Па немам ама ќе почнам да имам повторно. Многу се забаталив целосно со се. Само него му бев посветена. Али подобро ќе поднесев скроз крај да кажеше ради тоа и тоа. А не вака да си го измачувам мозокот што е шо бидна вака така. Има ли у игра некоја си. Фала на советот ќе го применам
Се е пролазно во животот. Само треба занимација да си најдеш за да не мислеш на него, дружи се со другарки, со фамилијата за да не мислеш на него.
@Maja12. Апсолутно не, тоа е само мозокот кој потајно те лаже дека можеби нешто тебе ти фалело. И така лесно може само да се вртиш во круг. Реалноста е дека цело време имало некоја друга/други. Но, таквите како него по никого не сакаат. Тоа што те третирал лошо ти е целиот closure кој ти е потребен. Тоа што си се запоставила целосно себеси ти е најјасен знак колку бил погрешен. Со вистинскиот ќе блескаш. You've got this, животот е пред тебе
Да навлегувам у детали три страни ќе ми требаат но чувство на вљубеност имам кон двете. А секогаш сум бил посветен само на една личност кога сум бил вљубен, сега променава ме буни, можда требаше у сдк да пишам пошто и не барам конкретен совет но ме интересираат и мислења ако има било какви ...дали почнувам да се вљубувам во друга личност или вака ќе остане..
@Intergalactic Вистинската љубов станува појасна со текот на времето бидејќи инволвира конзистентност, не само интензивност. Да ја познаваш личноста подлабоко, не само како таа те прави да се чувствуваш. И активно да ја избереш, не само да те влече нешто кон неа. Што значи дека, ова што го чувствуваш повеќе звучи на некој overlap (рани чувства на infatuation, возбуденост, љубопитност) и емотивна збунетост, не вистинска љубов. Може да си цврсто привлечен, но тоа автоматски не е е еднакво на длабока, стабилна љубов
Помош екипицо, ми пишува патем еден дечко, 29години има и тој пред 9-10 месеци раскинал исто и тој долга врска. И денес ми рече да искочиме јас го откачив, ме вика за во среда за кафе. Ќе бидам безобразна ако искочам? Ќе го поебам ли бившиов али него 3 недели го нема скоро. И што не правеше тој при мене жива и до него. Хелп ми. Али исто ми е мисла што се осеќам тажна, повредена, да ми е грдо?
Тамам работа, прашав само за мислење дали после 3-4 недели е океј време да искочам на кафе? Да не е рано? Верувам у Господ многу па и ме страв и од гревови, ( иако знам безгрешна сум во однос кон него)Да не се осетам виновна, оти најлесно е од страна, да не сум во оваа ситуација и мене би ми било многу лесно.. Сепак фала на советот, сфатив дека ме поддржуваш да отидам
Ах леле. Да бев трол бар ќе ми беше раат душава. Господ ми е сведок дали сум трол. Камо да бев ќе речам.
Добро де, ниту прв, ниту последен, без нервози. Ако нема попаметна работа, а и малце да се размрда форумов
Наместо да се правите паметни и одредувате кој е трол подобро ако имате совет дадете кога веќе толку знаете отколку мудрување, no one gives a fuck who you are.