Дали понекогаш стравувате дека можеби нема да се омажите?

isto i jas imam 18 i sum vnemala zad mene seriozna vrska osven muvanje...aha da i sekako od toa voopsto ne mi e sram...ima vreme se ke si dojde na mesto i voopsto ne stravuvam deka ke ostanam nemazena...za mazacki ima vreme vaka kako sto si planiram do kaj 25godini ima ima....uste mnogu a za toa vreme SIGURNO ke se najde ~vistinskiot~ koj ke te saka,cuva...zatoa ne ocajuvaj sigurno ke si go najdes i ti princot kij ke ti go osvoi srceto

 

Озбилни сте дека на 18 години ве фаќа паника дека ке останете немажени? Озбилни ?!? На 18 главна преокупација ми беше што да облечам у град и кај да идам а не дали ке останам немажена. Ако на вас од 18 ви е страв да не останете немажени ние близу 30 што сме а сме сингл значи комотно можеме да се обесиме од секирација.

 

леле на 18 години се секирале абе јас на 18 години уште се немав бакнато

 

Кхм.. Еве ме по една и пол година откако сум го пишала постот што значи имам 20, и сеуште стојам на истото мислење.. А сега што правиме? И да можеби звучи смешно и нелогично, но да бидеме искрени.. За да стапиш во брак со некој човек треба да го познаваш добро и најчесто претходно треба да си бил во врска неколку години.. Не можеш туку така да се запознаеш и по некој месец да направите свадба, можеби некој не се приджува за ваквото мислење но според мене тоа е најправилно и најлогично.. И официјално ако не фатам озбилен дечко уште некоја година.. стварно ќе изгубам надеж дека ќе се мажам некој ден

 

Ne stravuvam, si imam cuvstvo deka nema da se mazam ili mojt da se mazam na 60 god...taka da znam deka eden den ke se mazam bez razlika koga, pa makar I samo taka na hartija za nekoi dokumenti, knigi I takvi stvari

 

Го прочитав и твоето прво мислење, и ова што си го напишала, дека по година и пол ништо не се променило. Драга моја, некогаш промените ќе се случат многу брзо, не се потребни години. Само ќе ти кажам, уживај во животот, грабни ја секоја шанса што ти се нуди, а вистинскиот човек за брак и семејство ќе си дојде, кога тогаш ако седиш и очајуваш дека никогаш нема да имаш семејство, многу се големи шансите тоа да се случи. И не мора човекот да го знаеш со години за да знаеш дали со него сакаш да остариш долгите врски не се гаранција за среќен и исполнет брачен живот.

 

Никогаш не стравувам и не размислувам дали ќе се омажам. Животот е еден и вреди да се живее во вистинска и целосна смисла на зборот. Доколку човек не се сака самиот себе и незнае како да се усреќи нема да знае ни некој друг да го усреќи. Па боже мој немора сите и не е морално да стапиме во брак. Секој со својата среќа.

 

Пa дa,пoчестo тoa и гo мислaм.. незнaм зoштo..

 

Во раните 20ти сум, и свесна сум дека не смеам тоа да го помислувам ниту осеќам па потреба. Ама пусто , околу мене има такви што стално тоа го кажуваат , Ајде уште ние останавме или И оваа се омажи , ние не . тоа малце ме чепка така, ме боцка ама вештачко е.

 

Не.
Искрено, сеедно ми е дали ќе се омажам некогааш или нема.Мене ме плаши помислата дека ќе завршам во бесперспективен брак со сопруг со кој не сакаме очи да си видеме , а единственото нешто што не држи е стравот од осаменост на стари години.Е тоа ме ужаснува, затоа никогаш не би влегла во брак ради реда со личност која не ми ги исполнува критериумите, ама еве ќе се омажам оти веќе ми дошле годините за брак и така треба.
Пример:
Во врска сум со некој веќе седум-осум години и ајде ќе се земеме оти така требало иако чувствата се одамна избледени, а се што останало се спомените на добрите стари времиња.
Или пак, во врска сум со некој што не и ме баш физички привлекува, не знам дали го сакам, ама ете ќе се омажам со него само затоа што ете добар е, ми угодува, не е дека гледам огномети кога ќе го видам него ама ми чука биолошкиот часовник, околината ме притиска секојдневно за мажачка и внучиња и ќе се задоволам со тоа што ми се нуди моментално и цел живот ќе бидам мизерна само затоа што не сакам да излезам од комфор зоната и ќе ги прифатам нормите што ни ги наметнува општеството наместо да се борам за својата среќа.
Или ќе бидам со вистинскиот, кој ќе биде спремен за мене да поместува планини и светови и ќе го сакам со секој атом од моето битие или ништо.
На крај краева има живот и надвор од бракот и ако животот ми сервира никогаш да не се омажам ќе се посветам на нешто друго.
Примарна цел ми е на мене да ми е убаво и ЈАС да бидам среќна без ралика дали ќе сум омажена или немажена.

 

Of lelee... Bez gajle bidete si, za sekoe lonce si ima kapace...pa makar podizgoreno

 

Никогаш не стравувам дека нема да се омажам.. како што кажва комшиката моја
КОЈА СТРАЧКА ОСТАНАЛО БЕЗ ОПАШКА па ние да сме останалее пфф...

 

Нормално е да постои одредена доза на страв кај секого за тоа што го чека во иднина. Верувам дека секој си се запрашал каде ќе биде за 10-20 години, дали ќе успее во сѐ што си замислил, дали ќе постигне сѐ што посакувал.

Мене ми е страв да не останам несреќна, ама тоа не е правопропорционално на немажена. Не знам што ќе ми донесе животот, некои работи не зависат од нас самите. Само се надевам дека ќе имам доволно нешта во животот кои ќе ме прават исполнета и среќна.

 

Јас на пример не стравувам дека нема да се омажам оти не ми е лошо сеуште вака слободна, ама некако не гледам надеж во поблиска иднина оти и јас ќе најдам со кого ќе сакам да се омажам.

 

Да се плашам, нормално. Но дали е тоа знак дека треба да се омажам за првиот кој ќе изгледа малку загреан или ќе ми понуди брак??? Нема шанса
Се ке си дојде на свое...горе кажаа, секое грнче свое капаче

 

Малку сум се плашела од тоа, но сега со дечко ми сериозно планираме заеднички живот така да нема од што да се плашам

 

Кон слободата треба да тежнееме, а не да се плашиме од неа.

 

Релативна ствар ти е слобода, ти може да бидеш со некого а да се чуствуваш слободен,а можеш да бидеш сам а у окови да си,така да се е како ќе си се поставиш спрема самиот себе.А дали стравувам дека нема да се омажам,уф и да стравувам и да не стравувам,не би сакала,така да си викам Бог е уз мене.

 

баш добра тема...лично јас да имам 26 год имав врска од скоро 4 год..сега раскинавме и мислам дека никогаш нема да си фанам друг дечко дека никогаш нема да имам свое семејство.....иако тоа не го покажувам ама реално се плашам дека нема да се мажам....