Ако бракот беше круната на тој живот од фантазија, гаранција за вечност и силна љубов, немаше да секоја втора тема биде брачни проблеми, немаше да има неверства, немаше да има разводи, just sayin'. Мислам дека е малку наивно да се изедначува брак со некаква сериозност или посветеност.
Како да се справам со срцебиењето што го имам мн често, мислам ќе ми искочи срцето. А и се будам го сонувам у врска, заедно, шетаме уживаме. Се будам сред ноќ со кошмари. Ќе пројде фазава?
Ќе пројде нормално, треба време. Можеш да си побараш и психолог да ти помогне да стигнеш до closure со оглед на тоа што си поштено гоустната од тој. Го сонуваш затоа што со мислите си заглвена во периодот на врската, природно е, сонуваме работи со кои сме оптеретени. Не се грижи.
Пробај со дијазепам. Само немој да ги клукаш како бомбони, затоа што ствараат зависност. Ако немаш дома, тогаш мора да ти ги препише матичен, а пред да ти ги препише, треба да му кажеш причина зошто ги бараш. Последниве неколку години многу луѓе почнаа да бараат дијазепам, па матичните се малку повнимателни кога ги препишуваат.
Еден совет Живееме во странство во Швајцарија со сопругата скоро 1на година од како се преселивме тука како да се оладивме еден према друг…. дали имал некој такво искуство? *Не се проблем интимните односи дури и се пречести
I'm sorry, ама ужасен совет За некој кретен да пие апчиња, како да не. @Maja12. Значи Маја, дозволи си да тагуваш. Не можеш за еден ден да преболиш ништо. Ова што го чувствуваш е нормална реакција бидејќи мозокот ти е сега во фаза на одвикнување по токсична врска и емоционален шок. Плачи кога ти се плаче и воопшто не го потиснувај ова во себе. Разгварај постојано со најблиските, а можеш и со психолог. Најдобро е да започнеш често да излегуваш на свеж воздух и сонце. Создади си некоја нова рутина. Целосно посвети се на себе. Започни да вежбаш, работиш ли, имаш ли некое хоби? Сè ќе помине, не е ова засекогаш
Па немам ама ќе почнам да имам повторно. Многу се забаталив целосно со се. Само него му бев посветена. Али подобро ќе поднесев скроз крај да кажеше ради тоа и тоа. А не вака да си го измачувам мозокот што е шо бидна вака така. Има ли у игра некоја си. Фала на советот ќе го применам
Се е пролазно во животот. Само треба занимација да си најдеш за да не мислеш на него, дружи се со другарки, со фамилијата за да не мислеш на него.
@Maja12. Апсолутно не, тоа е само мозокот кој потајно те лаже дека можеби нешто тебе ти фалело. И така лесно може само да се вртиш во круг. Реалноста е дека цело време имало некоја друга/други. Но, таквите како него по никого не сакаат. Тоа што те третирал лошо ти е целиот closure кој ти е потребен. Тоа што си се запоставила целосно себеси ти е најјасен знак колку бил погрешен. Со вистинскиот ќе блескаш. You've got this, животот е пред тебе
Да навлегувам у детали три страни ќе ми требаат но чувство на вљубеност имам кон двете. А секогаш сум бил посветен само на една личност кога сум бил вљубен, сега променава ме буни, можда требаше у сдк да пишам пошто и не барам конкретен совет но ме интересираат и мислења ако има било какви ...дали почнувам да се вљубувам во друга личност или вака ќе остане..
@Intergalactic Вистинската љубов станува појасна со текот на времето бидејќи инволвира конзистентност, не само интензивност. Да ја познаваш личноста подлабоко, не само како таа те прави да се чувствуваш. И активно да ја избереш, не само да те влече нешто кон неа. Што значи дека, ова што го чувствуваш повеќе звучи на некој overlap (рани чувства на infatuation, возбуденост, љубопитност) и емотивна збунетост, не вистинска љубов. Може да си цврсто привлечен, но тоа автоматски не е е еднакво на длабока, стабилна љубов
Помош екипицо, ми пишува патем еден дечко, 29години има и тој пред 9-10 месеци раскинал исто и тој долга врска. И денес ми рече да искочиме јас го откачив, ме вика за во среда за кафе. Ќе бидам безобразна ако искочам? Ќе го поебам ли бившиов али него 3 недели го нема скоро. И што не правеше тој при мене жива и до него. Хелп ми. Али исто ми е мисла што се осеќам тажна, повредена, да ми е грдо?
Тамам работа, прашав само за мислење дали после 3-4 недели е океј време да искочам на кафе? Да не е рано? Верувам у Господ многу па и ме страв и од гревови, ( иако знам безгрешна сум во однос кон него)Да не се осетам виновна, оти најлесно е од страна, да не сум во оваа ситуација и мене би ми било многу лесно.. Сепак фала на советот, сфатив дека ме поддржуваш да отидам
