Filip N pogore ubavo pisuva za ansioznosta i depresijata od sto ide. Za toa sme tuka da se druzime, da se podrzime da se razbereme oti drugite okolu nas osven kritiki, pcovki deka sme ludi ne prifatlivi od Okolinata, prijatelite i semejstvoto isto. Iako ne se poznavame barem da se druzime da si pruzime podrska za da ni olesni sitoacijata vo koja se naogjame.
Не се грижи толку многу и предвреме. Не си прави филмови во глава дека ако кажеш/направиш вака или онака, ќе помислат за тебе ова/она. Не предвидувај што најлошо може да се случи бидејќи реално не постои најлошо нешто, едноставно тоа е разговор, и често се случува дури и беспрекорно да помине, пак да не те примат. Резултатот не е одраз на тоа како си се покажала, прво тоа треба да го знаеш. Второ, имаш ли начин да се подготвиш за интервјуто? Напиши си текст, ако немаш идеи, прашај го чат џипити, и научи си го напамет. Претставување, што со учела, работи врзани за работното искуство, што ти биле задачите, или што би сакала да работиш, или како се гледаш себе на позицијата за која си аплицирала, што знаеш за фирмата, горе долу тоа се прашањата на секое интервју (не знам за што точно аплицираш). Кога ќе си напишеш на лист хартија, ќе имаш време и да додаваш работи, да го менуваш текстот (ако ти е евентуално онлајн интервјуто или по телефон ќе можеш и да ѕиркаш) или ако ти е многу да учиш подолг текст, направи си костур и ментална мапа што би кажала за секое од овие прашања. Тоа што те фаќа трема е нормално и значи дека ти е битно да оставиш впечаток и не си индифернетна, што е исто добро, а и нормално. Друг начин нема, напиј се едно б6 пред интервју, слушај музика, опушти се, секако ќе разговараш со обични луѓе и секое наредно интервју ќе ти биде полесно. Со среќа
