Анксиозност

Многу лесно,телевизор и вести не пуштам,ако ми треба читам само економија делот -на лаптоп.Филмови со убиства и крвови не гледам никако.Се тоа намерно за да не ме растресува,и онака некој околу тебе ќе ти каже што има ново.Сега е време на КРИСМАС филмови ,што секогаш завршуваат убаво на крај сите се сакаат и се блеска во црвено.

 

А зошто и нс Крисмасниве филмови очекувам лошо?

Леле како се нервирам значи.... Се на лошо мислам, општо

 

Здраво и мене ми се случувало ова, јас би ти препорачал прво кратки излегувања со поблиски кој го знаат проблемот, за да го смениш размислувањето во мозокот, таа нелагодност станала навика и сега се јавува.Не знам почни на обично кафе, прошетка, една пијачка, некој десерт, нешто било што, пола саат пола саат, саат саат, битно да го навикнеш мозокот дека е тоа нормално и дека можеш убаво да си поминеш, се ти е во главата и ќе се среди со време.

Нема да анализираш, ќе игнорираш, океј војна во светот некаде, ти секако не можеш ништо да смениш, нема потреба од анализа, тој што починал денес е негова судбина, не е ни моја ни твоја, ние еве живи сме, не можеш цел свет да го жалиш дома и да си додаваш анксиозност која веќе доволно ја имаш. Гледај за себе, за своите најблиски, не за во Нов Зеланд, кој умрел кога како, од што, млад стар.

 

Ништо не решаваш со избегнување на вестите. Подобро само да филтрираш и да проверуваш еднаш или два пати неделно колку да си во тек бидејќи тоа може да биде битно во даден момент.
Попрво гледај смешни видеа со куцо и мацо. Нешто поучно, како да стекнеш нова вештина или да си ја подобриш постоечката. За дистракција, де.
Не ни се допаѓа, но факт е дека сме смртни и еден ден ќе ни дојде крајот. Мора да го прифатиме тоа и да научиме да се носиме со тоа.

 

Колку и да бегаме, тоа е реалноста, шо мораме да се соочиме.
Исто, како и лоша ситуација, смрт на близок и сл.

Мораме едноставно да се помириме.

 

Тоа значи да се биде возрасен.
Колку и да го негуваме и штитиме детето во себе, толку и мораме да го надминеме за да бидеме подобар пример за помладите генерации.
Можеме да си кажеме дека починатите блиски не би сакале да потонеме во својот очај и страв. За анксиозен човек најлошо е да се заглави меѓу 4 ѕида. Малку по малку мора да се собира храброст.

 

Детето во нас е најбитно да го одржуваме.
Во смисла да се забавуваме на детски начин понекогаш поопуштени да сме.

 

Да, но со претерано штитење не се прогресира. Кај кое стручно лице и да идам, го добивам истиот совет.
Не седи и не оптоварувај мисли. Стани и вежбај како полека да се соочуваш со луѓето и нештата.
Ако сакаш промена, мораш да направиш чекор напред.

 

Па да, намали користење на социјални мрежи, зошто да не. Освен за комуникација, реално не мора бар одреден период да гледаш што се дешава во светот (ниту пак луѓето што ги знаеш irl), ништо посебно нема да пропуштиш ако не си во тек, побитна ти е психата.
Исто така, селектирај што имаш на мрежите.
Во меѓувреме фокусирај се на други работи неповрзани со с.м. Океј е д немги

Како што на пример?

 

Многу лошо, да ти кажам ептен лошо ми влијаат мислам дека од тоа западнав во ваква ситуација. Секое второ видео некој болен од тешка болест, некој починал и нема крај.

 

Крисмас филм со лош крај нема ,романтични филмови исто.Многу сакам и комедии да гледам или серијали од нив,дури и 10 пати да ми се гледани.Убави се и национал географик,патување,култури и за диви животни документарци.Она како спасуваат животни не гледам,знам деќа ќе ме вознемири бидеќи многи ги сакам и го скокам каналот,едноставно НЕ МОЖАМ.
Користам и оние долгите звуци со медитации на дожд,море и бранови ,релаксирасирачка музика без текст за навечер ,не знам како се вика точно,ама ме разбравте се надевам.