Љубовни проблеми и совети

Dobro vecer na site
Mi treba sovet itno ako moze
Pisete mi lp ke vi objasnam za Sto SE raboti
VE ZAMOLUVAM ITNO E
Fala odnapred

 

Пиши тука.

 

Ок

 

Некои луѓе прекинуваат 10-годишна врска поради емоционално неверство.

Некои луѓе остануваат во брак и покрај присутно плус физичко неверство и одат на правење второ бебе.

Ова не е глумење морална супериорност.

Туку едноставно различни луѓе со различно wired мозок, различни граници и различни прагови на толеранција за тоа што за нив е dealbraker и крај на еден однос.

Едноставно има разлика дали некој наметнува морална супериорност или другата страна сама вака си го перцепира, како таков

 

Обожавам кога некој ме вреѓа при недостаток на вокабулар и општа култура

 

Леле, ај што половина од вас пробувате да бидете морално супериорни, али овие маженца кои се одма вознемирија што дознаа дека некогаш и девојки во врска ,,манијачат" некого, а не само обратно, па ја распнуваат.

Долги врски стануваат ебено досадни после неколку годинии и тоа е океј. 7 години не е заебанција, можам со голема веројатност да претпоставам дека од помлади се заедно и пораснале еден со друг. И што ако после толку време заедно почувствувала нешто за некој друг? Не ви звучи нормално, очекувано?

Можете само да посакувате да сте самосвесни колку што девојката, само тоа имам да кажам.

 

Па ете пишала тука дека сведила контакт на минимум, не гледам на гравчиња шо прави таа во реалноста и не ја гледам поентата да лажи на анонимен форум кај што впрочем и бара помош и совет.
Симпатии многу лесно можиш да створиш со некого со кого поминуваш осум саати во денот, посебно па ако имате исти ставови, мислења, исто хоби. Природно е да сакаш да си во близина на човек со којшто делите милион теми на разговор. Безразлика на полот, ете во случајот се погоди да е некој од спротивен пол. И да, нормално е да те збунат чувствата кога притоа си во долга врска, но најбитно е да раскрстиш и да ставиш граница. Се’ е минливо, па и тоа.
И крајно, нема што партнерот нејзин да знае за ова што се случува во нејзината глава. Се додека не се случи меѓу нив нешто “физички”, нема шо таа да споделува со дечко и. Вие секоја мисла шо ќе ви прелета низ глава ја споделувате со партнерите?

 

Не, не звучи.

Ќе кажам само, осетете го на своја кожа, ама да сте од другата страна, на партнерот после тие 7 години да сте му станале монотон/а, па нека се зближува и нека осеќа нешо за друг, па дојте кукајте низ темиве

 

Морално супериoрно било да кажеш дека треба да го испочитуваш партнерот со кој си во долга врска од 7 год. и да не се впушташ во емотивни авантури, не е ли тоа bare minimum што можеш да го понудиш?

btw ова не се однесува толку на девојката која што е доволно самосвесна да увиди грешка туку на тие што мислат дека за ова треба да си не знам каква морална вертикала.

 

Ај ќе си молчам.

 

Фала за сите мислења и споделени искуства. Не би да ја продлабочувам темата повеќе, секако јас најдобро знам што осеќам и што е правилно. Превише акцент се стави на колегата кој реално не ми значи ништо, она што ме мачеше беше мојата емотивна реакција. Сфаќам дека не е толку ретка појава и не треба да се опсесирам со тоа и набивам грижа на совест. Поздрав.

 

Мој совет ти е да провериш некако како се чувствува тој во врска со тебе каква е неговиот љубовен живот и дали гледаш нешто во иднина до него. Сега за сега дистанцирање се од него. Имав слична ситуација и така направив. Само што кај мене не беше ништо сериозно со првиот. Само така љубовни проблеми. Никогаш не заљубувајте се во колега.

 

Тоа е твоја несигурност / страв. Сакаш да кажеш дека кога си 7 години во врска, конкретно еве без деца, не е нормално да ти е здосадено да го гледаш партнерот 5ти ден по ред и нема веќе што ново да си кажете? Секако дека е океј да постојат такви периоди, колку што е нормално да се враќаат и периоди на заљубеност и летање во облаци.

И треба да имаш способност да толерираш такви периоди во врска, а не да се лажеш себеси дека се е секогаш совршено и дека не е човечки да имаш симпатија спрема друга особа.

 

На темава уште би додал и дека не е нормално една врска да трае 7 години. И 4 години се многу, а не па 7. И затоа после ќе ви стане монотоно. Секоја фаза си има своја убавина. Запознавање (врска), запросување, спремање свадба, спремање дом заедно, брачен живот без деца, па бременост, новороденче, па потоа секоја фаза од детето и вашиот живот си е приказна сама за себе. И така нема време за здосадување, бидејќи фазите од вашиот заеднички живот се менуваат, со нови предизвици, радости, проблеми, решенија на тие проблеми итн. И ако некој заглави во некоја од фазите (особено врска), нормално е да здосади. И треба да здосади, за да се отрезнат дека врската е само транзициона фаза што води кон брак, а не состојба доволна сама по себе. Но ете, модерни времиња, младиве се плашат од брак, живеат вонбрачно и си ги кркаат последиците од тоа.

 

Отишол светот у курац

Нема поштовање, нема љубов денес, нема ништо, па не знам ни шо уствари барате сите, шо мечтаете коа не ја очекувате?

Пеперутки имало - минливо
Заљубеност - минливо
Монотонија - речиси увек
Утеха - моментално, одма и сеа
А љубов? Не постои.

Такви се денешниве врски и бракови, може не треба ни да се чудам волку.

@EvAngelos ако немаат деца? Ако не станат родители? Ако не се у брачна заедница, оти парче хартија и потпис е?

Збори ми за долгогодишни бракови од 20 плус години, кои се растуриле ко кула од карти, а сепак ги имаат поминато сите фази

Не е до тоа, до љубовта и почитта е се'. Или ги имаш, или ги немаш.

 

На луѓето кои им е досадно во врската, дали чекаат од електродистрибуција да дојдат да им ја поправат?

И со ова, дека секоја долга врска е досадна е таков стереотип, my godness

Бикоз секоја врска е различна. Некои стануваат монотони по 3 месеци, но на многу им е супер и по 10 години.

Вај? Бидејќи за да биде супер, треба буквално постојано и двајцата да вложувате труд. Andd actually да ви се свиѓа партнерот и да сте вљубени во него и обратно

And honestly, ако после долга врска веќе ви е здосадено, како мислите дека бракот ќе го промени/реши тоа?

 

Или ќе си посвојат, или ќе си градат некоја поинаква визија за нивниот брак. Сепак ако врската стане цел сама по себе и луѓето се укотват во таа состојба, без воља да движат понатаму, и така си останат во некоја конформа зона, тоа не е добро.

Епа се додека гледаат на бракот како „парче хартија“, затоа и бракот ќе им биде цврст како парче хартија.

За верниците (христијаните), бракот е света работа и е многу повеќе од заверка на матично. Со таков став кон бракот, кога утре работите ќе станат тешки, ќе имате плус причина да се изборите и да останете заедно, да не се откажете кукавички

 

Вришти неискуство во животот од некои постови.

Сосема е нормално да ти се засвиѓа некој друг во долга врска/брак, колку и да ти е совршено. И ќе потрае и ќе заврши. Некогаш значи дека нешто ти недостига кај партнерот и го наоѓаш кај друг. Дури и продуктивно е на моменти и служи за зајакнување на врската. Ако си комплетно искрена за своите чувства и разговараш за истите со партнерот.

Неверството настапува кога ќе решиш да направиш нешто во врска со тие чувства.

Патем, ако тоа не ви е нормално, или сте немале долга врска или околината ви е ружна.

Јас би ја советувала девојката, дека не е ништо страшно. Долги години сте заедно и нормално е да ти проврие крвта према некој друг. Не значи дека не го сакаш дечко ти или дека ќе го напуштиш, туку ете баш така, јебига, се дешава. Сметам дека најверојатно наоѓаш некоја возбудлива страна кај колегата што ти е потребна кај дечко ти. Ако навистина се сакате, биди отворена према него и размисли што е тоа што ти се засвиѓа кај колегата или пак што е тоа што ти недостига во врската. Таму лежи одговорот на се. А другиве коментари што те прават ненормална, слободно одмини ги. Секако ништо нема да ти сменат.

 

Едноставно не е можно да контролираш дали ќе имаш пеперутки кога ќе збориш со колегата, тоа не се контролира со мозокот, многу е спонтано. Акт на љубов е кога ќе избереш да си лојален на својот долгогодишен партнер, затоа што знаеш дека таа подлабока љубов вреди повеќе од нешто што е моментално возбудливо. И тоа не е форсирање ако врската е инаку добра.

Не зборуваме за лоша монотоност во врска, туку на начин како што ако се преселиш во нов град, во почетниот период ти е превозбудливо и забавно, потоа се навикнуваш, ама сепак знаеш дека сакаш да останеш да живееш во тој град.

 

Смешно е да очекуваш после години врска и секој ден поминување заедно дека ќе се осеќаш скроз како на почетокот на врската. Кога си долго време заедно љубовта се одбира, личноста со која се гледаш во иднина се одбира. Бидејќи после толку долго време заедно, ги знаеш сите предности, маани и навики на личноста (и таа тебе) и одбираш да се носиш со тоа. И вистината е дека има мнооогу луѓе на светов со кои би се поклопиле, и ако сретниме некоја ваква нова личност чувството е возбудливо бидејќи е нешто ново. Кога е ново нештото ги гледаш и се фокусираш само на добрите страни, па затоа и тие пеперутки. Така е со симпатиите и во почетокот на врските. Но тоа не трае вечно во никој случај.
Е сега, некогаш тие симпатии се појавуваат бидејќи има одреден проблем или монотонија во моменталната врска, или можеби таа друга личност (изгледа) дека има нешто што партнерот го нема. Како ќе се одвиваат настаните понатаму е во контрола на тој што го чувствува ова.
Но ајде да не го правиме ова како нешто најужасно и неморално кога е сосема човечко искуство. Ама и тоа е, ти треба и искуство за вистински да го сфатиш ова.