Оди прелистај ја темана за свекрвите и снаите (ако не си до сега) и ќе сфатиш дека си во право што не се гледаш себеси во заедница. Поразговарај со дечко ти, да ти ја каже вистината како му е поделено дома. Па, спрема тоа ќе си увидиш дали можеш или не можеш даље со него.
Еве ми одговори Да да ние кои живееме со своите имаме шуга , тоа ви е битно се не е битно кој е каков човек ,наместо да гледате карактер и душа , гледате дали некој живеел сам или со некој никого нема да ве изеде секој си гледа своја работа , не ми е јасно зашто ми се претстави дека живее на спрат...
Можеби не му е спремен спратот,со кујна сеуште.Можеби не планира тука да живее понатаму.Можеби е само моментална состојба.Колку години има дечкото?
Може се срамел?? Не е можно? Колку години е? 40, 50? Свесни сте дека е тешко сам да си обезбедиш живеалиште? Ти имаш стан сама спечалено? Прашај го дали засекад планира да останува таму. Може планира у иднина да си купи/напраи. Многу осудувачки пристапот ти е уше на сам старт. Доколку планира у едно сопче да глеа фамилија, сите собрани на куп, ондак мрчи му, и откачи го.
Изгледа една соба ја рачуна како спрат , како што видов на сликата имаше кревет, ТВ и маса и рече еве имам се ,овде кога реков за кујна ми рече ,доле а доле се неговите ...сега ми префрла дека не фалело ништо и дека сме гледале тоа а не каков човек бил
Според начинот на пишување, односно истите печатни грешки, мене ми личи дека ист трол си игра овде на темава од 2 различни профили
Големи очекувања имаат одредени луѓе од идниот партнер/ка, а ни пола од тоа поседуваат. За да бараме нешто од партнерот, треба најмалку тоа прво ние тоа да го поседуваме, без разлика дали е спрат, стан, кола или слично.
Не, не мора да прекинеш комуникација, ама оддалечи се малку ти(не пишувај толку прва) за да му текне и нему да пише. Ако нема никаков напор и понатаму и честотата на пораките се намалува, значи не е баш заинтересиран. Еве јас сум од тие луѓе кои можат со саати да не погледнат во пораки бидејќи едноставмо правам нешто побитно и не можам да си дозволам дистракции. Често оставам пријатели и познаници долго време да не им вратам(освен ако не е итно нормално) зашто освен зафатеност, понекогаш и од ментален умор не можам дополнително да седам и да куцам на телефон, стварно немам умствена сила. И затоа и ме нервира очекувањето дека секому мора да му вратиш на пет минути. Не, ај да го избришеме тоа преглупо непишано правило. Не сме должни да сме зависни од телефон. Е сега, кога некој стварно ми се свиѓа, а сме на почеток, нема шанси да оставам да мисли дека не сум заинтересирана и ако треба ќе пратам и некоја глупост само за да тече разговорот, да не биде awkward да вратам после пет саати. Така да во генерала кога на некој му значи да зборува до тебе, ќе најде некој начин, па макар и да ти рече ајде да збориме телефонски еднаш дневно, не ми се пишуваат пораки. Или ќе ти прати воис, или рандом слики во текот на денот, значи било што што ќе ти донесе мир и нема да осеќаш потреба да бараш совет на форум. Been there и те сфаќам, така да не избрзувај со заклучоци, но и немој да одржуваш некоја преголема надеж ако не се подобри.
Ужас. Стварно не е фер све на готово бе да се очекува. Нели индипендент, шо сеа све од муж се очекува? Шо не придонесат заеднички?
Те замолувам немој да тролаш. Сфаќааааш Два дена сте се виделе, не знаеш ни кој е, ни шо е, ниту тој тебе и одма планови за брак и семејство и живеење, мислам.. wait wait И да е вистина, можда има одделен спрат со посебна кујна и вц а да не му е спремен па не ти кажал, можда планира под кирија да живее, можда ќе сака да се отсели/те во Немачка па не сака да вложува тука, можда ќе си купи/купите стан, куќа. Тоа со тек на време се планира а не од два пати гледање.
Па добро океј е да отвори битни теми со него што поскоро, никој не е должен никому да му го губи времето. Замисли со секој што се допишува да треба по неколку месеци да чека за да отвори отворени битни теми, годините ќе и поминат. Не е океј да се приврзе за него емоционално и тек тогаш кога е веќе касно да свати дека нема намера да изградат нешто свое на страна.
Кратко се гледаат, значи се уште се во фаза на запознавање лично како персони, каде шо реално не можиш да почниш планови за нешто повеќе се додека не се запознаеш убаво со другиот. После одреден период, не предолг, се разговара за поголеми работи да се видат работите и намерите. Ама од 2-3 пати гледање, некако е прерано и пребрзо за кроење план за заедничко живеење, да зборуваме во реалноста.
Во ред е тоа што не сакаш да живееш во заедница. Тешко е да се живее во заедница, без разлика колку се океј луѓето кои таму живеат.. Ама тоа што сега живее со неговите не значи дека планира така засекогаш. И не значи дека ако утре си кликнете мора ти кај него да живееш, ако веќе ти имаш подобри услови може и кај тебе. Мислам дека треба подобро да го запознаеш, како размислува, дали би се преселил или неговиот план е да живее постојано таму.
Купете стан 40квадрати 70,000 евра плаќајте цел живот и во место каде што спиеш таму и си готвиш. Будал народ оти живеел во соба и небил спремен спратот. И да дој ден да живеете заедно можи заедно да си го допрајте спратот доколку не е допраен.
А зошто ако моментално живее со неговите, тоа во иднина не би можело да се промени? Демек уште е со неговите, готово, крај, има таму корени пуштено, нема да може (ако тргнете за озбилно) да се преселите настрана заедно? Ќе мора ти во собчето негово да одиш и да ја користиш кујната на неговите, друго решение нема? Си можела да прашаш, дали планира да остане во куќата на неговите во иднина или да се пресели, како му е планот, на пример, наместо кај му е кујната. По одговорот кај планира да живее во иднина ќе знаеш на што си. Сите во одреден период од животот сме живееле со нашите, некој се иселил после студии, некој се иселил со партнерот, некој посреќен наследил стан... муабетот ми е никој не се родил самиот во сопствен гланц нов стан. Е сега ако живее во собата кај неговите, ама никогаш не планира да мрдне од таму, ама баш некогаш- дури ни кога би имале заедно двајцата можности, тогаш скрос леџит ти е муабетот и такви стресилици не ти требаат, фаќај патот со време.
Не знам јас во какви времиња и балони живеете, ама јас дечковците што ги имав, од мои 18 до 26, сите живееле со своите родители. Значи дечковци, со години врски, не допишување со некој. Сите се сега оженети, и колку што знам, никој не живее во детската, ниту во ист стан со мајка му. O tempora, o mores
