Љубовни проблеми и совети

Еј, од интерес до интерес игла нема кај да падне е муабетот. Следно ќе биде „абе тро прашина има на косата ако си ја мие редовно“.

 

Фигуративно кажано. Зборот ми е дека можеш да живееш под кирија додека заштедиш пари за да си купиш или направиш тоа што сакаш.

Можеби ќе ме расчекнат за коментаров али whatever.

Пишав пред некој ден дека некои многу ги тепа холивудскиот филм.
Многу забораваат од каде дошле или од каде доаѓаат. Нека седнат малку со нивните, со татко им и мајка им и ако куќата или станот не била наследена од дедо и баба, нека прашаат колку време им требало да ја изградат, можеби и ден денес враќаат кредит.

Со плативе и цениве на недвижностите денес да купиш стан или куќа без кредит или помош од домашите, гуд лак. А за да земеш кредит, покрај тебе ти треба стабилна личност која ќе сака да гради живот со тебе, не да го менува мислењето како ветерот насоката.

Лесно е да си направиш дрим чеклиста со се што сакаш, али реалноста е друга, засукај ракавите и работи, придонеси на некој начин, не само да се мрчи од страна.
Не сакам на спрат со неговите, не сакам под кирија, сакам ама нема лифт итн.

Битно е човек да е вреден, да има амбиција и желба да постигне нешто во животот.

Нашите се откажувале од многу работи за да ни обезбедат покрив над глава, алишта и обувки за училиште. Колку од младиве денес се спремни да се откажат од нешто или да го стават на пауза за некој или нешто друго?

Рим не бил изграден за еден ден.

Со љубов, разбирање и слога се гради се.

 

Што правиме ние што имаме сè материјално, а душевно сме празни?
Имаш кров над глава, пари, услови – ама немаш со кого да го споделиш тоа.
Немаш со кого да се смееш, да се бориш, да градиш за утре – за жена, за деца, за живот.И не е фер, ама вистина е – немаме сите иста среќа.Некој има сè и пак е празен, некој нема ништо а има душа до него.Јас лично би жртвувал сè – и пари и комфор – само да имам вистинска личност покрај мене.И во колиба ќе седам, ако знам дека е вистинската.Затоа не бегај од тоа да имаш стабилност, ама не заборавај – без душа до тебе, сè тоа е половина живот.(зборам за заедница, не за единка)

 

Се согласувам со постот погоре. Како некоја што се преселила од поголем во помал град, да сакав 1001 маана ќе најдев. Не е дека се ми е погодено, ама се прилагодувам највеќе заради човекот што го сакам. Двајцата полека градиме дом кај шо ќе ни е убаво, сме се откажале од повеќе работи и уште се откажуваме ако така налага ситуацијата.
Да не бев спремна и јас ќе барав куп изговори и ќе трошев време и мое и негово.

 

На спрат со неговите не треба да прифаќаш од причина што живеење на ист спрат иде рака под рака со заостанати размислувања.
Тие мажи што се одлучуваат за ист спрат, и да имаат 2000 еу плата, пак нема да излезат под кирија или кредит да земат.

Ја барем пре би стара мома да останам него со маж што се плаши да се одвои од дома.