Или само за тоа си способен и капацитетен. Бтв, како Шкорпија си го сметам за birth right трета опција, те не е ни опција, уствари и не го сфаќам прашањето ама добро.
Здраво феминки, го отворив профилот за да побарам совет за мојата ситуација. Однапред се извинувам за мојот долг пост. Имам дечко, долг период сме заедно, моментално поради сплет на околности принудени сме да имаме врска на далечина поради неговата работа но ќе биде голема грешка доколку одложувам да најдам решение за тоа што ме мачи. Тој е прекрасна личност, во тие 3 години откако сме заедно, мене ништо не ми фали од него, љубов, внимание, почит, посветеност во врската никогаш доста. Никогаш го немам доживеано истото од претходните партнери, кои истите ги имам запознавано со моите родители а кои партнери на крај ме повредиле па за оваа врска решив доколку дојде до брак, тогаш ќе ги запознавам. Да прејдам на главното, моите родители, посебно татко ми инсистира да го запознае мојот партнер за што јас одбивам бидејќи не сум личност која сака блискост со фамилиите, јас со неговата, тој со мојата, затоа што сакам овој пат јас да бидам внимателна но татко ми тоа не го сфаќа бидејќи има малку конзервативни размислувања и го разбирам дека сака да ме заштити. Често ме прашува за него, и секогаш имам изговори во себе што дури еднаш ја праша мајка ми дали го кријам и која е причината зошто ги немам запознаено. Ги сакам и почитувам моите родители, тие ми се на прво место, а дечко ми е доста срамежлива и повлечена личност и не сакам да го форсирам за тоа, туку кога ќе дојде вистинскиот момент. Го разбирам татко ми зошто му е ќеиф да го запознае него но не можам да го терам мојот партнер доколку не е подготвен за тоа. Како да најдам решение што ќе биде прифатливо а да не ги форсирам и двете страни а јас да не се наоѓам повеќе во тесна ситуација?
@victoria_ ти да не гледаш никому да угодуваш, туку да правиш така како што тебе ти чини: И паметно ќе постапиш вака.
Која е логиката да одиш со некој 3 години, све да е совршено и да не сакаш барем еднаш да се видат со твоите, да се упознаат, или ти со неговите? Исто и дечко ти, што има врска срамежливост и тоа што он не е подготвен да ги запознае родителите на девојка му со која се три години сериозна врска? Малце ко да не сте сигурни во врската, ама вие си знаете. Ова според мене нема врска ни со блискост со родители, нит со заштита, нит со квази конзервативност... И јас да имам блиска другарка, или сестра, брат, а па уште полошо ќерка и три години да го крие партнерот од мене, исто би се чудела што е проблемот... За совет, кажи им на твоите зашто не сакаш ( сакате) да се упознаат искрено и терај си даље, иако нема логика според мене.
Имам 3 бивши кои ги запознав со моите родители, на крај кога ќе раскиневме, мене ќе ми беше мака а моите уште долго ќе ме прашуваа индиректно. Иди ми дојди ми, на крај плачки.
Не знам што би можело да биде, да се отвори посебна тема за да заседава форумското собрание, да даде свое мислење за секој засебен детаљ,.. И крпа да се стави бела на прва брачна вечер да се види дали е невина, со заседанието пред врата или уште подобро внатре со нив... И татко и, и татко и, да не полуде иначе па... од љубопитност и да не може да даде свое мислење за ситуацијата де... . Ете видиш, значи не е секогаш репер тоа.
Да, може. И свекрвата да биде на првата брачна ноќ да гледа да не подметнат крв, за секој случај, скраја да е...
Па ако некој е срамежлив и повелечен по карактер, никогаш нема да е спремен да ги запознае. Донеси го на едно кафе побогу, саат време, здраво чичко, тетке јас сум тој и тој работам таму и таму, краток муабет, никој не вика дека мора секој втор ден да се гледате и не знам колкава блискост да терате. Ти неќеш уопште да се запознаат, а не за терање блискост, што мене лично ми е чудно. Ти се запозна со неговите?
Каква е таа фаза кога више прифаќаш дека си сама,ти е сеедно едноставно немаш очекувања надежи не бараш ништо туку си се прифаќаш тоа што е ,дигаш раце и навистина не ти е гајле дали више ке имаш некогаш некој или нема сеедно ти е.
Фаза во која се засакуваш себе си и прекинуваш да се чувствуваш очајно и да го бараш очајно, а по се веројатно е така уште повеќе да се разочараш. Пробано, многу одамна.
Здраво! Те разбирам целосно и сфаќам дека ова е сложена ситуација. Од една страна, сакаме да ја задржиме приватноста и динамиката на нашата врска, а од друга страна, ги почитуваме нашите родители и нивните желби. Сметам дека најдобро решение би било да се најде компромис што ќе ги задоволи сите страни. Можеби можеш да објасниш на татко ти дека твојата намера не е да го криеш партнерот, туку едноставно сакаш да ги избегнеш брзите чекори без да бидеш сигурна дека сѐ оди во насоката што ја посакуваш. Дополнително, можеш да му предложиш постепено запознавање – можеби прво со мала и неформална средба или разговор, без притисок. Така ќе имаш време да видиш како се развива ситуацијата и дали твојот партнер ќе се чувствува комфорно. Најбитно е да ги поставиш границите на начин кој нема да звучи како одбивање, туку како свесна и промислена одлука. Ако објасниш дека тоа е начин на кој го штитиш својот избор и иднина, а не нешто лично против нив, тие би можеле да го прифатат полесно.
Ако сте сега во врска на далечина кажи им го тоа на твоите и дека ќе имаат прилика да го запознаат ама не е тука. Нема што да е срамежлив ако толку многу те сака и се труди околу тебе ќе помине низ неговата срамежливост ќе седне ќе се запознае со твоите и ќе им даде дознаење дека со него си на сигурно. Секако кога тогаш ќе мора да се запознаете со фамилиите ако планирате заедно иднина. Ако не дозволите вие други да ви се мешаат во врската нема да се мешаат, ама не гледам проблем да се запознаете со фамилиите.
Здраво сакам да побарам помош за мојата ситуација во која што се наогам. Се заљубив во едно девојче (комшивка) и фамилијарно си живееме кое што сме заедно уште од бебиња,пораснавме заедно си игравме како деца заедно,кога и да ја видам некаде некако ми се смешка и ни се сретнуват погледите (мислам дека и таа има исто чувство за мене).Веќе 3 месеци се мислам дали да и пишам дали не а цело време мислам на неа неможам да ја извадам од мислите никако си замислувам колку би ни бил убав животот и иднината ако сме заедно ние двајца .За жал пред 2 месеци ненадејно почина нејзиното братче тоа не скрши сите нас пошто бевме многу блиски со него од тогаш се видувавме 5-6 пати и незнам дали е време сега или уште е многу рано за да и пристапам со таква цел?? Ако може помош многу би ми знаечло што и како да правам а да не погрешам или да ја изгубам и како пријателка..
Пиши ѝ и види како ќе се одвиваат понатаму работите. Можеби и ќе ѝ помогнеш полесно да ги преброди тешките моменти. Во секој случај убаво би било да знае дека некој размислувал за неа и дека ќе бидеш тука за неа.
Разбирам дека си во тешка ситуација и дека ти е важно да ја направиш правилната одлука. Еве неколку совети како да се однесуваш и како да си помогнеш во оваа ситуација: Биди трпелив и почекај време: По трагедијата со нејзиниот брат, потребно е време за таа да се опорави и да се чувствува поудобно со сите околу себе. Не биди премногу напорист или агресивен во овој период. Почни со дружење како пријател: Наместо веднаш да и напишеш или да и кажеш што чувствуваш, почни со постепено дружење. Пројави грижа и внимание како добар пријател, без да поттикнуваш дополнителен притисок. Обрати внимание на нејзините сигнали: Ако забележиш дека таа е отворена за разговори и комуникација, тоа е добар знак. Ако пак изгледа дека е затворена или дистанцирана, почекај уште малку. Биди искрен и честит: Кога ќе почувствуваш дека е вистинско време, можеш искрено да и кажеш дека си ја ценел како пријателка и дека имаш чувства кон неа, но дека разбираш ако е времето да се одлези или да се воздржиш. Заштити ја пријателската врска: Ако ја цениш како пријателка и ти е важно да ја сочуваш таа врска, бидете внимателни со тоа како и кога ќе го изразиш чувството. Потреба за време и разбирање: Запамети дека таа е во тешка фаза поради загубата, и најважно е да бидеш тука за неа како пријател, без да очекуваш резултат одеднаш.
Ми треба мал совет. Дали некој од вас девојки бил во врска или се уште е со спортист, професионално да се замжнимава со тоа? Јас сум малку неинформирана во тој дел, не знам дали е до човеков што почнавме муабет или до самата професија,какво искуство имате општо, би замолила да ми пишете ЛП.
здраво, мене ми треба мислење. мојата прикаазна е мн долга но ќе се потрудам да ја скаратам, се запознавме со еден дечко тој инаку 29, јас 22, супер ни одеше комуникацијата и сето тоа си се допагаѓавме само што јас реков дека сега за сега во брза иднина не планирам маж,брак,деца, тој ја испочитуваше мојата одлука и се оддалечи од мене за да не предизвикува повеќе емоции, и после извесен период од тогаш, јас дознав дека тој ќе стане татко, и дека има нова девојка ( не ми беше баш сеедно, но тоа е што е) тие правеа свадба и се што следуваше потоа, детето се роди, но јас кога ќе го видам мислам дека јас не сум јас таа сфаќам дека сеуште го сакамм многу, инаку кога дознав дека ќе стане татко, јас се пволеков 1000% во поглед со него немаме ни комуниакција ни ништо, но еве пред една неедела го сретнав тој беше некако многуу друг не знам( а исто чув дека бил во процес на развод) ајде кажете ми што мислите вие
Мислиме да не се замараш со него туку да си бараш друг. И да се разведат утре други ден ќе му текни ќе му се врати а башка има и дете. Терајси понатаму не си клавај трн во здрава нога. Мажи слободни има колку сакаш.
