Дали денеска постои вистинско другарство?

vistinsko drugarstvo poistoi no e mnogu retko.. jas i mojata najdobra drugarka sto ja cuvstvuvam kako sestra i znam kako disii se znaeme od 3 4 god i sme nerazdelnii

 

вистинско другарство не постои, не дека некој ме повредил па мислам вака.... имам многу другарки со сите сум во контакт не сум многу блиска во последно време зашо секој со своите обврски за на факс си тера... но кога ќе се најдеме 6 часа ни се малку за да се изназборуваме .. со секоја другарка различно се понашам кој како спрема мене така и јас, знам да бидам искрејна спрема нив .. имав најдобра другарка во средно но замина скопје на факс и никако да се погодиме слободни една за друга што зборот најдобра вејке се изгуби...со никоја другарка од оние мегу подобрите се немам скарано до сега а веќе 5 години се дружиме, и никогаш немаат кажано ваква си таква си освен еден познаничка на фб што ја запознав пред 3 години со која еднаш се видов, што беше дел од тие што ги сметав за другарки, но мн се каравме нема разбирање за некои работи, немаме исти ставови.... и секогаш ме навредуваше со зборовите вие од охрид вакви сте такви сте (што е клише муабет),ваква си таква си, онаква си, вака ке останеш така ке останеш бла бла ....

 

Да постои јас имам вистинско другарство,ко сестра ми еза неа и рака во оган ак треба ќе ставам,исто и таа за мене.

 

слободен за во лична порака ?

 

Не постои. Жалосно е што после се што поминуваш со некого го расипуваш за ситници. Помеѓу другарките највише мразам лицемерие и некој да се преправа. Жалосно е така што ги гледаш луѓето како се хранат со туѓиот живот. Порака до една личност што ми се правеше другарка цели 3 години:

Не можат тие толку да ме изнервираат, колку што јас можам да истрпам. Забораваат една важна работа. За разлика од сите други, јас немам што да загубам. Удавено магаре од мечка не се плаши.

Си имам 2 другарки што ми се доволни. Сме се карале не викам не, ама никогаш не сме си рекла една на друга не си човек и не сме имале дефиниции на животот. Ама колку си добар со некого те газат одма.

 

Лани се дружев со едно девојче а и попуштив во училиште кога се дружев со неа една година е постара од мене. Се скаравме сега ја гледам заникаде е исфарбана каде стигне со тој се и сешто праве.Ја жалам Како и да е сега ретко да најдеш вистински пријател.Но сепак постојат.

 

Многу, многу ретко. Значи чудно е како можеш за некој да поминеш низ се, а за возврат да добиеш нож во грбот, од некој кој за се му се имаш доверено епа срамота е, ама тоа е на денешницава. Сум трпела многу, сум попуштала,сум се извинувала и кога не требало, сега сфаќам дека било залудно се е лицемерие, љубомора. Имам една другарка на која и кажувам се и ми е како сестра, разлика сме 2 недели, од мали сме заедно, сме се карале да највеќе за ситници ама се е тоа минливо. Доволна ми е само таа, можам да и кажам се и да ме ислуша и да знам дека нема друг да знае, ова другово ништо, се е од корист ..

 

Постои но толку многу е ретко што блазеси му на тие што го имаат, заради тие лажни пријателства бидејќи неможев да поднесам дволичност се им зборував в лице сите вистини и останав без друштво затоа што не сакам фарса, сега немам другарски за да излегувам, немам ни дечко, ако има од Битола тука ако сака слободно да ми пиши, голема пријателка сум сакам искреност и вистина, верност, ново пријателство

 

Од секогаш ги имало и ќе ги има тие таквите другарки/другари. Но колку и да те изневери некое пријателство немој да мислиш дека сите се такви. Со тек на време ќе разбереш дека има и онакви кои ти одговараат на карактерот твој и дека можеш да им се отвориш и ќе видиш дека вистинско пријателство постои, само трпение.

 

Искрено не сметам дека имам една другарка која ми е нај нај и ја сакам како сестра. Имам доста другарки на сите можам да им кажам се кога ќе се видиме, можам да напраам муабет, да испијам кафе и да се зезам. Ама немам другарка со која се слушам и гледам секој ден и која е обавестена буквално за секоја ситница што ке ми се случи.
Би сакала да имам, али од причина што лично сум била разочарана многу пати мислам дека ми е многу потешко да се врзам за некого и да му доверам се, бидејки не сакам утре да се најдам во ситуација да размислувам дали некој би можел да каже нешто некому што јас не сакам да се знае..
Моментално единствени вистински пријатели ми се дечко ми и брат ми посебно и останатите од фамилија

 

Не постои и од денеска нема да постои.Јас најдобро си знам.

Пред се ќе ве замолам да го прочитате рефератов за кој ви се извинувам ама ми треба мислење

Еве го последниот проблем за кој нема простување:

Spoiler

Навистина веќе не ги сваќам моине другарки.Во предходните мислења имам пишувано за ново доселено девојче, епа со истото тоа девојче вчера заминавме надвор од Скопје и вечерта излеговме со другарки.Истата вечер тие ни се јавија и отпрвин ни рекоа зошто сме се поздравиле со едната а не со сите.Ние тргнавме да се поздравиме а таткоми ги товараше куферите.Само што се поздравивме со едната таткоми ни викна да доаѓаме зошто автобусот ќе побегне, така да немавме време да одиме горе долу по скали.

После друго ни кажаа дека дошло некое девојче (име не кажуваат) и им кажало дека ние сме ги оговарале, сме збореле безобразно за нив (што нема врска) и овие одма поверувале.Ми викаат ќе го растуриме друштвото вака така.Па како може некој кој не ме знае да збори така за мене, кој друг ја знае новодоселеничката освен нашето друштво.Таа дојде во сосема нова населба каде никој не ја познава.И зошто тоа девојче не чекаше да заминеме па да се појави?

Ај кажете што да правам неможам да ги трпам.Ќе дојде некој од улица ќе каже лошо за мене и сите одма веруваат.

Го напишав во соодветната тема за пријателство во опши дискусии ама еве кој сака да го прочита за да не се мачи да ја бара темата.

И сега што?Треба ли сега на кој ќе стигнам да ги истресам сите тајни на девојчето со кое планирав да изградам многу добро пријателство, девојчето кое во иднина го гледав како сестра?Не драги мои, јас не сум расипана како нив.Да беше некој друг цело Скопје ќе дознаеше
А сега онаа које и е најдобра и најдоверлива нека ја кодоши кај сите, па ќе ја видиме мојата поранешна идна сестра како ќе плаче дома и од срам нема да може од дома да излезе, само полека со тек на време .Но ќе дојде ден кога ќе сватиш кој те ценел цело време, ќе ми доеш на врата ама јас ќе ти речам:

А кога ќе тргнеш кај мојата сестра и нејзе да ја прашаш ќе ти речам:

Ете мојата поранешна идна сестра има две години поголема сестра со која бевме во добри односи во последно време.Епа драга моја поранешна идна сестро кога твојата сегашна најдобра другарка ќе и каже на сестрати што правеше на полуматура заклучена у WC има да јадеш ќотек до смрт
Баш ќе ми биде жал за тебе . Уствари не баш ќе се радувам

Вредеше ли?До вчера кој те смееше, кој ти даваше рамо за плачење, кој плачеше со тебе за твоите проблеми, кој ти го креваше расположението на 100ка кога ти идеше да плачеш?Јас, јас бев таа глупача која ја се трудеше да ти угоди, јас бев будала која те вадеше од каши јас се нервирав наместо тебе кога ќе ти направеа зло, ти правев добро а ти што направи?Дојде некој од марс паднат на кој сигурно му сметам во твоја близина ти изнатресол глупости и ти одма поверува без да ме сослушаш, како можеше да помислиш дека јас сум зборувала лошо и безобразно за тебе?Од оној петок 13 кој беше пред пет дена те нарекувам со најгрди зборови пред моите наверни другатки овде надвор од Скопје, другарки со кои се запознав пред пет дена а ми станаа најверни.Имаат срце и знаат да го ценат човекот.Тие не оговараат во лице кажуваат се што им лежи на душа.
Пример се скарале со еда која има само 11 години а одеше со 14 машки.Во лице и кажува дека е курва и ред други работи и не ја оговара позади грб иако е скарана со неа.

А сега имам само еда која ми е како сестра.Дури и нашите родители велат:

Таа е новодоселеничката за која зборував во мислењата во темата за пријателство.Ете со неа за само 5 месеци станавме сестри.Се си кажуваме и тоа останува за нас за кога ќе пораснеме да се смееме на нашиот памет како тинејџери.Со нејзе си рековме и дека децата заедно ќе ни растат.Видете ја имам само една ама вредна .Како велат:

А за оние останатите, тие сеуште стојат на стаклени нозе.Незнаат да го пронајдат вистинското, незнааат на кога побрзо да веруваат, човек и прст да им подадат тоа го заземаат како сериозно.Мислат довербата и пријатлеството се гради само со една или две услуги и толку.Е не е така.

И сеуште е несватливо.
Зошто само ние добрите души кои ни на мравка не газат си го кркаат стапот.За се ние добрите криви, а има нешто по нас удри.Од сега памет за друг пат.
Но животот е тој:
-Еден е вистински а другите само губитници и лесни души.

Се на се еве едно за тие лесни души во моето маало.

Мислам дека малку грешиш.Поубаво е да кажеш дека ти е тешко што твоите пријатели те повредиле отколку да глумиш дека се е во ред.
-Како прво овде нема кој да те исмејува дека се чувствуваш тажно бидејќи твоите пријатели те повредиле.
-Второ овде е анонимно и неможат да те дознаат, па и да те дознаат ќе видат каде грешат преку твоите мислења.

И јас не глумам повредена гуска, туку навистина се чувствувам повредено
Можеби не сум цвеќе за мирисање али во ова што го имам спомнато овде се е искрено
Можеби и јас некаде сум згрешила али сум се обидела да го поправам уште во истиот момент

Немора секогаш да значи дека ако ти си повредената ти си згрешила.

И добро бре луѓе некат се чувствувам како во турска серија да сум влезена.Изгледа турскиве серии многу влијаат на однесувањето на човекот, карактерот им го менуваат

 

Не, дефинитивно не, за жал
Ви се верува ли луѓе, имав другарка што се дружевме од 1 одделение па до сеа, значи 8 години, и она ме откачи кога си најде нови..значи дека повеќе не и требам . Нема веќе корист од мене во школо и што ќе и сум, нека си иде со нив ако е посреќна

 

Spoiler

Не постои.Ајде еднаш ќе прогледаш низ прсти,ќе даваш втора шанса, ќе ми падне тешко уште една шанса давам.Ама толку е, се уморив веќе.Којзнае колку пати само сум се изгорела...и на крај не ги жалам нив туку се жалам самата што дозволувам да направат будала од мене

 

Исто како мене.Еднаш ајде грешка беше простив, вторпат извини беше во право, третпат е ова ама ова значи крај!
Замислете дека секоја година си викав ај греота се и по 5-6 пати во годината им простував ама годинава веќе не е исто кракј и точка.

Епа неможам секој ден да се форсирам дали сум згрешила нешто, дали ќе се налутат ако не излезам и др.

 

Tреба да им одиш по г*зот и да правиш онака како они што сакаат, за да бидат добри

 

постои вистинско другарство но ретко еее а останатото е се од користтт !!!

 

Хахахахаха, а зошто да им одам по гзот?Ајде еднаш, двапати ќе им го направиш ќефот ама неможе секат.

 

Постои но ретки се тие личности. Јас ја имав најдобрата другарка но за жал ми почина. По срекна ке бев ако ме откачеше, но само да беше живва.

 

Не постои. Сите се од корист.

 

Не постои вистинско другарство, само постојат одредени будали кои своите тајни ги доверуваат некому а со тоа си го ставаат јажето околу врат и го даваат во туги раце, друг да одлучува кога ќе го повлече јажето. Секако помладиве сеуште веруваат во другарство засекогаш или како што модерно се вика 4евар ама за жал кога ќе се изгорат дури тогаш сваќаат дека нетребало така.
Зошто велам дека кај помладите може да остави поголеми последици, таквото изневерувајње на одредени тајни и слично? Затоа што тогаш ним им се руши една слика која тие си ја створиле дека нивниот другар или другарка нема никогаш да ги издаде и многу по трагично ги доживуваат дури и оние мали изневерувања и одавања на тајни. Додека малку поголемите да неречам постарите веќе отрпнале и научиле дека тајна не е веќе тајна ако ја знае повеќе од една особа