Едно прашање за една моја пријателка : Во брак 13 години,2 деца (13,11год). Тежок брак со закани, уцени малтретирање...таа работи со солидна плата од 1000евра. Порано не зсминала заради не прифакање на нејзините домашни т.е немала кај да оди. Сите финандии ги трошел тој тој располагал со нејзините картички до се нејзино. Таа право на ништо. Ни излезена ни прошетана тој сам сегде. Во меѓу време таа запознава нркој на кој му се доверува и има искрен разговор, ја наоѓа грижата и љубовта во него. Само разговор кој бившиот и го наоѓа и ја напаѓа. Се прибра кај нејзините ја подржаа но ѕој сега ја уценва со разговорот и со врските партиски кои ги имал дека ке и ги земе децата.Тој живее во село таа во град. Таа има услови за живот и повисока плата.
Со партиски врски може да се постигнуваат некои работи во државава.... ама одземање на деца дефинитивно не!
Не може да прави ништо, децата се големи ќе се разведат и ќе бидат прашани со кој сакаат да продолжат да живеат. Едит да не сум офтопик Децата најверојатно ќе имаат потешкотии во психофизичкиот развој ама исто би имале и доколку растат во нездрава средина.
Мн ми е потребен совет и мислење од повозрасни и луѓе кои биле во иста ситуација. Се запознав со дечко кој е разведен и има дете од бракот. Јас не сум била никогаш мажена и немам деца, ми кажа искрено уште првиот пат. Мн разговараме,мн ме разбира и ваква конекција не сум осетила. Се се случи пребрзо и го запознав и со моите. Во моментот не им кажав ама денеска разговарав со мајка ми и не беше баш најсреќна и почна да ми поставува милион прашања кои и јас си ги имам во глава. Дали имате слично искуство и како сте се справиле?
Лично искуство немам но имам блиски со ваков случај. Колку години имате и дали тој е во контакт со бившата сопруга? Многу добро од негова страна што ти ја кажал вистината, и во денешно време не е ништо страшно ако човек е разведен и има дете од тој брак
Јас сум исто 91 а тој е малку повозрасен. Во контакт се секако ради детето, а детето е со него. Не му е судски доделено ама тој се грижи за него. Имав прилика и да го запознаам. Детето е невино и сакам да има среќно детство ама не е мала работа и не знам како би се носела со сето тоа...а после толку време ми се случи да запознаам ваков човек и сакам да биде дел од мојот живот
Дај си време да размислиш,ако ти е убаво со него,имаш внимание и се тоа не гледам никаква пречка да сте заедно... на крај краева не сте во брак,уживај додека сте заедно и ќе согледаш каков живот би имале во иднина заедно остави времето да то го покаже исправниот пат,и како што и сама рече детенцето не е криво за ништо ама ако си среќна со него не гледам никаков проблем во таа ваша врска.
Немам искуство, и од тој аспект не знам како е. Од одма не можеш да знаеш освен ако од старт не сакаш брак со некој кој има историја. Ако ти значи уживај со него, и со тек на времето ќе знаеш дали можеш или не. Вака од прва не можеш да знаеш. Ако те сака, го сакаш, детето е дете, ништо не згрешило, ако е помало детето можеби и ќе го засакаш, мислам не како твое ама приближно. Ако е поголемо тие знаат и отпор да прават, да се лутат. Јас знам неколку успешни брака од кои едниот има дете од првиот брак. Ако ти значи пробај, ќе видиш како се одвиваат работите.
Јас само ќе ја поздравам тука искреноста на самиот почеток. Без разлика на твојот избор, ретко вака маж отворено да каже.
Преда да почнам да се извинам за долгиот пост, но морам на долго за да се искажам убаво. Јас сум во иста ситуација како тебе, во врска сум со девојка која има не едно, него две деца од бракот и е разведена, децата се многу малецки и не разбираат што се случува со нивните родители.Исто од сам старт ја знаев целата приказна зашто ми беше раскажана од прв ден до последен ден што све се случувало, и ја прифатив ситуацијата онаква каква што е.Јас имам исто премногу разбирање со нејзе, премногу јак клик имаме, ненормална хемија како никогаш до сега, со ниту една моја бивша.Јас сеуште ги немам нејзините родители запознаено, ни она мојата фамилија, бидеќи мислиме дека сеуште не е тој момент дојден.Велиш дека пребрзо се случило и си го запознала со твојте, од една страна е сето тоа ок, но од друга страна не е ок, ок е да знаат твојте со кој си фатила работа ти, а од друга страна прво мора да го запознаеш многу добро, за да се пуштиш во донесување одлука да го запознаеш со твојте родители, бидеќи ти ако не го прифатиш неговото дете, неможеш да го прифатиш ни него, они двајца идат секогаш заедно, и тоа е огромна обврска, и за мене е сосема нормално дека он треба да биде со детето со која и девојка да е.Децата се најмалце криви за нивните родители што бракот не им успеал, што ке имаат разделени родители, но подобро развод, него лош брак.Кога сме веќе кај родителите, нормално е да се има таква реакција во нашево опшество, затоа што менталитет на Македонче е такво, не само на твојте родители него на 99% од сите родители, затоа што за жал сеуште кај нас разведените се етикетирани премногу лошо, зарем некој нормален пар, сака да влезе во брак и да се разведе, не никој не влага со мисла ке се земам и разведам, таман работа, сите сме со надеж дека ете ке имаме среќен брак, успешен брак, ама за жал не секогаш е така, па во денешно време па претешко, затоа и толку многу бракови има, затоа што искрено све помалце вистински мажи има, него се лиглиња на мамичка и татичко, но ова е друга тема. Прво многу е битно, што осеќаш ти спрема дечкото, втора работа е многу битна што мораш сама со себе да ја решиш, дали си спремна тоа дете ВИСТИНСКИ да го прифатиш како свое, затоа што тоа дете со внимание од тебе, ке се врзе за тебе, а ако се врзе не смееш да го повредиш, ради тоа што си мислела дека можеш да го прифатиш, а уствари после сватиш неможеш, избрзани одлуки тука не смее да има.
