нели може некако да ја излажете да отиде на лекар со изговор дека ќе и даде апчиња за да спие подобро за да не ве слуша кога се "карате". А докторката да и даде упат со изговор за рутинска контрола проверка на крвна слика. Немора се пред нејзе да зборува. Доволно е само да ја прегледа за да процени дали е тоа во што се вие сомневате.
здраво , дајте предлог за државен невролог за деменција? ми го зборат дерменџиев ама тој е во систина. И бидејќи нели нема лек, а сите викаат порано да се почне со терапија, каква терапија даваат?
Др Петар ( не ми текнува презиме ) во 8 ми срптември Ме погоди темава деменција Мислам дека можам да ви дадам совети за темава Јас поминав 1 година со татко ми секоја фаза од мозочни удари до васкуларна деменција до алцхајмер последен стадиум до агресија до доктори невролози психолози домови психијатриска болница Бардовци полиција брза помош на крај и до пелени и за жал ништо повеќе не можев да направам . Сега сум без него претешко е но се измачи и тој и јас и мајка ми … Премногу тешка ситуација и за болниот и за тие околу него
Да. Баба ми со деменција почна одеднаш да вика полиција како некој и украл нешто и тоа е една од фазите со деменција ....многу тешка болест што рече една членка подобро да ме нема одколку таков начин на живот и за себе и за тие околу себе
Страшно. Бабата на маж ми ја избркаа од старечки дом, веќе била неподнослива со цимерки да седи, ќе сменат на 2 дена женичка, она иста песна, првиот ден добра, веќе вториот ги навредувала, ги удирала со бастун. Еве најдовме станче (како најбезболна опција, бидејќи и ние дома не можеме да се разбереме со неа), една жена доаѓаше 2 недели и откажа, негователката си замина со солзи во очите за тоа што баба ми и изнакажала (со колнење и измислување муабети и тоа безобразни). Искрено не знам што ќе се прави. Од психијатар имаме извештај, треба да пие 3 видови на апчиња - она секако не ги пие. Никој вака нема да се нафаќа да ја чува, не знам во која државна институција би ја примиле.
Леле ввие барем имате дијагноза и дадена терапија во нешто да и подметнувате ,супа,чај... ? Кај мене за свекрвата се работи ,имам пишувано. Исто прво и фалеа работи јас сум и ги земала кога ќе ги најдеше ,сум и ги криела и ставала да ги најде луда да ја правам Не јаде од мене да не ја отрујам ,еве сеа заклучува соба дури и кога се бања. И се ова не ми беше проблем не ми беше ни сеедно ама полошото дојде и со тоа не можам да се справам никако. Запната е дека ние се караме цели ноќи децата ни плачат а тоа не се случува една ноќ ја молев да влезе да види дека спијат не бе. Сеа пред некој ден сама влегла ние сме спиеле мм надвор на цигара ко се вратил му рекла види лепенката ве пушта на звучник како се карате ве снимил А тоа тишина... Се заканува со ЦСР. После 2-3 дена ми иде мене што му е на овој од другата страна лупа со нешто цела куќа ја тресе ,стаив тв на муте ништо не се слуша викам еве нема. Како нема ти не слушаш Лекар ако и спомнеш ненормални сме ние не таа ,прашав матичнава да ја прати демек на систематски не сака да соработува ... и како јагода на шлагот постојано бара да ја носи поголемата ќерка 5г негде. Ја полажува на плоштад ,на лулашки ,кај дедо мраз... Мм не сфаќа дека може да се изгуби Се осеќам притисната на ѕид.
А што ли мисли мажот ти, дека треба мајка му и 5 годишната ќерка да тргнат дедо мраз да го бараат. Дај нека седне нека најде начин мајка му на лекар да си ја однесе, терапија соодветна да си добие
Мисли дека ј на планина да ја оставиш ќе се снајде дома да дојде... ете така вели шанси немало да се изгуби.
Мислам дека докторат можам да напишам на темава . Тројца луѓе живееа со деменција со мене . Прво дедо ми ( на татко ми , татко ) . Јас и сестра ми во нашите тинејџерски години ( јас околу 10 години , таа околу 15 ) ги приметивме првите знаци на деменција кај дедо ни . Бевме присутни во секоја фаза од болеста , дури првиот мозочен го доживеа седејќи до мене . Вториот мозочен го врза за кревет , а третиот не го преживеа . Живееше 5 години со таа болест .. Се измачи многу , а и ние другите .. Жално е кога некој кој те пораснал , не те препознава .. Следно , баба на сопругот . Исто од сам почеток бев присутна до сам крај .. Симптомите ги приметив јас , бидејќи веќе имав средба со таа болест , веднаш знаев што се случува и му реков на сопругот да ја однесеме на докторот кај што го носеа дедо ми . Живееше 3 ипол години со болеста .. Последните денови воопшто не јадеше , не пиеше .. Третата и се надевам последна личност е баба ми ( на татко ми , мајка ) .. Со неа не бев баш до толку присутна бидејќи веќе мажена со три деца и плус работа , не можев да ја гледам толку често , ама повторно , често ја гледав ( секоја втора недела , некогаш и почесто ) .. И се во круг , доктор , дијагноза , лекови , мозочен и крај ... Живееше 4 години по воспоставување на дијагноза .. За жал тоа е , не може да се направи ништо за да им се помогне . Се што можевме ние како семејство , им пруживме . Витамини во секој облик и здрава храна , лекови , суплементи ама се што слушнавме дека може да помогне , барем да се успори развивањето на болеста . За жал , ништо не помага .
