Да, затоа е битно одма да се 'фатиш' себе си дека е само мисла, некои мисли се формираат туку така, од никаде, против твоја воља. И треба да се прифатат како такви, тоа е што е. Меѓутоа други мисли намерно ги помислуваш, свесно, со поента. Затоа мојата практика е мислите што намерно ги помислувам да се охрабрувачки.
Апсолутно. Кога ќе ми доде: леле ако ми стане нешто, јас одма прбацувам на леле што ќе ми биде убаво. И така .. среќа па се поретки ми се тие мисли.
