Дали денеска постои вистинско другарство?

Се повеќе се потврдува дека нема вистинско другарство. Ги нема еден празник или Нова година да честитаат. Ако јас прва честитам ок, ќе честитаат ако не ги нема. Веќе од никој ништо не очекувам, ниту ќе молам некого, ниту па ќе се доверувам на некого. Лошо време дојде, а порано бевме "Еден за сите, сите за еден" во друштво.

 

Водејќи се од мојте досегашни "другарства" не верувам дека има вистинско другарство,ниту пак сум слушнала за некое такво. Секоја чест на исклучоците ако ги има
Обично едниот е другар во вистинска смисла на зборот и е верен пријател, а овој другиот работи зад грб од време на време, користољубив или задни намери..
Затоа потполна доверба во никој!

 

Ох... Само што доживеав 'предавство' од најдобриот другар. Се смеатаме за фамилија, али низ ова не знам како ќе поминам. Најдобрите пријатели ги бројам на една рака, доста ми се и цел живот ми се.
Верувам дека постои, ама исто така знам дека е потребно многу работа за да се одржат пријателствата од двете страни. Сите грешиме во одредена ситуација, па ни се дава можност да одбереме како понатаму ќе се носиме со тоа и како ќе работиме на себе и на односите. Вистински пријателства постојат, но се ретки и затоа вреди целиот труд.

 

Хм.. темава на место .. Нема еве нема јас ќе ви кажам, ретки се вистинските другарства..Пример јас со моја најдобра другарка шо ми била ко сестра шо се вика една спиење не делело и тоа сме го праеле, сеа не сме во тој однос што сме биле, секојдневно кафе пиење, смеење плачење..Кога луѓето ке приметат дека не го правите она што сте го правеле, не им одите по г'зот народски кажано се тргаат од вас..Ахх каквии се денешни другарства.. мајками ми има кажувано вели : Ова денес другарство нема! Попрво гробот ќе ти го ископа одколку да ти помогне.. и да ти помогне во некој случај нема да го напраи од се срце. Нема другарствоо..особено помеѓу две девојчиња? Ма дај никако..Имам познаник кој има најдобар другар ко брат што од 2 години се дружат и ден денес и двајцата имаат 25 години и сеуште се ко браќа..Лабаво доверба во никој !

 

луѓето веќе ни фамилијарно не се поднесуваат и се мразат еден со друг... а за вистински пријатели тоа веќе не постои... има ама многу ретко... наблиската другарка што ти е како сестра кога ке види дека одиш малку понапред од неа, одма почнува да те мразе...

 

Со еден збор НЕ !
Се е од интерес ,корист,пари..Денес се се оценува на облека и изглед а не што има човек во душата и колку може да ти пружи и да те сака ко сестра и штити,пуста алчност ,завидливост..ахх таа глупа човечност во овој 21 век
Жално но вистинито .

 

Мислам дека машкото другарство е многу поцврсто и подолготрајно, отколку женското другарство, за жал. Женското другарство најчесто се рапаѓа заради глупости, его, некаква љубомора и завист.

 

Пред некој ден другарката што минатиот пат ви пишував дека беше многу негативна и просто се покајав што и пишав, сама почна да ми пишува. Расположена за муабет. И ми вика да пиеме кафе за викенд. И кажувам дека професионално одам на пат, нема да сум тука и таа едно пет минути ја нема да врати, и потоа ми вика - па добро кога ќе дојдеш да се видиме, бла, бла, бал. Иако не ја гледам, ја осетив љубомората. Кога ја нема да врати иако го видела коментарот и потоа вика „епа супер“.

 

Апсолутно се сложувам со ова. Машките знаат да бидат подобри другари од женските. Сум го осетила тоа на своја кожа.

 

@MissDaisy Потполно се сложувам со тебе. Машките другарства се базираат на вистинско дружење без подли намери и непредвидливи испади. Понесена од сопственото искуство за овие другарства, тешко се пронаоѓам во женско друштво, а и немам потреба за такво приврзување.

 

НЕПОСТОИ ВИСТИНСКО ДРУГАРСТВО!
кажувам од сопсттвено искуство

 

На кој како ќе му се погоди.
Во главно постарите генерации мислам дека повеќе ги задржуваат другарствата. Ваљда како врви времето другарството си ја губи смислата. Машките другарства се поедноставни и затоа имам повеќе примери во животот каде што машки се другари дооолги години. Ние жеснките, многу „цепидлачиме“.
Пример.
Јас имав другарка од 1во одделение до 4та година средно. Неразделни. Заедно јадевме, спиевме, излегувавме- заедно пораснавме!!!
Во 3та година, таа си фати дечко. И тогаш се погоди од 5 другарки, сите да имаат дечковци освен јас. И си излегуваа во парови мене никој не ме викаше, кога ќе ме викнеа се чувствував како сијалица, се лапаа тука си правеа нивни муабети итн итн. Една година ја молев практично. „Свести се, дечко за дечко ќе се скарате можи- другарките се засекогаш“ Не, не и не. Толку требаше. За толку години другарство, СРАМ како не и беше. И на крај ја оставив. Имав и други другарки секако и уште имам, ама таа се издвојуваше и искрено мислев дека засекогаш ќе сме блиски.
Сега скоро сите сме раздалечени некако, секој по свој пат на факс кој Скопје, кој Словенија, кој Германија... Се среќаваме поретко, ама тие сме тие.
А и јас сум таква можеби не знам како да се здружам со нови луѓе, а можеби па и тој ни е градот тие сме луѓето. Како и да е, одговорот ми е НЕ засега, ама никогаш не е касно некој да ме премисли.

 

Лично мое искуство,постои
и многу сум среќна ..

 

Верувам во тоа дека има вистинско другарство, но за жал јас не сум го пронашла сеуште Имам другарки, најдобри, на кои им кажувам скоро се, но не ми се како сестри, не учат во овој град и се гледаме еднаш-два пати на две недели...Имам и една од тука, она ми е онака најдобра, но сепак некои работи ги кријам и од неа, едноставно ако и ги кажам ќе се чувствувам понижено, а и знам дека кога ќе се караме ќе ми ги плесне во фаца... Може малку забегав од темата, ама ако...А за вистинско другарство имам пример од моето градче, девојките не учат во ист град, но секој ден зборат на телефон, кога се тука цело време се заедно, никаде не одат една без друга, и нема нешто што едната го знае а другата не..

 

Да бидам искрена, прашањево ме плаши. Се мислам само дали ако напишам дека постои, нема да се вратам по некое време за да го редактирам

 

Нема вистинско другарство во ова време!Имам осетено.Сите што ми биле си заминале,само од корист биле со мене.Сега се дружам со 2 девојчиња на нив им кажувам скоро све.Но тајни од семејството никогаш не сум им кажала.Внимавам да не ми се испушти.Затоа што еден ден и тие ќе ги нема.Досега сите што сум ги имала...исчезнале си нашле "популарно'' друштво,хаха и нив ги користат Подобро 1 или 2 другарки него 1000 лажни

 

Poveke ne veruvam deka postoi. Ne e vistinsko drugarstvo ako jas sum sekogas tuka za nea, a taa e stalno zafatena. Jas se raduvam na nejzinjte uspesi, a taa ne saka da e del od mojaya sreka. Site od strana mi go kazuvaa ona sto jas duri sega go uvidov. Deka navistina postoi taa ljubomora I zavist koi jas ne mozev da gi vidam. Zal mi e deka e taka. Jas se gordeev so nejzinite uspesi, raskazuvav deka uste malku ke si go ispolni sonot I ke go raboti ona sto otsekogas sakala. Mnogu sum razocarana. I da, ne sakam ni da ja vidam, ni da ja slusnam. Kako da ne postoela nikogas vo mojot zivot.

 

Зависи до самиот човек. Јас верувам дека постои затоа што јас имам најдобар другар со кого се дружам цели 8 години

 

Секако дека постои, само треба да си многу внимателен, додека да дојдеш до вистинскиот другар. Кога ќе имаш некој проблем и мака, кога ќе ти треба помош. е тогаш ќе сфатиш кој ти е вистински другар. Јас имам другарка, јас сум христијанка, таа муслиманка, јас сум бела, таа црна, јас живеам овде, во Македонија, а таа живее во Германија.. Иако 5 години се немавме видено, и покрај тоа што имаме други другарки, знаеме дека една на друга можеме секогаш да сметаме. Ете тоа е вистински пријател, се надевам дека секој од вас ( кој нема ) ќе го пронајде својот пријател, иако во денешно време, многу е тешко да се има таква личност покрај себе. Сепак постојат.

 

Верувам дека постои.
Има кавги, несогласувања и сл ама ако е доволно цврсто ќе истрае.
Јас и мојата најдобра другарка се дружиме 20 + години, од кога сме прооделе и сеуште трае
Се надевам цел живот.