Чекај сметаш дека не заслужуваме убав живот само затоа што не сме деца? Да реалноста не секогаш е како замислената, ама зошто не би се труделе да си ја правиме сами нашата бајка..
Ај, ај со Жената, Платата и Здравјето не треба да се фалиме пред други, бидејќи многу лесно можат да не зафркнат.. во женски род би било со мажот, платата и здравјето..
Никако тоа, не реков кој заслужил кој не, не е моја работа тоа. Реков дека треба да сме пореални за некои нешта.
А, бе, она може и да продужи со него и да не е он ич оделен. Ама, после? Многу мажи им продавале филм на жените дека ќе се иселат пред почетокот на бракот или за брзо време по потписот. Ама, не го направиле тоа и жените кукале/аат надвор и на форумов. Оти реално различен спрат пак е заедница. Истата куќа е и припаѓа на едно лице (најчесто на свекорот дур не ја препише, ако воопшто сака). Родителите на мажот ќе влегуваат и ќе се мешаат. Додека под кирија кај трета страна или дом на младите на друга адреса, нема да можат. И да пробаат можат да бидат избркани од таму и готово. Подобро е од старт типот да е тргнат или заедно со неа да тргне. Макар и под кирија. Не е лесно од финансиски аспект, ама па мирот нема цена и за него вреди да се проба.
И јас сакав животот да ми е бајка се дур не ме плесна шлаканица реалноста. Најдобронамерен совет, за да успее мажот, треба да има поддршка од жената и обратно. Овие се обострани интереси, заедничкиот живот нема потреба родителите да го решаваат, здрави, прави како што знаат да стварат фамилии, треба да знаат и сами да направат нешто за себе.
Клошар. Како бе си ги тргнала рацете па по некој пат се откажа. Гола да лежам покрај некој не значи не. Жал ми е што си имала вакво искуство.
Не се исмеваме со чистењето, туку со чистењето како исклучиво "женска" ствар. Не познавам ни една што сака да е Пепелашка. Не велам дека ги нема, туку не познавам. Особено е тажно ако место принц на коњ, пристигне само коњот. Ама за тоа прашај ги пепелашките.
Јас познавам жени што си сакаат да си чистат дома, нормално мажот нема да е за украс, ама вака како на форум што имам некое чувство дека сето е принцези и автоматско само постојат и ништо друго.
Замисли, стануваш сабајле, и прво шо ти паѓа на памет е- те обзема возбуда и ентузијазам, како со задоволство ќе си чистиш дома. Не знам зошто би било исклучиво женска привилегија таа радост.
Тие што сакаат само да си чистат дома растеле со патријархално воспитување. У превод - со испран мозок се.
Еве јас пример во среда или во недела си чистам, правмосмукалка итн, знам дека ми е обврска да исчистам и кај мене и кај татко ми, пошто тој си е мрза, си бил и останал. Нити сум воспитан така ни ништо, само се прашувам како успеал да ја убеди мајка ми на времето и да ме зачна мене и брат ми. Мене пример тоа ми е како потреба која треба да ја извршам, колку и да не ми се допаѓа. Да поминам со машина, избришам прашина, изџогирам и да треба да средам тоалетот.
Убаво. Е сега, знаеш дека има мажјаци као, што не пипаат, и пре ќе црвосаат него да исчистат дома, и затоа по секоја цена си бараат соодветна партнерка.
