Дечки, до каде ја дотеравте работата Тоа кој кај вас клекнува, кој станува, кој меси, кој носи, дали е 50:50 или 10:90, како сте се вие договориле и како вие планирате е исклучиво ваша индивидуална работа. Не проектирајте си ги вашите врски и бракови врз конкретната ситуација на членката. Тотално е непотребно, кога ова воопшто не е ни спорно кај истата. Спорното беше само таа да разговара отворено со него и отприлика и двајцата да си видат што сакаат и како ќе си ги наредат тие работите, во која временска рамка. End of story
Среќа па се разбра што напишав.Никој не ја величи спермата,двајцата партнери учествуваат исто во чинот правење дете,тоа сакав да ти го кажам.Па не сака секоја жена да биде мајка и тоа е лигитимно право на жената.Доволно сум ценета и почитувана,не барав по форуми мислења”знаци за запросување”.И престенот што мојот сопруг го одбра,беше како јас сама да го одбрав.Доволно ме познаваше.И не клекна затоа што јас не сакав да клекне,ниту сум народен херој ниту светец па да мора да ми клекне мене.И еве скоро 13 години врска и брак одлично функционираме.Ова само да не ти е во мисла дека не рамнат со нула
Хмм, не би рекла, затоа што тој веќе го има сликано прстенот и плус и ги знае димензиите... Така да, ја мислам дека ќе ја изненади кога нема да очекува
Абе крај крајова, она нека прави за себе како сака. Само ете се надевам дека нема утре на децата да им збори дека домот на машкото останува, а ти ќерко оди кај мажот, треба он да ти обезбеди
Да баш... Пример ние сме 4ипол години заедно за време на студии супер се, полабав живот не се замараш толку со ништо. И тогаш ми беше се супер и сега ми е супер, но сега сум во посериозна фаза во животот. И затоа отворено му кажав што сакам и секако доколку тој кажеше да не очекувам бидејќи тој не сака логично е да прекинеме и да не си го трошиме времето.
Како изброја дека си во посериозна фаза во животот? За нас си незреала сеуште, и пак си бладаш.Ај ќе те читаме во свекрви и снаи за брзо Вака сите жени што се залетуваат “брак,брак..” за брзо време очекувањата им стануват ноќна мора.
И да запросиш некоја, не го правиш само за неа, туку и за себе. Инаку во склоп на она што го филозофираш, сурово е, но и животот е суров. Ако некој толку сака деца, а не може со тебе да има, притоа нема друг начин и не сака да посвои, бедно е да, но може да се случи да те остави. Дали треба, има кој да суди, не сум јас. Ако мене хипотетички би ми се случило, да, ќе го колнам и плачам и ќе го сметам дека е најголемото зло што ми се случило. Но би било негово право да го бара она што го сака. И неговиот живот е единствен. А да знаеш дека не можеш да имаш деца и да знаеш дека тој премногу сака да има свое потомство, нема да биде и твоето себично да го држиш знаејќи дека никогаш нема да биде комплетно среќен со тебе. Многу ти е тешко прашањето и буквално имаш само индивидуален одговор, никаква етика зад истото. И треба да обезбеди мажот куќа, ако не сам, со мене во комбинација. Во спротивно човек што не се бори да има нешто во животот освен комоцијата на своите родители, не е за мене.
Како тоа? И за кого збориш. Ете членката има и имот за продавање и плата и спремна е и домаќинлук да тера. Како инаку се гради дом.
Па и не е избрзано 4 ипол години се доволно за да запознаеш некој.. Ама јас би предложил барем 2-3 месеци без брак да живеат заедно чисто да видат кој каков е кога живеат заедно дали ќе можат да се навикнат на начинот на живот на другиот. Инаку @МерлоМерло прочитав ако не се лажам и дека те поканил да живееш постојано кај него не само викенд, прифати слободно. А и мислам дека ќе те запроси незнам кога, како што ти реков може чека малку да се подзаборавени разговорот за да изгледа како изненадување. Штом те кани на заеднички живот, кажал дека и негов план е брак и има слика од прстенот, планира брак со тебе.
Малце отидовте далеку со муабетот и мислам дека некаде е правен веќе, но имање/немање деца некако ми е муабет за од почеток на врска, како и што во случај да не може. Лично не верувам (не знам, не верувам само) дека и низ ивф би поминувала да треба, не знам зошто воопшто би градела врска со некого за кого деца се пресудни. Никој ништо не го спречува да те остави и да го оставиш, само е малце чкљ ова да е ненаправен муабет и да е единствена причина евентуално, од било која страна.
Среќа во животот не се водам по твоите мислења ти на колку години се омажи на 70? Пак ќе кажам, што посакуваш тоа и ќе те снајде мојата свекрва е мојата мајка што ја немам, а твојат злоба истурај ја на друго место.
Сепак пак ми ја потврди тезата дека си незрела, со оглед дека инаетливо се контраш. Сеуште стојам на тоа дека ова твоите се глупости и прости примитивни размислувања. Премногу си наивна девојко…
@МерлоМерло сосема е легитимно да сакаш брак, деца, дом и се што оди со тоа. Не треба никому да се правдаш за тоа што сакаш и кога го сакаш тоа. Мене не ми е јасно само што совет сакаше да добиеш тука. Ние не го познаваме твојот дечко, колку е спремен за брак и каква е вашата врска. Ние не можеме да ти кажеме кога он ќе биде спремен за наредниот чекор. Сте разговарале за брак, свадба, прстен не ми е јасно зошто не разговарате за временеката рамка кога ќе се случи тоа. Незгодно ли ти е од него не можам да сфатам. Кажи му пример многу од нашите пријатели се верени, мажени и јас го сакам тоа што поскоро. Може летото 2026 да правиме свадба, што мислиш за тоа? Спремен ли си ? Вака директно од него ќе добиеш одговор на тоа што те мачи.
Јас мислам една фотосесија да направат и после секој по свој пат. Еве сега сериозно, мислам дека пиша тука само за да ѝ ги валидираме мислите дека маж ѝ не е доволно маж. Инаку немам идеја како може навистина да мисли дека некој тука би знаел кога ќе ја запроси сечко ѝ повеќе од она самата.
Па проблемот е што таа не знае што тој чека и кога ќе се случи тоа, а и дали воопшто ќе се случи, иако еве и спомнал и тој сака брак. На темава не се задоволувајте со ништо помалку од тоа што посакувате. Ако сами не се вреднувате, верувајте никој друг нема да го прави тоа во ваше име, дури поверојатно е да ве потценува и гази дополнително кога самите не се почитувате. Така што сакате спектакуларно запросување, ок е тоа, искомуницирајте со партнерот. Не сакате никакво запросување, е да и тоа е во ред, разговарајте и за ова. Најбитна е квалитетната комуникација, ако имате исти гледишта уште полесно за двајцата, ако не има и компромис. Но разумен компромис, не компромис од типот како сака едниот, а другиот кој го ферма. За членката јас на почеток помислив е млада и според мои гледишта се уште стојам зад тоа, но откако ја прочитав сфатив таа длабоко посакува се што напишала, но спроти неа има партнер што од некои причини не возвраќа на нејзините желби синхронизирано. И ова знае да прави големи фрустрации што се приметува во некои од нејзините одговори и да создава потајно или јавно незадоволство. И спомнаа погоре, подобро да разреши се со убав разговор и договор, за да не тлее ова вака и пукне после се собирано и таложено со времето.
Девојки… Како се справувате со осаменост? Сите мои другарки се мажија и си имаат деца, имам уште една која е во сериозна врска и веќе се во фаза на земање. Имам 25 години, повеќето од моја возраст и помали се веќе во брак и со деца, воопшто не ми е лесно кога гледам секој ден некој се запросил, свадба правел, веридба, добил дете.. А јас никаде, се чувствувам како никако да не можам да најдам некој за себе. Се чувствувам многу осамено, ужасно, сакам да имам некој покрај себе и да сум среќна.. Од осаменост буквално паѓам на првиот што ќе ми поклони малце внимание, и тоа секогаш завршува исто… Од осаменост буквално почнав да си пишувам и да се договарам за излегување со еден 40 годишен разведен со дете.. Немам другарки со кој што можам да излезам, буквално од што немам што да правам во денот screen time ми е по 10 часа.. Почнав да губам надеж и престанав да верувам во тоа “ќе биде кога најмалце очекуваш/кога ќе биде право време”. Сите околу мене се опсипани со љубов, а јас не можам да најдам ниту еден што би бил со мене повеќе од 2 месеци… Ужасно се чувствувам, болно, осамено.. Ќе речете најди другарки, но навистина нема каде, мало место, плус и не сум многу комуникативна, повлечена личност сум и многу ми е тешко да створам ново другарство, нема ни каде да најдам таква личност. Дали некоја, некогаш била во ваква ситуација? Како се справувате со осаменоста?
