ама збунувачки. Тој ја знае мојата ситуација и двајцата сме возрасни и зрели луѓе. (30+ и 40+) Е сега сакам да ја започнам темата за што би било, кога би било, за нас двајцата, ама не сакам да испаднам очајна или заљубена зошто не сум, но од друга страна би сакала да знам на што сме за да знам дали да кренам рачна или не. Долги години не сум била во комуникација или било што со друг маж и малку се чувствувам изгубено па ми е потребен совет како да се поставам во ситуацијава.
