Не си го толку него сакала, колку што самата себе си се напуштила. Вистинската љубов не се докажува со тоа колку можеш да издржиш лош третман. Таа најчесто се открива преку тоа колку малку мораш да се откажеш од себе за да останеш во неа. Ова не е никаков проблем, бидејќи е јасно дека ти раскинал и најверојатно веќе е со друга девојка. Таа реалност мора да ја прифатиш што побрзо. Воедно со тоа што ти рекол да си најдеш друг додека уште сте биле во врска, е знак дека цело време сакал да те откачи. + Тоа што цело време сте биле on/off, ми е индикатор дека одамна си водел двоен живот. Позитивното е што сега си го блокирала отсекаде. Второ, насочи си го фокусот целосно на себе и сè ќе дојде на свое место. Утре ќе знаеш дека оној кој вистински те сака ќе стравува да не те изгуби и да не те повреди.
Мене ме интересира зошто секогаш коментари од типот - х години ја матка? Што би значело тоа? Баш често го слушам кај долги врски и многу лошо звучи. Што, ние жените сме очајни и едвај чекаме некој да не запроси?
Верувам дека има, ама мислам годините не играат многу улога. Ако некој бил заедно од 15 години, логично дека ќе бидат заедно 10+ години додека стапат во брак..
Настрана бројот на години кои се поминуваат во врска, факт е дека информацијата дали воопшто си во врска/брак, го менува начинот на кој луѓето те перцепираат. Ако не си во врска, не те бива. Ако си во долга врска, а не си стасала до брак, исто не те бива (нешто ти фали). Ако си разведена, нешто ти фалело сигурно. Ако си разведена со деца, тежок мученик си, па сите те сожалуваат за маките што ги тргаш. Ако си разведена, па премажена, си се снашла, значи те бива. Ако си разведена и не си се премажила, односно си сама, пак не те бива. Доволно е да ги излисташ темиве врзани со љубов, брак и заеднички живот, повеќето жени се спаруваат со секакви одрони затоа што така ТРЕБА, затоа што МОРА, од срам и страв да не бидат/останат сами и повеќето не ни знаат воопшто како се однесуваат двајца кои се во врска/брак/кои живеат заедно. И жените се секогаш без исклучок тие што најмногу им судат на други жени кои одлучиле поинаку. Мене една таква пред извесно време ми кажа дека дур јас пребирам, се пробрале тие мажи што вределе Прашање е која ќе признае дека е ова навистина вака.
Има очајни, и жени и мажи. Ќе бидат со било кого само за да не бидат сами бидејќи живееме во држава со заостанат менталитет дека ако немаш никого, нешто ти фали. @Abel убаво објасни. Некои во долга врска изневеруваат, некои затоа што им е монотоно, други затоа што веќе не можат да чекаат на партнерот да ги побара за сопруга. Искрено, 10 години е многу за чекање, колку такви врски се распаднале затоа што исчекувањето ги убива. Има примери каде што прифаќаат брак а речиси и не се запознале убаво од истото што го кажаа претходно, страв да не останат сами. Пред некој ден сличен муабет имав: Ајде, што чекаш, зошто не раѓаш и други такви глупости. Некои се влечат со години во врска а уште не мрдаат од мртва точка.
Се тоа јасно, но многу лошо звучат таквите коментари посебно насочени кон жена, дека некој ја влече 10 години, а не знаат дали самата таа воопшто сакала порано да стапи во брак. Точно е дека од која страна и да гледаш, жената е секогаш таа која е сожалувана. А зошто? Како знаеме дека таа едвај чека? Според мене 10 години не се многу, ако има причина што се толку. Некој чека посоодветна возраст, диплома, стабилна работа, решено станбено прашање, итн. Секогаш има и спротивни случаеви каде навистина поминуваат години и никако не се решаваат на тој чекор иако навидум се друго им е средено, ама не е таа ситуацијата кај сите.
Секакви коментари на тема нечија врска и брак се лоши и непотребни. Одраз се на нашата култура и малограѓанштина. Ама тоа сме ние, залудно глумиме дека не сме. Инаку во животот, идеален момент да направиш нешто не постои. Што не значи дека треба да правиш така како што мислат и прават другите.
Има жени што сакаат да стапат во брак да речеме и на 25, 35 години, има мажи што уште не се одлучиле и им е тешко да го направат тој чекор, од паника и хехенца од типот животот ти е готов откако ќе рипнеш во тавче. Има жени што не можат да чекат и намерно остануваат бремени за да го задржат за секој случај, има мажи кои намерно ја оставаат партнерката бремена за да не му избега, има мажи кои што не се позрели од партнерката и се двоумат кој е вистинскиот момент. Има многу примери. Има и примери каде што долгата врска се распаѓа и веќе во следните месеци ги гледаш со нов партнер и спремаат свадба па си го тупат мозочето дека се влечеле со години и не стапиле во брак а со новиот по кратко време, психата е заебана. Коментарите се лоши, затоа како што реков општеството е такво непримерно и токсично и те замара за тема брак затоа што не знаат да си гледаат туѓ живот. Јас лично 10 години не би чекала, премногу ми е.
Мене ме интересира што ти значи "не можам да чекам 10 години"? Што мислиш дека чекаш, или треба да чекаш? Без полемика, само љубопитство. Јас некаде пишав дека сум 45+, разведена, со семејство, иако со маж ми никогаш формално не сме стапиле во брак, разделени сме според законите во државата каде што сме живееле (и делумно уште живеам). Живеевме заедно 15+ години, деца, куќи, планови, бизниси. Никој никого не чекал. Бракот сам по себе како форма нема да донесе остварување на плановите. Ниту неостварување на плановите. Ама иако сме разделени, кога одам во градот каде што тој живее, спијам кај него, живеам со него, дури и едно време продолживме да работиме заедно. Никој никого ме мрази, никој никого не малтретирал, ниту за деца, ниту за алиметација, ниту за делење имот. Тука по темиве секој ден очи си копаат, ама битно се во брак.
Не би чекала некој толку време да се одлучи дали сака иднина со мене, фамилија, деца, да се двоуми што сака во животот со мене, да создадеме нешто заедничко. Можеби јас ќе сакам во тој момент а тој се уште размислува. Според мене, можеби грешам сметам дека после година ипол две, да речеме три треба да се води тој разговор дали гледаш иднина со партнерот/партнерката или не. Можеби грешам, но јас вака гледам на работите. Ете, не мора документ во моментот туку би сакала после извесен период да знаж во кој правец ќе ни оди врската. Нели, секој сака да си има план како да му се одвива животот. Еве ти пример најнов: Со партнерот беше 12 години во врска, тој ја остави, најде друга, се ожени и имаат дете. Таа уште е сама, сакаше брак со него.
Па зависи од целта на двајцата партнери. Ако целта им е склучување брак, јасно е дека треба да биде кога тогаш. Кога се 20 нормално е да поминат години пред да се одлучат на тој чекор. Ама крај на 20ти и почеток на 30ти на пример сосема е нормално некој да не сака да го влечиш со години, бидејќи тоа значи дека не си сигурен што сакаш (или не сакаш). Времето не е бесконечно. Вас целта не ви била да стапите во формален брак, и тоа е ок, ако е она што двајцата сакаат. Битно е да се искрени еден кон друг партнерите.
Токму тоа ми беше прашањето, зошто бракот е доказ дека некој "не сака да те влече"? Настрана желбите и договорот меѓу партнерите, бракот не е гаранција, уште помалку сигурност, за каква сигурност точно зборуваме, материјална, емотивна? Времето не е бесконечно ниту во брак, времето поминува исто за сите. Мислам дека не читате убаво или дека имате тотално погрешна замисла за бракот. Јас пишав дека имам фамилија, иднина, деца и бизнис, а немам брак, ти пишуваш дека "Не би чекала некој толку време да се одлучи дали сака иднина со мене, фамилија, деца, да се двоуми што сака во животот со мене, да создадеме нешто заедничко". Бракот, ајде уште еднаш, не е гаранција дека некој сака нешто вистински со тебе, може и само да мора да стапи во брак пошто му дошло време, доказ за тоа се брзите разводи и сите писнија во другине теми. пс. И да биле во брак, тој ќе се спанџал со друга и ќе побарал развод, како тука те спасува бракот?
Џабе се трудиш, мислат дека тој ебан потпис значи се'.. Парче хартија е и ништо друго. Намерите се тие кои се битни.
Точно. Ќе живееш одделно со партнерот или ќе го чекаш со години да се одлучува дали е спремен? @Abel не се разбираме. Ај одново. Ти ја сфаќам поентата тебе, листот ништо не важи, намерата е битна. Ама има врски во кои и партнерите не живеат заедно после долга врска, стојат во место, не формираат иднина, ништо од тоа. Не мрдаат од место, сега појасно ти е за што верглам цело време?
Тоа е друго. Да те влече за нос секако дека не смее да се толерира. Го глеаш дали е или не е спремен, не може да се сокрие тоа. Членката збори за бракот како 'институција'. Апсолутно се може убаво да се функционира и без да се регистрираш, доколку двајцата сте спремни на тоа и сакате заеднички живот.
Е, амин... тоа зборам. А бракот, листот е небитен, туку намерите. Чекање, чекање, живеење одделно и на крај тој со друга се одлучува а тебе ти поминало време. @Mr.Limonko читај поназад, се објаснив.
Ако бракот го сведувате на "парче хартија", тогаш зошто е тешко да се потпиши тоа "обично парче хартија"? ¯\_(ツ)_/¯ За мене значи многу повеќе, значи апсолутна љубов и доверба во другата личност. Пак ќе речам, треба партнерите да се искрени еден кон друг. За некој е битно да ја официјализира врската со брак, за друг тоа не менува, и ок е додека тоа е она што двајцата сакаат. Ќе си најдеш таков каков што ти одговара. Ама да, влечење е ако некој не знае што сака или дали сака да е со личноста која очигледно си има цели, а тој не се вклопува во нив.
