Жени домаќинки

Таа кажа само пример за некоја познаничка, не навреди никого, а паразит демек не е навреда?
Па цело време пишуваа како домаќинките се затуцани, и тоа е навреда, немало детето да го научеле на ништо, нивен проблем, и затоа членката пиша.
И не е ниту до тие мајки што работат, ниту до тие што седат дома, некои деца порано прозборуваат, некои покасно, знам секакви, јас знам на другарка моја детето 5 години е и не збори, го носи на логопед, и не е за смеење тоа, а таа ете работи, да не работеше, ќе кажеа ете седи дома а детето не го научила да зборува, значи не е до мајките, ете детето има некоја маана, и не се сити на тоа, не дај Боже на секого може да му се случи.

Ок, знам што сакаше да каже, секој како си сака така нека си прави, не ме загрозуваат мене.

 

А зашто тебе толку те погодува тоа кој што пишал. Ти среќна си со твојот живот? Тоа е најбитно. И не, не смее да каже ни за познаничка, ни за комшика ни за никој!! Ама за тоа треба да имаш осет малку..

 

Не ме погодува мене, ама не е убаво да се нарекуваат паразити.

 

Тоа секако, јас мислам дека секоја особа на светов најмногу е исполнета од фамилијарни односи, дури и ако нема фамилија, од блиски човечки односи кои се блиску до фамилијарни. Да не збориме за свои деца. Ниедна титула во кариера не може да е побитна од грижата и љубовта за своето дете. И поминатото време со него.

Сепак, се што кажав држи. Не е секоја особа на светот амбициозен лидер, но во играва наречена живот каде што се играме со материјални работи, дел од патот е да заработуваш. И тврдам дека тоа е едно од елементите што прават една личност да е исполнета, колку и да е во илузија дека ќе е среќна цел живот без работа.

 

Еве пак.
Баш сега мојов ми вика што си се распишала со кој се караш ( ме познава по куцањето), му велам што би рекол утре да дадам отказ и да бидам домакинка? Знаеш што ми рече? Ако ти си среќна ок, ама гарант 2 месеци нема да издржиш.. така да се е избор. Или некогаш животот те принудува на нешто.

 

Ја неможам да се замислам дома со тавата и тенџерето како главна преокупација у денот.
Седев 9 месеци на трудничко и ок интересно беше на почеток ама последните месеци едвај чекав да се вратам на работа, да се измешам со луѓе, да се оттргнам од домаќинлукот, да се осетам стрес и тензии.

Дека е ист теретот дома и тој на работа е смешно да се каже. Куќа се чисти за 1 саат и ручек за 1 саат, остатокот е "џаболебарење". Во денешно време кога на повеќето им доаѓа дома жена за чистење еднаш неделно и немаме повеќе обврски од тоа тањирите да ги ставиме у машина или гаките да ги извадиме од сушара е тажно да се каже дека домакинските работи носат некој голем терет врз поединецот.
Нарочно велам поединецот а не жената бидејки у брак се двајца така да јас како жена не сум со исконско право и обврска исклучиво да ги вршам сите домакински работи а маж да драпа мев пред телевизор.

Од друга страна не ги разбирам кометариве во насока на тоа дека идењето на работа ве исцрпува до тој степен да паѓате у депреси со лекарства и не знам ти што. Можеби е проблем околината во која работите и треба да ја смените а не самиот момент дека работите.
Имам дете од 3 години и со маж ми работиме во приватна фирма каде пред 6 саат не се десило дома да си дојдеме. Не викам дека е лесно ама дека па толку е тешко да се менаџира приватен и професионален живот како што е претставено во темава е просто нереално. Далеку од тоа дека сме директори у фирма или дека сме некои тешки кариеристи да го спасуваме светот ама како и сите луѓе некогаш сме уморни, некогаш нервозни, некогаш психички исцрпени ама никогаш не би го замениле тоа за седење дома. Барем јас, осекам потреба за интелектуална продуктивност во текот на денот како и лична сатисфакција со секој успешно завршен предмет или со бонус добиен на работа.

Без оглед на тоа што сме цел ден на работа, детето ни е најадено напиено и згрижено. После работа прошетано, преку лето однесено на летување, зимно време однесено на планина на зимување, заиграно со нас и со максимално посветено време и внимание од наша страна. Кога ке заспие ние си посветувме време што еден на друг што секој од нас со свои интереси засебни. Ако овој викенд ја станам со нејзе рано а маж спие до 10 нареден викенд обратно, ако денес ја готвам ручек утре маж ке готви а ако не мрзи ке седнеме во ресторан еднаш у неделата или ке нарачаме нешто од надвор,ако ја вадам садови од машина маж вади алишта од машина и обратно и сите домашни работи се завршуваат за саат време па после сме слободни да правиме што сакаме.

 

Па не дека ја погодува, туку сака да каже дека премногу навреди тука се упатија кон тие шо не работат.
Упорно и упорно не осудуваат ние шо не работиме, ни викат дека нема шанси да сме исполнети и дека сме затуцани шо седиме дома. Ние им викаме дека сме направиле избор и тоа е тоа шо не усреќува, а они пак ни тупат дека сме биле несреќни.

Ние само сакавме да се изјасниме дека не сите жени ги прави среќни работата.

 

И сега суровиот капитализам важи само за жените?
За мажите не важи ?
Зошто тие мора БАШ секој ден да работат за некој друг да се богати?
Низ темава од продомаќинките се протегнува некој муабет дека најважно за една жена е мајчинството и ионака ништо посебно една жена не може да постигне колку и да работи, подобро да не работиш да гледаш деца.
Тоа не е едноставно точно.
Затоа што за секоја една жена тука која ќе каже се чувствува исполнето од резултатот на својата работа и сака да оди на работа,таа веќе се реализирала.

 

Хахаха буквално секој прави што сака, затоа се испотепавме тука
Оти на никој не му е јасно дека туѓиот избор не треба да го засега.

Ете и мене не ми е јасно како @nena2010 е 20 години во една фирма, и не можам да се замислам така ама алал. Браво

Инаку, за тоа што сакаше да го каже сметам дека е во право. Јас, ти и 99% од членките може нема да се испозамараме, ама некој ќе го удри тоа. А јас сум секогаш да се препрочита 2-3 пати пред да се стисне одговори.

 

Јас лично можам ова да го прифатам само ако некоја има искуство и работела па сфатила дека ете не се наоѓа во тој свет, посреќна е дома. Ама некоја со ниеден ден стаж, којанод мама и тато отишла кај мажот дома... не би се сложила.
@danichap да сум рекла и стојам зад тоа. Ама тоа не значи дека пак не би работела.. обавезно нешто ќе најдам, зашто инаку и не ни знам како е.

 

Еве мене НИКОЈ не ми пренесе тоа што ти си набројала оти не можеа да ме видат, а не да ми пренесуваат. И гес уај???
Епа одеа на работа во три смени и двајцата!
Па фала Богу се имав од тоа кога дојде ред. Ниту лажам, ниту се фалам, само доловувам (ако може воопшто да ви се долови) колку не треба да се генерализира.

А за тоа колку ми фалеле, посебно мајка ми...јас си знам како кога баба ме легнуваше да спијам, јас не можев да го тргнам погледот од вратата прашувајќи - а бабо ќе дојдат ли да ме земат, а бабо кога ќе дојдат да ме земат???
И така безброј денови, ноќи...јас растев, а нив ги немаше.
Ама МОРАШЕ така. Кога не мора, не мора и не сте вие тие да знаете и да кажете што мора, кога мора и дали мора!

 

Да се вработиш првпат на 50 години, значи дека до пензија ти остануваат уште 12 години, а за пензија да земеш ти требаат минимум 15 години. Во трето доба ретко кој не пие лекови кај нас, а некои лекови се доста скапи. А пензиите се и онака мизерни, повеќето пензионерчиња земаат до 15.000 денари, а што ќе прави жена што нема пензија? Ќе се обеси на вратот на синот кој ќе има свои деца за гледање? Не само што е неодговорно, туку е и себично.

Не ја прашувајте @nena2010 што постигнала за 20 години кариера. Самото тоа што се одржала да биде банкар толку години е успех. Како што читав си има свој стан, самостојна е, шетала, за неа нема зима. Утре да и дадат отказ од банката, таа ќе има 100% повеќе шанси брзо да најде нова работа не само во банкарски сектор и во други сектори, за разлика од било која домаќинка, макар домаќинката цел ден да читала книги и следела онлајн курсеви. И немојте да мислите дека еден работник 20 години работи за иста плата. Некаде качуваат плата секоја година, некаде на 6 месеци, некаде даваат бонуси, некаде сите работи заедно. Џабе не е, иако ние луѓето секогаш ќе сакаме повеќе.

 

И јас не се сложувам за такви шо никогаш не работеле. Ама тие веќе и на прсти се бројат. Ете ние шо сме работеле и шо би можеле пак да работиме ама моментално сме дома, зошто мора такви навреди да ни упатуваат? Демек работоспособна жена МОРА И МОРА на работа да оди.
Па ете јас викам , не мора. Ако има услови и ако и е желба на неа и на партнерот, не мора да оди на работа. Ако среќна ја прават децата и семејството не мора.
Се е ствар на личен избор.

 

А зашто па се најде во тие? Зашто побогу скокате одма како сите за вас да зборат?
@danichap јас тебе искрено ти се дивам.

Не се сите услови исти, не се сите одлуки од кејф направени. Ама треба да се стои гордо зад одлуката, а не да се фрла дрвја и камења ако некој живее поинаков живот со етикетирање дека кариерата или одењето на работа придонело детето да и биде на некоја жена со посебни потреби. Се претера тука.

 

Нема да зборам за мажите на оваа тема пошо е за жените.
И јас не викам дека најважно за една жена е мајчинството, туку тоа ДА ИМА ИЗБОР. Дали тоа ќе биде работата или мајчинството или парите или курвалукот, тоа е нејзин избор и се додека ја прави среќна не треба да се мешаме.

 

Исто сакам да ве прашам, можеби западот во мене зборува, но зарем не ви е мерак во животот да направите нешто свое?

Наместо само да се пребаците од трошење заеднички пари на семејството во кое сте се родиле на трошење пари кои маж ви ги заработува (никој не оспорува дека се заеднички пари), зарем немате некој поттик у себе да вложите свои пари кои сте ги заработиле, дали со интелектуален, дали со креативен труд, дали нешто трето?

Да сте горди на нешто што сте успеале и да го видите плодот од својот труд? Мене многу ме мотивира помислата да кажам на моите дека конечно имам доволно и нивната работа е завршена и да бидам самостојна еден дел од животот. Без одма да идам на заеднички пари со некој.