Буквално! Башка членкава franca имаше пишано дека има докази дека и праќал слики со други девојки, жално да му верува некоја и да не се спаси на време, плус тоа навистина не знам која девојка би се испонашала лошо, јер и правиш услуга да знаеш што стока е, со докази секако, на зборови нема шанси.
Ретко која не знае и не осеќа поготово за ваков шврлач.Само некои од за нив познати причини негираат или не сакаат да прифатат дека се изневерени.Познавам доста и мажи и жени.Јас сама дознав колку и да се пазеше се приметува разлика во однесување кажување лаги гестакулации исл. Поготово женска интуиција е чудо.
Се согласувам дека женската интуиција е една страшна работа. Ако нешто правиш таква ствар не само што се менува однесување туку и самиот однос према другата личност. У право си дека колку и да се пазиш на крај на денот пак се дознава.
Еве јас како личност која беше изневерувана во претходната врска кажувам дека би сакала да знам доколку партнерот прави нешто. Ќе бев многу благодарна во тој период да се појавеше некој и да ми кажеше. Но, всушност ми кажаа откако раскинавме. Дали се сомневав додека бев во врска? Да. Дали имав интуиција? Да. Немав докази. Неговото однесување се промени. Не е возможно перфектно да имаш ист третман за две личности. Прво ми посветуваше да кажеме 3-5 часа дневно, потоа одеднаш станаа 1-2 часа. Одма се чувствува празнина, сомнеж, оддалеченост. Вниманието кое беше за мене до вчера, денес насочено на друго место. И точно, пишување со повеќе девојки, гледање, носење на жени кај него дома и што уште не.
Ваков случај знам едни познаници, имаат две деца, апла си оди во јавност со љубовницата, сите знаат, дури и неговите и жена му, а на ФБ го претставува како најидеалниот сопруг и татко. И јас не верувам дека жена му не знае, намерно така го претставува.
Да има чајре на терапија психијатар да се кажи проблемо и по неколку сиамси разговори ќе видите како делува да ли истиот случај нема доверба или е променет аби терапевтот ќе каже дали има резултати и сама ќе тестираш ама ова колку има ефект незнам оти има една поговорка кој се изгорел на млекото ќе дува не само на јогуртот дури и на водата така да дали се стекнува поверење тоа само психијатар може да кажи по што тоа е психологија психијатрија тука се може да се каже но стручно само доктор што е стручен за психологија
Ужасно ми треба совет или мислење што вие би правеле? Имам 25 год, наскоро 26, исто и дечко ми. Заедно сме 4 год. Немаме никакви проблеми, се е преубаво. Знам дека до крајот на годината ќе ме запроси бидејќи неговите родители спремаат спрат за нив. Воопшто не се сомневам во љубовта негова кон мене или неговите намери. Предобар човек. Но... јас од секогаш сакав да живеам во странство. И живеев 5 години.. од 16-22 кога бевме пред 3 години на одмор во Шпанија јас се заљубив во таа држава и тоа место. Срцето и душата никогаш не ми биле посреќни.. но тој не може да се пресели поради работата. И јас имам работа овде и одлучна плата но можам веднаш да дадам отказ. Многу сакам да живеам таму, таа позитива, топлина, плажи, музика од секаде, навечер кафичи полни народ... но не сакам сама.. од друга страна веќе сакам и фамилијарен живот и за некоја година и дете... не знам што да правам. Тој ми кажа кога сакам ќе одиме на одмор Шпанија италија било каде, но за живеење не. Дали доколку не заминам ќе се каам цел живот? Дали доколку заминам ќе го барам цел живот овој човек кој толку многу ме сака ? Што ако останам сама? Што ако поминам цел живот барајќи го него во друг? Кога сум со него се чувствувам многу сигурно и сакано, но желбата за живот таму во мене се повеќе од ден на ден се зголемува...
@Martina TT Според мене, не си 100% внесена во идејата за брак со него and that's okay. Мислам штом тој веќе со неговите одлучил каде ќе живеете, кога ќе те запроси и што уште не, валјда имаш и ти право на глас да кажеш што сакаш. Ја би да си го слушам срцето и што навистина сакам. Баш си млада, животот е пред тебе и би ти рекла убаво да размислиш пред да донесеш било каква одлука. Што навистина, длабоко сакаш? Без да се убедуваш и лажеш, дај си сама на себе одговор
А зошто мора да се преселиш таму засекогаш? На крајот, сите различни работи сакаме и не знам баш колку нечиј совет ќе ти помогне. На пример, јас лично, попрво би одбрала да останам тука ако знам дека и тука ќе бидам среќна и ќе ми биде убаво со семејството. Никаква Шпанија, ни Италија ни не знам ти која држава нема да ми биде поважна од љубов и семејство. Ако овде не ти е убаво, тоа е друго. Но ако немаш проблем овде а сакаш да оставиш се' и да живееш некаде на друго место... ти си знаеш што ти е тебе поважно. Некој ќе ти рече оди, друг ќе ти рече не оди, што и да одлучиш, од нешто треба да се откажеш и само ти си знаеш како ќе се носиш со тоа. А можеби понатака и тој ќе прифати иако сега вели дека не сака да живее таму.
@Martina TT, не е лесна дилемата ја имаш. Млади сте и двајцата, ако си сигурна дека дечкото е тој, тој што сакаш да го поминеш животот со него, ќе најдете начин да се организирате и твоите желби да се исполнат и неговите. Не е касно и на 30+ за преселба, и преселба со дете. Претпоставувам со твоите си живеела годините во странство. Нека не те води мислата на кафиќи, журки и слично бидејќи е многу поразлично кога си на одмор 15 дена и кога живееш, работиш таму се грижиш за дете. Ако веќе јас лично барам причина за преселба во Шпанија би бил почистиот воздух, животот за мене и децата т.е бенефити од животот покрај плажа, различните култури, можностите кои јас или децата би ги имале во иднина. За шетање финансиски ако сте потковани може и од тука цел свет да го вртите без проблем.
А имаш ли реални шанси да заминиш во Шпанија? Имаш ли пронајдено работа таму? Може ли тој да пронајде таму работа по струка? Едно е да сакаш, друго е да можеш да го оствариш. И јас сакам во Шпанија или Италија да живеам, ама моментално немам прилика за такво нешто. Ако ми се пружи, ќе размислам добро, ќе извагам се, и ако е подобро, ќе заминам.
Јас него го сакам и сакам да имам фамилија со него, секако имаме разговарано за ова. За преселба во друга држава било која не сака бидејќи работат му е само за овде. За на одмор вели и во Австралија ако сакаш утре ќе одиме, ама за преселба сега за сега не... Сакам да живеам во странство, но со него. Сама не би, бидејќи самата помисла да раскинам со него после толку години и планови и да заминам некаде каде што ќе бидам комлетно сама и ќе поминувам низ депресивна фаза... знам дека нема да помине добро тоа. имам можности и за работа и за стален престој, не ми е тоа проблем воопшто. За него е, бидејќи образованието и работата му се овде во државата само... и јас споредувам позитивни и негативни страни. Тешко е да замине човек туку да и да остсви се, 5 години бев настрана без фамилија и секој повод и празник бев сама без никој. И сега би било така. + доколку раскинам со него би заминала веднаш после 2 недели што уште би била во break up фаза + ново место + нова работа + без никој целосно сама = катастрофа...
@Martina TT што е неговата професија па да не може во странство да ја најде? Па мора ли истото да го работи?
Ти веќе имаш раскинато, само не сакаш да си признаеш самата на себе, а и да му кажеш нему. Тебе не ти е страв да го оставиш и да заминеш, тебе ти е страв од последиците кои ги носи прекинувањето на врската и тоа што ќе бидеш сама. Можеби ќе звучам сурово, али мислам дека доколку би била сигурна дека нема да те боли би го оставила уште утре. Како и да е, твој живот, твои правила и последиците од твојот избор исто ќе бидат само твои. Лично јас доколку сакам и ме сакаат не ми е битно кај би живеел со таа личност.
@Martina TT И јас мислам дека не е проблем толку местото на живеење, колку што моментално не си спремна за брак или не си 100% сигурна за него. И нема ништо погрешно во тоа. Млада си, не избрзувај и не се терај на ништо дека мораш сега, одма, вака или така. За почеток може и само да живеете заедно да видиш како тоа би ви одело. Па отом потом останатото.
Не знам колку се точно платите у странство, но сигурно подобро ќе заработува и од тука, и можеби ќе најде далеку подобра работа, но негова желба е таа а ти имаш и свои желби па мора да се најде некоја златна средина доколку сакаш иднина со него, заедно да се приспособите на желбите кои ги имате. Но... мене ми се чини дека се двоумиш за заедничкиот живот со него, те копка и веќе си размислувала за живот во странство. Јас реално, не би стапувала во брак млада, несигурна во тој чекор, и недоволно подготвена. Но тоа сум јас, и нека твојата одлука зависи од тоа што навистина ти го сакаш а не да исполнуваш туѓи желби. Ти, самата себе треба да си бидеш приоритет на себе, а не туѓите желби.
Секако дека не е точно ова. Многу грешно проценуваш. Јас него го сакам, затоа во почетниот пост напишав убаво дека сакам да живеам таму, но не без него бидејќи мислам дека цел живот ќе го барам него во друга личност. Да се повторам по 10ти пат. Имаме зборено за брак и двајцата сме спремни, работиме и земаме добри плати може уште одма да се одделиме да не зависиме од фамилиите наши. И онака 99% од времето сме заедно и спијам кај него само формално на лист сеуште не сме заедно. па реално и двајцата заработуваме ептен добро овде, не се жалам воошто за тоа. А за тоа мои и негови желби секогаш се наоѓа средина за се, освен за ова се чувствувам малку чудно. Иако знам дека човекот би направил се да бидам среќна и сум 99% сигурна дека летово самиот тој ќе одлучи да одиме на одмор за Шпанија само за да ми се остави дел од желбата.
@Martina TT понекогаш во животот мора да направиш компромис, затоа што не може сите желби да ти бидат исполнети, а ако сметаш дека правиш жртва со тоа што остануваш во Македонија само поради тоа што тој нејќи убаво размисли. Мора самата да одлучиш, тука секој ќе ти кажи свое мислење, но на крај ти ќе си се сносиш со одлуката.
