А како баш сега дојде сликата кај тебе ? Кој би сакал твоја реакција што мислиш ? Толку добро скриена слика и сега дојде кај тебе ? Само игнорирање, верувај ми најдобра тактика
После колку време е нормално-(треба) да си фатиш нов. Ми пишува еден тип од маало што ми се свиѓа од време, али знаеше дека бев у долга врска. Можно е до толку да немам чувства да сум оладена, за да му дадам шанса? Или може само уше толку сама себе да се убијам и да ми е тешко. Поточно секако нема правила нели.А од другава страна па толку сум не изгорена, пепел. Па ми фуфка пак да не бидам тресната од земја. Ми тррба мислење.
Нормално е кога ти сакаш да имаш некој, не мора да биде нешто трајно, а може и да испадне. Пробај де, уживај и не се замарај
Дечки потребно ми е мислење, прв пат во животот имам страв дека можеби во иднина ке прекинам со партнерката, искрено ова чувство јас прв пат го имам, не дека за претходните партнерки ми било сеедно, но сум размислувал е ако раскинам со партнерка ке помине лошото одреден период, ке си најдам друга, а сега е скроз ново каде што не сакам никогаш да имам друга и раскинам со моменталната партнерката.Дали е нормално ова чувство или?
А од каде тоа чувство, имате некој проблем или само од себе? Тоа ваљда значи дека ја сакаш вистински, не сакаш да ја изгубиш, тоа е нормално ама да имаш од нигде никаде такви негативни мисли и страв од нешто што не се случува реално туку е измислено сценарио, тоа не е баш.
Нормално е кога некој многу ти значи, и се плашиш како без него понатаму или,, постои некој проблем" поради кои постои можност да се разделите. Секој од нас се нашол во ситуација кога го фаќа страв за загуба поради првата причина кога некој многу ни значи. Многу непријатно чувство. Ако имате некој проблем решете го со разговор што и да е причината.
Па не дека нема проблеми, нели како во секоја врска, ама не сериозни за среќа, банални проблемчиња секогаш ке има.Искрено ваква љубов и емоции прв пат во животот имам развиено за некоја особа, и затоа можеби се плашам. Да многу непријатно чувство морам да признаам, прв пат се соочувам со волкави високи емоции во телото мое, и незнам како да реагирам.
Зошто размислуваш за што би било кога би било? Уживај си во моментите. Ако ми е убаво, не помислувам на лоши работи. Нормално е да имаш доза на страв, но нека не ти биде таа главна мисла што те преокупира и ти влијае негативно.
Нормално е, само не заглавувај премногу во тоа чувство, не го премислувај. Дозволи си да го чувствуваш, преработи го и искористи го во позитивна насока. Не дозволувај да те обземе и доминира (било каков бид на страв).
Незнам зошто мозоков ми мисли, што би било кога би било.Ама морам да работам на ова да го отргнам во иднина, затоа што не е ок ич, ми прави некој глупав притисок. Да во право си, не треба премногу да заглавувам со овие мисли.
Веројатно се лажеме дека имаме некаква контрола над иднината, спремни за секаква ситуација освен за среќа. Ни во најлудото сценарио не сум замислила дека ќе ми се случи сѐ шо преживеав годинава, ниту пак начинот на кој преживеав и личноста во која се претворив. Така да, би ти рекла коа веќе трошиш енергија за премислување, премислувај во стилот на што ако испадне сѐ прекрасно. Искрен муабет од професионален премислувач.
Кога си во врска не можеш ништо да предвидиш. Битно да ти е убаво сега, џабе да мислиш што би се десило, нема потреба да се вознемируваш.
Да се трескам од земја за могуче раскинуење ми е мн.тин понашање. Можда и тин. е членов шо знам. Вака кјут ми е да читнам од страна Mе потсети на тин. времињата кога другарките ми сечеа вени за првите љубови и им бев рамо за плачење. На нив прво ми текнува колку и како ми цмиздреа ако им раскинел типот Деца...
Еве јас со шо се соочувам. Не плачам, не се трескам. Имам фокус на себе, пешачам, гледам филмови серии. Но се почесто имам стегање во градите, мн јако биење на срцето. Гледам и да не мислам но не ни можам џабе. Како со обрач да ме стегаат. И прескокнување. Што можам да направам, дали е нормална појава? Поштеде ме од коментарите дека сум забегана и не треба да се замарам. Знам и сама.
Оди во Италија да си запознаеш некој Џузепе таму кој ќе те носи на вечера на шпагети и ќе ти раскажува на лош англиски како не се става кечап во шпагетите, но бидејќи нема да го разбираш што ти зборува ќе ти звучи како да го рецитира Данте и ќе се осетиш како Лаура
Џабе ќе е пешачење и гледање филмови, ако мислите ти се на друго место. Имаше некое апче за смирување во аптеките на природна база. Растревожена си од внатре. Психата ти се бори со нешто.
