Не знам . Сабајле во 4 ми пиша дека спиел денеска онака збориме поретко . Не знам како да го сфатам а ми вика дека се ок.
Ако сте во врска една година разговарај со него очи во очи. Како одеднаш се случи тоа или ? Претходно каков бил?
Ако продолжи и во наредните денови вака да те игнорира, тогаш прашај го директно што е работата. Ако негира а продолжува со истото тогаш значи има проблем и те лажи дека се е ок.
Само што пишав , почна да ми ѕвони и као се ок не знам што , ми рече го мрзело да пишува да сум се јавела вечер и наводно веќе да не сме пишувале туку само да збориме и да сме се гледале . Чудно ама ајде. Фала ви како и да е. До каде ќе тера ова ќе видам.
Можеби е уморен од чат, можеби му здосадило да се допишувате, сето тоа е ок, се дур ти посветува внимание вистински, се вложува во врската, а тоа е во живо. Онлајн не го живееме животот, многу од вас заборавате на тоа. Прати како се понаша со тебе у живо, сама ќе си ги дадеш одговорите. Ако има некоја друга со која си попунува време, исто така сама ќе го увидиш тоа. Не се суди на прва.
Малце нелогично е тоа дека го мрзи. Реално не бара никој да се допишувате 24/7, ама ако ти е стварно важен некој, не би требало да ти биде тешко да одвоиш во денот некоја минута и за пораки бидејќи ете исто некој не преферира 24/7 па зборување на телефон ко тој шо го мрзи да пишува. Ок е да се преферира разговор на телефон и во живо бидејќи доловуваш глас или емоции, ама "ме мрзи“ е како недостаток на труд, бидејќи вниманието не треба да се дава само кога на некому му одговара. И не треба тоа "ме мрзи“ да стане изговор за еднострана комуникација. И плус како до вчера не го мрзело да пишува се додека не сте кликнале а денеска не сака? Најдете заеднички јазик и правете го она што ви одговара и на двајцата, пример како што сте правеле до последно. И кога се има услов, нека се користат сите услови за да останете поблиску поврзани колку што можете без разлика дали е гледање во живо, зборување на телефон или пишување пораки, сето тоа е предност и треба да се биде благодарен зошто некогаш немале вакви услови а копнееле да прочитаат писмо или да се видат
Мислам дека порано при ограниченост или недостиг на начини на комуникација, луѓето си биле посреќни и поспокојни. Технологијава не' утепа, матер ни изнаеба, али буквално. Излеа не знаеме, не сме програмирани сите да ја користиме на конструктивен начин Не е здраво да си хронично онлајн, јас лично се осеќам изморено вака, и безизлезно, као у лавиринт од кој нема излез. Не ми се живее некако у денешново општество, не глеам светла точка, само тунел и темница..
На братучедка ми некој дечко и побарал Инстаграм а она нема и овој и рекол , значи фејк си кој знае дали воопшто постоиш. Сакам да се вратиме во ерата со телефони без wifi колку бевме посреќни...
Луѓего преку Фб и инста и сликите шго ги имаш таму добиваат претстава за тебе, твојот живот и прават проценка дали би имале нешто со тебе. Е сеа ако немаш фб или инста одма си "сомнителна".
Ништо не значат социјалните мрежи и експонирањето. Апсолутно ништо. Е сеа ако целта им е друга преку сликите шо патем не значат ништо и да донесат заклучок преку нив дали те бива или не, тоа е друга работа. Жално време.
