Збориме за мажите. Знаеш какви се примерите во општеството и ги читаш темиве. Се уште постои тоа дали помага или не помага по дома.
Во ред, едноставно не генерализирам. Секој е прича за себе. Како возрасни ние бираме какви луѓе ќе бидеме.
Здраво женски, Не знаев каде да го пишам проблемов па решив овде се надевам дека ќе добијам некој совет од вас што да правам. Се работи за следново значи одкако ни се роди дете сопругот целосно се смени не е тој што беше предходно. Јас во нашава ситуација сум самохрана мајка во брак (баш како што кажа предходно една членка). Се е на мене околу обврските за детето и домот. Нештото пример ќе го направи ако му речам јас. Дури детето плачи од него кога ќе го види, кога ќе ја крени, почнува да пишти од него. Дома е растурено јас не можам да стасам детево си бара цело време внимание и со неа сум цело време. Тој е до 16ч. на работа, но и кога ќе си дојди или во гаража се занимава со глупости или си се договара за на кафе. Цело лето викендите така ги помина т.е. одеше во село со татко му и куќата што е таму работеа на неа значи секој можен викенд и тоа се уште трај. Кога ќе му речам за дома нешто да суредиме ми вели ете остај го детето кај мајка ми суреди ти, јас имам работа, јас не сакам да ја оставам кај мајка му макар било и на сат, оти тој е тој што треба да ја почува а не мајка му, за цена на тоа домот што е растурено. И така животов ни стана како на двајца цимери што делат стан. Да напишам малку и за социјализацијава... Значи не дека многу по природа зборувам ама до пред да се породам знаев да зборнам по нешто со луѓе, но откако се породив ме фати депресија на најјако, многу е лошо кога немаш никој покрај тебе во тоа време, да му спомниш на мм за ова ќе ти речи е како не јас бев тука за се што треба хаха да секако негова работа беше да стопли термофор за бебе кога имаше грчеви, да појди до аптека да земи тоа што треба ама главо "татково" тука беше. Сама со беба се поминавме фала му на Господ, меѓутоа сега па ич не знам со луѓе што и како да зборнам... Се едно исто правам секој ден станување, да се средиме и јадиме, излегуваме си идиме ја заспивам спие 30 мин максимум за тие 30 мин гледам да направам нешто за јадење станува пак излегуваме или јадеме си иди од раб татко е и одма или вгаража оди или пак си легнува и пак се занимавам со неа и така иди време за спиење и се вака во круг едно добри 18месеци... Ако се згреши да излезиме некогаш негде 3цата тој си се спрема и си седнува на телефон, а јас се спремам и плус детето и ако задоцниме уште вика што правеше досега а ако му речам барем памперс смени и одговорот е не знам како треба до сега само 3 пати има сменето само на почетокот и толку беше. И кога да му речам колку ми беше денес тешко истиот одговор назат го добивам и мене ми е тешко, да твоето тешко е 8часа а моето е 24/7 ама кој да разбери... Лошо е верувајте, многу е лошо кога нема на кого да му кажиш како си, како се чувствуваш...
Се понаша ко слободен дечко господинов очигледно не се замара за бебето. Не знаел памперс да смени??? Ма има памперс у фаца да добие ако се осуди така да ми рече. Ццц овае крајно идиотски не ми се верува, зошто се однесува како да не е родител на тоа дете ? Договори се со другарки на кафе остави му го него да го чува детето па може ќе сфати некои работи.
Ова е психичко малтретирање Мене дури по целиов муабет ми делува дека ти си и некако како под страв од неговото однесување или да се спротиставиш здраво на сето тоа. Многу ми е жал кога ќе прочитам вакви приказни. Имаш ли помош некој од твоја фамилија да поразговараш како ти е и да побараш помош?
Се додека не ја разбере твојата улога како пред се мајка и домаќинка, се така ќе си биде. Не ми се верува како така драстично се сменуваат луѓето на лошо од кога ќе станат родители. Па детето е 50:50 обврска, не е само твоја. Косата ми се ежи од такви. Можам да ти кажам јас како би постапила. Ниту би го перела, пеглала, ниту ручек за него би правела. Ќе си излезам со детето и ќе се вратам. Ручек за мене и детето само. Ќе си бидам ладна се дур не препее зошто немам облека чиста, зошто нема ручек. Е тогаш ќе си го собере квалитетно. Немаш потреба да се им се плашиш на такви пуфежи што мислат дека ќе го направат детето и гледај си го, јас носам пари. Да, носиш пари, ама целата обврска низ дома ја носам ЈАС, на мојот грб. Јас секако сум без нерви така да да дозволам да ме ебава таков гомнар што се нарекува татко, а не е ни т од тоа, нема шанса.
Не се менуваат, само што немале прилика дотогаш тоа да го прикажат затоа што не биле родители, логично.
Ако дечкото нема стабилна работа, посебна куќа/стан или се труди да си створи, не сака да живее во заедница, кола, ако не знае да си завршува дел од домашните обврски сам, бегај од такви мочковци. Тие не се мажи спремни за женење. Тие се мамини и татини мази. Ова е ПРЕДБРАЧЕН совет.
И тоа бремени од таквите док вечито спремаат свадба. Погоре читнав на сец не зн.која беше. Тоа неандерталчето тешко да ќе се смени, глеј да не склепате уште 1, тешко тебе и со девојчево досега. Тахикардии и аритмии ме стрефија уз читња. Жалосно...
За жал и јас. Ама и не ги жалам кога не знаат да отворат уста и да кажат што сакат што не сакат само за да не го навредат мажот и после ќе кукаат по форуми и бајачи зошто не им одело во бракот.
А што значи стабилна работа? Мамин син е ако нема стабилна работа? Малку преувеличувате. Не сите работат на добри позиции во добри фирми. И доставувачот на волт за дневница си го заработува лебот.
Стабилна работа ти значи работно место кое ти означува сигурност и редовни примања! Кај и да работи важно е да работи, а не легач и мамин син. Не знам зошто се буните кога е така.
Како е? Само тие што имаат редовни примања не се мамини синови и треба да се во брак? Еве, не разбирам стварно. Тие што работат на дневница не треба да се во брак?
За овој нема спас, џабе е да го остајш и без јадење и без облека, он ќе иде кај мама да јаде и да го испере. Едино да го седнеш и да му кажеш дека ако продолжи така ќе се разведете. Ако и тогаш не му дојде аклот, сестро разведи се, напрајте таму 50-50 за гледање на детето, он секако нема да го гледа пошо е неспособен, мајка му ќе го гледа, ама ти бар ќе си имаш слободни денови ем да си исчистиш, ем да си излезеш, да се дотераш, да се осетиш пак како жена. Извини вака, ама ова твоето не е живот, ќе се насобереш дијагнози за 20, 30г.
Искрено да ти кажам треба да се во брак, ама јас со таков не би била. Енд оф стори. Си имам свои стандарди.
Многу ви се површни стандардите ама ок, секој за себе си одлучува само не кажувајте дека се мамини синови затоа што не се и секој со свои маки или народски секој со својот крст.
