Не сум, не сум ни била. Пред да се омажам штом во врска почувствував сомнеж, раскинував и не анализирав. Онаа интуиција што ми велела дека нешто не е како што треба и што почнувала да ме мачи, сум ја следела секогаш. Можда сум грешела но можда сум се поштедила од многу ср**@.
Љубомората потекнува од немање самодоверба зад огромна љубомора многу често стои огромна несигурност а не љубов.
Воопшто не сум љубоморна, не планирам да изигравам детектив, ако некој сака да изневери ќе најде начин.Ако изневери, не е за мене и крај.
Љубомора и рамнодушност не е исто. Несигурните се тресат, проверување на телефони прават и свакакви глупости. Ние не се потресуваме, барем ја, животот не го трошам на тривија
Рамнодушни е едно ,нељубоморни е друго. Љубомората го јаде прво љубоморниот ,па тој со кој е и на крај врската.
Ако ме изневери - не е љубовта на мојот живот. Ако треба да сум љубоморна за да го држам под контрола и да не можам да се опуштам во врската - не е љубовта на мојот живот. Не сум рамнодушна туку само му вервам на партнерот. И (за мене) то е поголем знак на љубов од љубомора. Следно, љубомората е многу sus. Или проектира изневерувачот со то шо мисли дека секој изневерува и дека има повод за љубомора, или пробва да контролира партнер и да е "љубоморен" за да скрие сопствени чекори. Шо за тебе е "нормална" љубомора?
Придавката нормална со љубомора во комбинација ми е небулоза. Нормално навредување. Нормална расправија. ... Нема ништо нормално во вакви негативности. Да си љубоморен е измачување и за партнерот и за себе. Основниот темел на една врска е доверба. И не разбирам како вакво нешто се нормализира, а за жал вакви ставови има и меѓу помладата генерација, па има куп токсични врски и луѓе што се изгореле и се сега осакатени оти поединци сметале дека одредени постапки се сосема во ред.
Kakvi postapki? Toa e taa diferencija pomegju normalna ljubomora i posesivnost poso koa si posesiven toa stapuva u odredena akcija i kontrola a normalna ljubomora najcesto e cuvstvo deka ne ti e seedno, deka ti smetaat odredeni postapki se dodeka toa ne preminuva vo posesivnost mislam deka ne e seriozno ko sto go opisa ko da e smrten grev.
Какви постапки? И дали мора да си љубоморен за да не ти е сеедно? Еве не сум љубоморна на партнерот ниту па ми дал повод, па не ми е сеедно ни за него ни за нас.
Zamisli scenario iskacas i slucajno u ist klub ste go gleas na podiumot so nekoja zenska pripieni so telata igraat latino tanci, nema da pocnes da cadis? Ili ke si reces nema zasto da se grizam jas znam deka on mi e veren i taa scena nema vo niedna smisla da te pomesti od mesto?
Значи треба да сум љубоморна за секој случај да не му текне да излезе со некоја, да бидам спремна . Ако треба вакви планови и сценарија да замислувам и да се спремам психички, подобро да му раскинам и да не си ја мачам душичката. Dunno who hurt you boo, ама ваков живот во врска не ти треба.
