За жал би рекла, инста кафе, инста ручек и инста брак. Ова не, не можам да очекувам некој да прифати нешто што јас мислам дека треба да го прифати, затоа што мора и затоа што треба. Едноставно, не си одговараме, и ќе си бараме соодветни партнери. Никој никому ништо не може да наметнува, тоа е јасно. Коментарот "дечко ми мора да комуницира како што сакам јас" ми личи на наметнување. Јас не реков никаде такво нешто. Моите се 44 години во брак, не се јавуваат. Јас имам четири деца, не им се јавувам секој ден, апсолутно не. Имам партнер на кој не му се јавувам секој ден. Имам бивш партнер со кој имав бизнис, имам деца и него пак не му се јавувам секој ден, ретко се случувало тоа. Ниту сум неконзистентна, ниту незаинтересирана, и си ги сакам сите луѓе во мојот живот. Куцкање пораки секој час едноставно не е начин на кој го искажувам тоа. Гулабите и писмата ги споменав во контекстот во кој беа веќе споменати, и како доказ дека и со таква комуникација која не е е секојдневна, луѓето граделе нормални односи, дејтале, се сакале, си обрнувале внимание, се запознавале и си живееле сосема исполнет живот.
@Abel јас пример да не се јавам на мајка ми не можам ниту еден ден, на децата утре кога ќе пораснат да не им се јавам да прашам како им поминал денот, како се!? Тоа нема никогаш се случи! Ама тие врски се сосема различни од врската со парнерот, ако имам изградено долга врска или брак, нема да се слушам на пола саат со него тоа сигурно, тука се работи за начин на комуникација и запознавање. Не реков дека 24 часа треба да куцка со мене, зошто и јас имам обврски, деца, работа, и секако дека немам време 100% да се "посветам" Сакам да кажам само дека, ако некого сакаш да го слушнеш, ако ти е грижа за некого, ако се замараш како му поминал денот, ќе кренеш телефон и ќе го направиш тоа, за мене е тоа внимание, посветено време, грижа..
Ниту јас реков некаде дека со човек со кој сакаш да биде во врска треба да се гледаш и слушаш еднаш секоја престапна година, ама така си го учитавте муабетот. Ја цитирав членката со реленицата која мене ми падна во очи и дека комуникацијата и темпото на гледање и слушање е прашање на договор, ако нема договор и нема ниту разговор на таа тема, тогаш и нема поента да се инсистира на врска со некој кој не ни одговара. Ти си ти, јас сум јас. И да повторам бидејќи можеби не бев јасна, ти не си погрижлива од мене, едносставно динамиката на комуникација во мојот нуклеус е поинаква. И не сум единствената, не се обидувај да го преставуваш тоа како нешто што не е нормално. Сосема е нормално и здраво, прекината е папочната врвка.
Ама да, убаво кажа дека сите ние сме различни, јас тоа така не го можам и не го сакам, ниту со деца, ниту со партнер, тоа што тебе ти е нормално мене не ми е, и обратно. Јас никаде не те наведов тебе како не грижлива, или помалку грижлива, само јас така не можам, и не постои ден да не се јавам (пишам) и прашам како се личностите што ги сакам, за мене е тоа еден вид на грижа и внимание, да знам дали се добро, може во болница завршиле, се може да се случи за 24 часа, тоа што сум јас претерано грижлива, е друга тема на муабет, која за овде е офтопик.
Пишав прва на еден дечко, ми врати, излеговме еднаш и се беше супер. Ми се допадна, ми остави впечаток дека и јас му се допаднав, но проблем е дека живеам во странство па имаше прилика да се видиме само еднаш додека бев дома. Скоро веќе цел месец од тогаш и никаков контакт, сакав да му пишам пак ама не знам баш дали треба. Знам дека не сум таму и е тешко за комуникација се тоа, ама разговаравме дека ќе се видиме пак кога ќе си одам за некој месец па мислев дека е стварно заинтересиран. Мислење?
@Lucky22 Далечината може да биде моментална физичка пречка, но не и изговор 1 месец да не ти пише. Едноставно не е заинтересиран, барем не за ништо сериозно за да вложи труд
Па и Амели мисли на договор со ова „тоа треба да биде искомуницирано и да се знае“. Секако дека не може една страна да наметнува, двете треба да седнат и да одредат. Но, она што нè лути повеќето е тоа дека некои се прават дека немаат време ни за да го направат тој договор. Сите имаме по некоја обврска, но не е дека буквално 24/7 сме зафатени. Кој сака ќе најде 2 до 5 минути за да пише неколку збора. Не сме деца, па да мислиме дека секој изговор ќе ни пројде.
Јас искрено потенцирав (дури и цитирав) што ми бодеше мене око во иницијалниот коментар, потоа се донесоа некои погрешни заклучоци, но никаде не пишав некој да те игнорира, а ти да го сакаш (не ти лично, туку општо).
Не е заентересиран за тебе. Постојат две причини кој го натерале на тоа. Едната е страв од приврзување во врска на големa далечина (различни држави) и втората е од кога сте се виделе, му се немаш допаднато. Бидејќи го нема цел месец, време е да не се надеваш беспотребно. А фер било да ти каже после дејтот како што е а не да го снема ко дух.
Испаднав дебил му напишав смс синоќа. Колку ме повредил, што све му опростив, како се понашал у Х ситуации. Огромен текст емотивен. Добив само read at… Со каква особа сум била 4 год? Можно е ова што ми се случува? Нез кај терам…..Лебдам, срцето мин прескокнува, у спиење станувам по 4-5 пати.
Се изневери себе си, тоа најмногу боли. Ќе бидеш добра, стисни заби, викај ,плачи, пцувај се сама себе, прости си. Си била со човек кој не те цени. Почни да се цениш за да ги намалиш шансите дека ова пак ќе ти се случи. Не вреди за него толкава реакција. Физичката реакција која ја имаш сега е последица на тоа шо одбиваш да се соочиш со реалноста и сеуште се надеваш на него. Престани да чекаш тој да те сака.
Битно не си испаднала кукавица и си пишала што ти лежело. Луѓето веќе се непредвидливи, од партнери, па до пријатели.Штета што си го покажал правото лице по толку долго време и те повредил. Машко сум и јас, јас имам правено глупи работи.И жал ми е што постапил со само едно читање.
убаво те предупредија да не му пишуваш.Што сакаше да постигниш?Да ти даде признание за се што си направила,да те сожалува?да се смирите?Не ти е сега тој крив што ти си затворала очи 4 години.Простувате и прифаќате се,ама после си ги потрошив годините.И сега еден месец плачиш по него и уште да се разболиш ти фали.Дај собери се малку.Сите здрави,живи тоа е најважно
нејкам ни јас пробувам да не мислам ама потсвеста е посилна. А и што пак толку погрешив за вака да се повлече? Тоа па повеќе ме копка и боли. Што у неверство ли ме фати па не може да го преболи тоа? Преку ден сум добра али навечер и го сонувам и све. Башка си викам 28 години допрва да најдам, да го запознаам ако искочи ваков или па не дај Боже бетер?
А зошто се обвинуваш?А што треба да преболи тој.Зошто едноставно не сфатиш дека не сака ништо со тебе од xy причини.Еден месец е сосема доволен период за да ти биде јасно.28 години не се ништо.А што ако запознаеш подобар?Ова нека ти биде лекција да не остануваш на места каде што не ти е добро.Имаш време за се,само не губи го повеќе
Не сакам да го минимизирам твојот проблем и чувства, верувам дека ти е тешко но побарај си занимација што ќе ти ги насочи мислите кон нешто подобро. Не се измачувај, и не си стара, ќе најдеш друг и подобар, цени се себе.
