Што правиме ние што имаме сè материјално, а душевно сме празни? Имаш кров над глава, пари, услови – ама немаш со кого да го споделиш тоа. Немаш со кого да се смееш, да се бориш, да градиш за утре – за жена, за деца, за живот.И не е фер, ама вистина е – немаме сите иста среќа.Некој има сè и пак е празен, некој нема ништо а има душа до него.Јас лично би жртвувал сè – и пари и комфор – само да имам вистинска личност покрај мене.И во колиба ќе седам, ако знам дека е вистинската.Затоа не бегај од тоа да имаш стабилност, ама не заборавај – без душа до тебе, сè тоа е половина живот.(зборам за заедница, не за единка)
Се согласувам со постот погоре. Како некоја што се преселила од поголем во помал град, да сакав 1001 маана ќе најдев. Не е дека се ми е погодено, ама се прилагодувам највеќе заради човекот што го сакам. Двајцата полека градиме дом кај шо ќе ни е убаво, сме се откажале од повеќе работи и уште се откажуваме ако така налага ситуацијата. Да не бев спремна и јас ќе барав куп изговори и ќе трошев време и мое и негово.
На спрат со неговите не треба да прифаќаш од причина што живеење на ист спрат иде рака под рака со заостанати размислувања. Тие мажи што се одлучуваат за ист спрат, и да имаат 2000 еу плата, пак нема да излезат под кирија или кредит да земат. Ја барем пре би стара мома да останам него со маж што се плаши да се одвои од дома.
Би реагирале во 5-6 год врска ако дечко ви на 2-3 месеци наоѓа по некоја девојка што не ја познава и и прави follow.? Над 10 пати е зборено инсе, секад има изговор од каде ги познава и ,,причина” за тоа. Пр он од Ск е ќе заследи од Штип, Кочани. Не е дека сум напорна или токсична скроз сум чил девојка, али за што го прави ова? И уб план сум готово да прекинам скроз. Преку оноа ми е, крајна непочит тек па сам да знае. И све се некои топ риби, нема непривлечна девојка или маж познаник заследено.
Одма исто би постапила како тебе. Штом е дошло до тоа, ќе дојде и до друго. Никој нема да може да ме убеди дека нема да е така. Почит сведен на 0.
Го прави тоа затоа што не те почитува. Ако претходно сте разговарале и отворено си му кажала дека ти смета значи намерно го прави тоа и не те цени. Јас не би губела време со таков човек.
Здраво женски.. Најкратко што можам.. Две години сме во врска, но многу тешка врска. Нема да го окривувам само него, двајцата сме криви и двајцата се доведовме во ваква ситуација. Постојано се караме, како поминува време не можеме нормално да комуницираме. Од ситница до огромна расправија. Недоверба,навреди, немање веќе живци за разговарање и поправање на работите - од двете страни, но не можеме да се разделиме. Многу пати сме раскинале со разговор дека е крај и дека најдобро е така бидејќи сме свесни дека ова нашево не е во ред веќе , но џабе повторно се смируваме. Јас го сакам, а верувам дека и он мене, само стварно сум уморна од се што се случило до сега и не гледам решение ниту па убава иднина за нас двајца ако останеме заедно. Премногу токсични станавме еден за друг.. Ми треба совет било каков, како да се тргнам од него и он од мене? Многу ми е тешко и болно ова..
Ова нека ти биде причината зашто да раскинеш. А што уствари ве држи вас? Љубовта? Каде е таа у целава оваа прича? Смирена си покрај него, он со тебе? Убаво ви е вака, и покрај све? @natashaaz.09 лелеeee бре аманннннн, 200 пати мислам се имаш пожалено од истово.. Раскини! Не знам шо уште чекаш и шо бараш од него.
Тоа е проблемот, не знам што не држи.. Кога ке "раскинеме" не функционирам, како светот да ми се срушил, кога сме заедно од најубаво може да се претвори во пекол за две секунди. А што е најтрагично немаме по 15год за вакво нешто да се случува
Како изгледа тоа вашето раскинување и повторно смирување? Кој раскинува, кој се смирува? Инаку, како се раскинува- просто ќе си речеш доста е. Ќе си најдеш нешто друго што ќе ти го исполнува а времето и ќе ти го оттргнува вниманието, да не паднеш во искушение да се смирите- трчање, некој спорт, некоја друга активност што никогаш не си ја правела. Како откажување од било која друга зависност, прво ќе биде тешко, па ќе помине.
Те сфаќам. Се имате премногу поврзано, до степен да мислите дека не можете еден без друг, но многу е напорно и измачувачко коа знаеш дека не бива А шо е толку проблематично? Со компромиси сте пробале? Без инаетење? Дали сте скроз различни карактери и немате воопшто сличен светоглед, па ради тоа иде до вакви несогласувања? Види, не е у ред ич, свесна си дека една врска вака не смее да функционира, на стаклени нозе е сеа, замисли понатаму како би опстанала. Едноставно некои луѓе не се компатибилни како пар, и тоа е тоа, не моеш против да идеш за жал.
Се договорив со еден тип да излеземе на кафе утре, ама сепак не сум сигурна дали сакам да излезам, почнав да се предомислувам. Време немаме договорено. Дали да излезам колку да го исполнам ветеното да не испаднам нефер, или да не си го губам времето кога не сум сигурна па што ќе мисли нека мисли?
Не знам искрено што е проблематично, од најмала ситница и глупост како на пример што ке јадеме или дали ке излеземе знае да настане огромна расправија.. Како ѓаволи да влагаат во нас. Јас претерувам искрено све ми смета, а он веќе нема нерви и одма избувнува и многу е станат негативен.. Многу ми е криво бидејки имаше потенцијал врскава и многу работи поминавме заедно и искрено нема некој конкретен проблем пример неверство или нешто посериозно, се вака од глупости.. Многу често не ме разбира кога пробувам да разговарам и да му кажам дека нешто не е во ред, мисли дека поентата ми е само да се расправам.. И џабе 100 пати сме раскинале, сме се блокирале дали он, дали јас и потоа во принцип он ке ме побара пак, а мене толку ми треба и пак се смируваме и пак истото цело време
@Ecaecushka Повеќе би било нефер да излезеш, а кога реално си незаинтересирана. Односно, не го губи ни твоето, ни неговото време. Само културно кажи му дека откажуваш и тоа е тоа
