Здраво сакам да побарам помош за мојата ситуација во која што се наогам. Се заљубив во едно девојче (комшивка) и фамилијарно си живееме кое што сме заедно уште од бебиња,пораснавме заедно си игравме како деца заедно,кога и да ја видам некаде некако ми се смешка и ни се сретнуват погледите (мислам дека и таа има исто чувство за мене).Веќе 3 месеци се мислам дали да и пишам дали не а цело време мислам на неа неможам да ја извадам од мислите никако си замислувам колку би ни бил убав животот и иднината ако сме заедно ние двајца .За жал пред 2 месеци ненадејно почина нејзиното братче тоа не скрши сите нас пошто бевме многу блиски со него од тогаш се видувавме 5-6 пати и незнам дали е време сега или уште е многу рано за да и пристапам со таква цел?? Ако може помош многу би ми знаечло што и како да правам а да не погрешам или да ја изгубам и како пријателка..
Пиши ѝ и види како ќе се одвиваат понатаму работите. Можеби и ќе ѝ помогнеш полесно да ги преброди тешките моменти. Во секој случај убаво би било да знае дека некој размислувал за неа и дека ќе бидеш тука за неа.
Разбирам дека си во тешка ситуација и дека ти е важно да ја направиш правилната одлука. Еве неколку совети како да се однесуваш и како да си помогнеш во оваа ситуација: Биди трпелив и почекај време: По трагедијата со нејзиниот брат, потребно е време за таа да се опорави и да се чувствува поудобно со сите околу себе. Не биди премногу напорист или агресивен во овој период. Почни со дружење како пријател: Наместо веднаш да и напишеш или да и кажеш што чувствуваш, почни со постепено дружење. Пројави грижа и внимание како добар пријател, без да поттикнуваш дополнителен притисок. Обрати внимание на нејзините сигнали: Ако забележиш дека таа е отворена за разговори и комуникација, тоа е добар знак. Ако пак изгледа дека е затворена или дистанцирана, почекај уште малку. Биди искрен и честит: Кога ќе почувствуваш дека е вистинско време, можеш искрено да и кажеш дека си ја ценел како пријателка и дека имаш чувства кон неа, но дека разбираш ако е времето да се одлези или да се воздржиш. Заштити ја пријателската врска: Ако ја цениш како пријателка и ти е важно да ја сочуваш таа врска, бидете внимателни со тоа како и кога ќе го изразиш чувството. Потреба за време и разбирање: Запамети дека таа е во тешка фаза поради загубата, и најважно е да бидеш тука за неа како пријател, без да очекуваш резултат одеднаш.
Ми треба мал совет. Дали некој од вас девојки бил во врска или се уште е со спортист, професионално да се замжнимава со тоа? Јас сум малку неинформирана во тој дел, не знам дали е до човеков што почнавме муабет или до самата професија,какво искуство имате општо, би замолила да ми пишете ЛП.
здраво, мене ми треба мислење. мојата прикаазна е мн долга но ќе се потрудам да ја скаратам, се запознавме со еден дечко тој инаку 29, јас 22, супер ни одеше комуникацијата и сето тоа си се допагаѓавме само што јас реков дека сега за сега во брза иднина не планирам маж,брак,деца, тој ја испочитуваше мојата одлука и се оддалечи од мене за да не предизвикува повеќе емоции, и после извесен период од тогаш, јас дознав дека тој ќе стане татко, и дека има нова девојка ( не ми беше баш сеедно, но тоа е што е) тие правеа свадба и се што следуваше потоа, детето се роди, но јас кога ќе го видам мислам дека јас не сум јас таа сфаќам дека сеуште го сакамм многу, инаку кога дознав дека ќе стане татко, јас се пволеков 1000% во поглед со него немаме ни комуниакција ни ништо, но еве пред една неедела го сретнав тој беше некако многуу друг не знам( а исто чув дека бил во процес на развод) ајде кажете ми што мислите вие
Мислиме да не се замараш со него туку да си бараш друг. И да се разведат утре други ден ќе му текни ќе му се врати а башка има и дете. Терајси понатаму не си клавај трн во здрава нога. Мажи слободни има колку сакаш.
Немам друго решение некако со години исто тие што ми се по мерак или не ми возвраќат или ништо не испага од некој други причини. Или па воопшто немам среќа јас а годините си врват.
Не. Не си клавај трн во здрава нога. Милион пати е подобро сама него со некој ради реда или со некој што те третира ко ништо.
А што да правам кога со тие што сакам не бива последното најголемо разочарување ми беше пред некој ден.
Не требало да бидете заедно, не сте еден еден за друг. Најдобро да си продолжиш по својот пат, ако си го сакала и тој тебе и ти него, немало да се разделите.
Не, никогаш. Тоа е мачење, а не живот, барем за мене. Не можам да си замислам да ме допре и да ме бакне некој, со кој што нема никаква хемија, а не пак даделам ист кревет со него. Подобро цел живот сама, барем мирно ќе спијам.
Не знам ама јас сум изморена од разочарувања што веќе не ми е ниту гајле ,длабоко од внатре диигнав раце не барам, не очекувам ама баш ништо.
