Љубовни проблеми и совети

Си пополнува време со тебе додека неа ја нема. Попопуларно речено ја изневерува. Ама чим тебе ти е добро така, терај си со него. Некој ден може и тебе ќе ти се врати.

 

Здраво на сите, имајте убав ден.

Јас сум нова на форумов, па сакам да чујам ваши совети.

Имам уште 1 година до полнолетство, значи сум 17годишна девојка.

До сега не сум имала дечко и сум западнувала во многу погрешни друштва. Така овоа лето се дружев со bad girls, па цел град озборуваше.На крајот на летото се запознав со едно момче со кое се гледавме онака до октомврито, а потоа се измувавме.Знам дека ме сака и сега сме во врска веќе 5 месеца.

Јас сум девојка која е премногу чувствителна и се си клава на срце.

Мислам се што лета се јади.

Со дечко ми имав орален однос одма откако се измувавме,а после 2 месеца и му се оддадов целосно.

На почетоко се беше мед и млеко.Совршено преубаво.Дури си мислам дека подобро беше кога се гледавме тајно и не брзавме отколку сега кога можеме јавно да излегуваме и сите знаат за нашата врска.

Сега сваќам дека можеби прерано му дадов, иако после тоа веднаш не се измена, со текот на времето нашиот однос се менуваше.Моите грешки излегваа на виделина а тој премногу се лутеше и муртеше за се.Ама некако се справувавме со се.Имаме плус тоа врска на далечина бидеќи тој е студент во друг град и сме одалечени 100 км.
Мене ми е прв дечко и прва искрена љубов,значи знам дека го сакам и ми значи и не ми е криво за ништо што направив сонего.Ама, после неколку мои грешки (големи и мали) се се смени.Буквално се.

Имаше денови кога не заспивавме дури не се видевме на скајп,дури не си пратевме смс,100стикери,да си посакаме добра ноќ на најдобар начин,а сега само добра нокј те сакам и толку.Сега има денови кога се слушаме само 1,цело време се пишуваме на фб.А во живо е се прекрасно, од убаво поубаво е секогаш.

Јас искрено се надевам дека со тек на време и еве иди лето дека ке научи дека не сум онаква каква што ме мисли и дека ке се смени се,дека се ке биди подобро и подобро.

Сигурно некој/а од вас имал/а слична врска па нека ми даде барем малку надеж дека ке се среди се.

Јас сум сигурна дека ме сака, а и јас го сакам, ми докажува со многу работи,доволно е што ми простува за сите мои грешки.Последниве денови се случија неколку грешки една по друга па едвам се смиривме и ми кажа дека нема да е ништо како порано.

Јас разликата ја осеќав и пред да се случат грешките,а сега ќе е се уште поразлично.Кажав и погоре јас сум ужасно чувствителна,па не можам да го поднесам тоа.И тој тоа го знае.Ама залудно.

Дајте ми совет,утешете ме, не знам како ќе издржвам вака повеќе.Ме чекаат добри денови,средношколка сум ама не можам вака.

Дополнително ме повредват сите очекување и ветувања што ми ги даде а не се остваруваат...тоа ме боли највеќе и не знам веќе што да мислам.

Фала

 

Што е всушност проблемот?

 

Мене проблем ми е чувствителноста и емотивноста пред се,ама и проблемот што се ни се менува во врската.Како да постапувам што да правам?
Ми е тешко бидеќи не е како порано го нема да звони го нема да се загрижи каде сум што правам како правам...

 

Па не може исто да се однесува цело време во врската. Нормално дека има некои периоди кога ќе се оддалечите, па пак ќе се врати ко порано, па пак исто...Ти јавувај се некое време почесто, и види како ќе реагира. Не земај се при срце. Ако продолжи така, кажи му дека си приметила разлики во однесувањето и прашај го зошто е така.

 

Хејј здраво...не се секирај,машките сакаат да имаат повеќе слобода,но во право си што сакаш да ти посветува повеќе внимание...пробај да бидеш малку поромантична,или позабавна,предложиму да пробате нешто ново...и кажиму за све што ти смета(ако те сака вистински ќе се поправи или извини) Пишимии да ми кажиш што си направила

 

По сериозно треба да си ја сфатиш врската и да не правиш грешки. Мора да промените нешто во врската, на подобро. Направете некои заеднички промени што добро ќе ви дојдат и на двајцата и ќе видиш како ќе ти вика дека пак ќе биде се како порано.
Ти простил за грешките, сте се смириле и сега и двајцата се чуствувате непријатно. Мора и ти да се опуштиш малку. По весела биди со него. Пробај смени нешто во врската на подобро и ќе видиш како коцките ќе се наместат сите по ред.

 

Пред околу 1 месец се запознавме со едно момче, се имавме така за поздрав порано, а минатиот месец ми пиша и стекнавме контакт. Значи ми изгледаше доста упорен во врска со мене, намерите му беа озбилни и се видовме пред 2 недели. На средбата немаше ништо посебно, чисто онака се запознавме поубаво, се бакнавме ама во наредните денови тој почна да се лади, многу ретко ми пишува и вели дека причината се оценките и недоволното слободно време, а јас почнувам да верувам дека навистина е така, бидејќи многу ретко се вклучува на фејсбук. Што да правам, да почекам некое време или?

 

Сакам да прашам нешто ме интересира. Како реагиравте вие девојки кога дознале вашите дека имате нов дечко. Или како разбрале па ви пренеле дека знаат па вие сте морале да признаете. Не многу долг период врска едно 3,4 месеци. Друга работа е што таткоми се познава со неговиот татко. Има доаѓано кај нас и многу мил и драг човек е. Може да се каже дека фамилијата на дечкоми е ценета , а исто така и дечкоми е многу ценет и мирен.


Дали го чувствувате како олеснување или товар што вашите дознале од друг а не од самите вас. Ми се случи мене ова. За бифшиот кога дозна после 1 ипол година, ме изедоа посебно таткоми. Ми велеше ти знаеш ли кој е тој од какво семејство е ова она. Да напоменам дека не е тип да гледа по семејство туку онака чисто. Па сега се прашувам дали ова ми е товар што знае или олеснување со оглед на тоа што е од ценето семејство.

 

@SnowQueen17 јас ја известив мајка ми дека имам дечко, а таа му кажала на татко ми. Во принцип се помина во најдобар ред. Татко ми единствено мислел дека дечко ми е многу постар од мене, а тогаш јас бев 4та средно, но кога разбрал дека сме разлика само 1 година, немаше никакви понатамошни дискусии.


Е како така велиш, од една страна татко ти не е тип кој гледа од кое семејство е дечко ти, а од друга страна ти префрлал за истата работа? Одлучи се, или едното или другото.

Факт е дека секој родител го сака најдоброто за своето дете. Да, тука спаѓа и угледот на семејството. И од аспект на финансиска состојба, но и какви се луѓето по карактер. А во секој град е лесно да се разбере чие дете си, и на каков глас се твоите.
Секако, не значи нужно дека детето е лика и прилика на родителите, ова го пишувам од аспект на еден родител. Не е сеедно дали луѓето имаат угледна професија, дали се пријателски настроени и спремни да помогнат, дали се алкохоличари или луѓе кои да речеме постојано имаат проблеми со парите (се задолжуваат а не враќаат и сл.).

 

Незнаев како да го објаснам тој дел за семејството. Значи нема да ме праша од какво семејство е, нема да ме праша прво тоа( ако дојде прилика даме праша со кого одам), туку ќе ме праша колкав е дали е добар и слично. А ако дознае дека е од лошо семејство ќе ми префрла. Незнам дали ме свати.

 

@SnowQueen17 битно му е, ама не му е...

Факт е дека на татко ти му е битно од какво семејство потекнува дечко ти. Ти нема да му кажеш, ама кога ќе дознае ќе ти префрла. Ете се погодило сегашниот дечко да е од угледно семејство - сите среќни и задоволни. Зошто комплицираш?

 

А кои се категориите за семејствата?
Какви ги има?

 

Дечкото добар е? -да. Епа што е тогаш работата.
Ако семејството се криминалци, не само татко ти, туку и јас ќе те подберам. А нормално е секој родител да се грижи за своето дете.

Ти слободно донеси си го дома. Нека го видат. Ако ти самата процениш дека е добар, не е некој расипан човек, тогаш ич немој да се грижиш.

 

@Marick14 како што набројав погоре, алкохоличари, коцкари, луѓе кои постојано се должни некому. Накратко луѓе со кои ти не сакаш да си имаш работа.

 

Абе да. Убаво реков горе јас расипливи. А тие што ги наброја спаѓаат и во тие.

Она нема одма да познае какви се. Или ако знае татко и или некој што ја знае таа фамилија.

Но ако жестоко се буни татко и за таа врска или се скарани нешто или се нешто расипливи.

 

Јас веќе имам дечко година и пол, и супер ни е. Многу сме блиски, и немаме некои големи караници, освен некои помали така, нормални. Проблемот не е во него, туку во моите родители. Го немат запознаено никогаш, неќат ни името да му го спомнат, а причината е бидејќи има физичка маана.Се плашат луѓето што ќе речат, или демек ми велат Сега може ти е убаво, ама после ќе видиш, ќе се смени се, лош е тој. Ме боли што е ваква ситуацијата, тој ми е најголемата подршка. Секогаш се обидуваат да го претстават во лошо светло, иако тој не направил ништо лошо. Мајка ми е тврдоглава, ми вели јас сум се сменила, сум се карала со неа цело време, а таа ми се дери мене нонстоп за безвезални работи, па сменета сум зошто веќе не трпам да ме контролираат, како порано. Секогаш седев дома и правев што ќе ми кажат. Неколку пати веќе ми има кажано дека сум големо разочарување, иако сум на факултет, се имам положено, уште малку ми остана да завршам, не пушам, пијам само кога имам повод. Имам пробано да направам муабет, ама тврдоглав човек нема разбирање. Незнам што да правам, го сакам семејството, ама и него го сакам, почнав често да плачам навечер...

 

Се се менува. Така да, може и тој да си го смени тоа лошо нешто што го прави. И твоите родители да го засакаат. Кажи им, ако не си им кажала до сега, дека ќе се обиде да го смени тоа. Исто така разговарај и со него. Утре од кај знаеш што ќе биде. Може ќе се земете, па твоите пак нема да сакаат да го видат.

Разговарај со двете страни. Ако треба да бираш, одбери си го семејството пред се. Доколку не може да го промени тоа. А тебе и на твоите малку им пречи.