Ама чекај вие доброволно ќе раѓате или со сила,па на нос ќе му вадите?Дур ти тече млеко,ти се средува лактација,а доле ти шиба крв он не треба да живее дека ти се случува тоа?
Ама Биљо, ти си положила, ти си славела. А не на пример ти да положиш, а маж ти да слави без тебе. А да одам да легнам до Бриџа да поспијам?
Апсолутно, без маж, шо има он да се радува за мој успех безвезе.Некој си положи и он па нека си слави
За испит и било какви прилики сум славела одма ако сите се живи и здрави. Ако не се или има некој проблем во моментот, сум славела покасно кога сите биле океј. Нема сигурно да славам за положен испит ако имам близок во болница во моментот.
Да де нормално, ако се сите живи и здрави. Што би се славело инаку? Кај е проблемот во тоа што се родило дете? Дома да си го родиме, за да не биде тоа во болница?
Па не звучи убаво оти Бриџа така малце нападна е, ама нема лоши намери Се согласувам дека треба мајката да се поддржи, а поддршка не е постојано прашување "цица ли, спие ли, кака ли". Пак, тоа ми впечаток од жени околу мене што родиле, најчесто сакаат да зборуваат на други теми и некако им смета тоа што како да го губат идентитетот, како да стануваат само битни преку бебето. Ама тоа е сосема друга тема, нема врска со прослава за раѓање на бебе
Муабетов ме потсети на еден тик ток клип.Улази у сандук бре хахах Е така и со славењето,ако не славам јас нема ни тој.
Западни вредности. Секако сите католички традиции почнуваме да ги практикуваме. Уште денот на благодарноста остана
Егзекли проблемот. Болница е за болни, за жал кај нас и за родилки. Не е болна ни таа, ни детето. Ако се болни, не дај Боже, никој при здрав ум не ќе слави.
Не, Ама самиот пороѓај е ризичен, тежок и претпоставувам страшен за мајката. Некои го родиле ко од шала точно ама некои ептен се помачиле. И стварно по тој претрпен стрес неќам да не го боли кур за мене како се осеќам и да иде да слави.
Те сака и ако се испијани со другарите и ако јаде. Не се филмајте луѓе аман шо ви е? Еве дека нема да јаде ќе престане да ме боли дундата/стомакот? Не сфаќам која е поентата озбилно
Проблемот е што замислуваат дека бебево излегува од кај мајката и татково одма вика: АЈДЕ МУЗИКА! Секако дека ќе поминат 2-3 дена, дур се организираат, дур се јават по луѓе...
Ама таткото секако ги мисли. И дома да седи и 3 часа во ресторан. И мајка ми ме мислеше многу, па кога и јавил мм дека се породив, после 5 години чекање за бебе, поканила одма гости. Брат ми честел цел ресторан од среќа. И тоа истиот ден. Ама им јавиле дека сме добри со детето и пресреќни беа. Јас исто. Да им се лутам и на нив?! Исто, они слават во ист град. Не отишле во друга држава да слават. Пак тука е таткото. Секако не даваат ни да влезе таткото во соба ( во државните болници ). Не дај боже, се може да се случи. Во било кое време. И додека сум во болница и дома , додека крварам после пораѓај, мм и да ме држи во раце, не може никако поинаку да ми помогне , пак ќе крварам. Природа е тоа. Кога мајката ќе закрепне и ќе биде спремна да се меша со народ, тогаш може пак да си организираат ручек и да си излезат фамилијарно пак, овојпат со мајката и бебето
Ама јас ти кажувам како некоја што родила, не од шо сум читала книги. И ти велам дека ми е криво што не се прослави, оти ко ќе помине моментот, толку е, после вртлог од секојдневие. Инаку на сликата по пораѓање сум најубава во живот, без шминка, без фотошоп, чиста љубов.. Лично искуство. Толку. Не слави затоа шо го боли кур за тебе. Слави оти тукушто се мултиплицирала вашата љубов, во ново човечко битие, кое е дел од тебе и дел од него.
Абе немој бе вакви муабети Не, пораѓајот не е ризичен, освен во НЕКОИ случаеви, значи во исклучоци. Тежок е релативно, некогаш е, некогаш не е. И да е, маж и' не може да легне на бокс да го роди за неа. Ако му дадат да седи во соба со тебе и јас сум за тоа, ама кај нас не даваат. Што треба да прави? Да седи дома и да плаче што вчера ти си се мачела, а денес е се ок со тебе и детето? Ич не разбирам.
