@Stark минатото остави го зад тебе, тој што грешел и зборувал лошо за тебе него ќе му стој во душа, ако си бил фер спрема неа, а таа испаднала никаква, ти победуваш во секој чекор. Доколку сте друштво и не сакаш да го пропуштиш моменот сепак е традиција, ќе си оставиш се зад тебе и ќе одиш. Но секако тоа е твоја одлука
Ostaveno e àma mi e potsetnik za da ne polustam i bidam dobar sekos jas da popustam i pak prjateli i pak gluposti, ednostavno mi smeta licemerni lujge nejzinite roditeli, i opshto taa posto em emocionalno em fizicki me izneveri.
Што доколку на секоја мала кавга дечкото ви вика ај немој да доаѓаш, иди у три лепе, малце му фали за он да се изреволтира. Пред 3 дена го збрецав за нешто шо го направи се и сешто ми изнакажа па после извини…
Ако мислиш дека би ти било незгодно и нема да ти годи да бидеш таму, не оди, во спротивно оди! Животот е исто така краток да правиме работи кои не ги сакаме, бидејќи треба да се направат.
@Stark ако делите друштво, не е попуштање и пријателство со неа ако ти си со своето друштво. Ако едноставно се дружите, ама до сега не ви било традиција со нив да вртите паре, па како "гром од ведро небо" те бара - не мораш да прифатиш. Али ако се дружите и си имаш традиции со нив, нема зошто ти да се тргаш. Воедно, не мора да си пријател со неа ако неќиш. @natashaaz.09 ќе пробам да не сум драматична, ама за мене е црвено знаме вакво однесување. Така да ќе те прашам, дали е често нервозен? Дали често ја истура нервозата на тебе? Како прај то да се осеќаш? Шо и да одговориш, размисли како се осеќаш ти во ситуацијата и дали сакаш и можиш да останиш во та ситуација. Ако одговорот е не, шо се надевам, тогаш прво пробај разговарај да ја објасниш твојата перспектива и како се осеќаш. Ако пак реагира бурно и невалидизира шо осеќаш - тргни построга граница.
Ликов бара само причина да те испровоцира (претпоставувам и му дадеш причина за да те откачи). Не му доликува воопшто, прашај го што му менува тоа нему. И игнорирај, секако. 36 годишен ќе прави муабети. За средно. Ок.
Па доколку му кажам дека нешто прави погрешно на пр зашо не ме земал кај него а можел, зашо не дошол кај мене. Зошто нешто го искомплицирал а едноставно било така се понаша. У фазон као ако не ти одговара не иди, он вика дека за се го напнувам го тормозам. Нормално кога гледам неправди и раб шо не треба да се така. Досега 5-6 пати па и више му се има случено. И сега ми пиша вчера извини нервозен сум, (ама ми изнакажа он на мене и др навредливи раб демек неспособна ја сум, размазена, од нишо направи кавга. Едно две тоа ти е, барај си подобар ја не чинам итн итн). Ме прашал шо правам и дали сум отишла у Битола, ни сеен не му направив. Спремна скоро ме остави за на прославата, и фустан и све ми беше спремно. Па откако ми изнакажа еден куп работи да дојдаѓ ли да те земам извини. И не отидов. Не знам дали да му вратам на порака и да му прочитам, а имам еден куп раб шо сакам да му ги кажам. Му реков некни у кавгата оди барај способни неразгалени мене остај ме.
Јас нема да се согласам со Нина целосно. Да во право е дека сте веќе возрасни и дека било и поминало, и се тоа што се десило меѓу вас е минато и очигледно си имате веќе нови животи, моментот каде што викаш дека зборувала лошо за твоите (односно нејзините родители) и за твојот брат со попреченост според мене е нешто неприфатливо. Не треба да одиш. Кажи и само фала на покана и тоа е тоа. Ај тебе што те праела и напраила будала е едно, ама од твоите родители и брат нема шанса. Нека фаќа патот.
Си има некој психички проблеми, па можеби се истура на тебе. Или пак нешто му пречи кај тебе, па вака прави. Разговарај со него и кажи му дека ти прели. Ако пак не се опамети, батали го.
Лесно избувнува. Ама му раскинав јас неќни. Шо да правам сега? Не сум дете така да ми праи, и на дете не се прави така.
Ништо, што да правиш. Ќе си продолжиш со животот. Дечко секогаш ќе можеш да си најдеш. За некој што ти прави така, убаво си му направила. Немој да трпиш психичко малтретирање. Ако нема хемија помеѓу вас, нема радосни моменти и среќа, нема согласување, се тргаш од патот и тоа е тоа.
Замислете ... маж над 30 год се беше ок и преку ноќ почна да вика да мисли дека заследувам мажи кријам провокативни слики од мажи, му сметало што сум имала дечковци порано, сакал невина жена, неќел да ме пушта никаде...а се беше ок. како под некое дејство да е
За ваков не вреди да трошиш зборови не да (го о)пишуваш тука. Ќе му кажеш се што си имаш јасно и гласно и чао адио.
Со дечкото сме кратко време во врска. Пред да почне со мене водел друг живот(дури и кога бил со претходните девојки) - обично завршувал во кафана и се поднапивал. Од кога почнавме да комуницираме почесто и од кога се фативме тој неколку месеци веќе се нема напиено алкохол, вели дека се сменил ( со мене ) и завршил со тоа засекогаш. И на секое ми вели дека кога ќе кажел тој нешто значи завршено е. Искрено се плашам дека еден ден ќе му досадам и ќе се врати пак на старите навики. Дали може човек навистина да се смени? Кое е вашето мислење?
