Коронавирус: Состојбата во Македонија и светот

Клиники мислам нема, ама лаборатории Авицена и Биотек.

 

Да, баш штета.

Параноично е однесувањето со седење дома 4 месеци и не гледање со луѓе. Дури и тоа што се здравствени работници твоите родители не го гледам како причина да не ги видиш. Немора да се гушнете но седење на пристојно растојание е сосема доволно. Коронава ќе живее и понатака меѓу нас, веројатно со години и веројатно додека не ја "прележиме" сите. Дури тогаш вирулентноста ќе се намали. До кога вие планирате да седите дома?

Јас искрено не носам маска на улица. Ниту ќе ја пренесам во разминување со некој, ниту ќе ми ја пренесат. Ако сретнам некого и има потреба да застанам си застанувам на растојание. Маска ставам пред да влезам во дуќан. Толку.

 

А на работа носиш?

 

Нема да заврши, тоа некој не го разбира! Мора да се живее и понатака.

Секако.

 

И мене не ми е логично носењето маски ако си сам по улица.. или со оние кои живееш.
Ама пак, ако се сретнам со некој, и да сум на дистанца, ставам обавезно маска.

 

Сепак, членката сама треба да се охрабри за да излегува од дома, а не вие да и кажувате.

Кога ќе се почуствува сигурна, ќе почне, но ако не е сигурна, нека седи дома - одлуката е нејзина.
Страв е во прашање, за смртоносен вирус станува збор, а не е желбата да седи дома таа која ја држи затворена.

 

Сам не, ама се разминуваш во гужви, некои не одржуваат дистанца во разминување.

 

Живеењето не подразбира правење родендени,славење,и групирање во овој момент.

 

Во гужва секако... баш заради тоа, оти не одржуваат дистанца.

 

za da se zarazis treba najmalku 15 min da bides vo blizok kontakt
od razminuvanje so nekoj pa i zarazen nema da se zarazis

 

Точно, и јас претходно го кажав тоа, го иам тој став. Ама да се седи дома и да не се гледаш со луѓе од страв е без везе.

 

И една секунда е некој да ти се искашла во тебе случајно.

Претпочитам понастрана од гужва, а ко ќе морам, ставам маска.

 

Во каква гужва се разминувате освен на автобуска станица или на пазар?
Како ќе ти пренесе некој вирус на отворено освен ако директно не ти се искашла/искива во тебе?

 

Го разбирам стравот кај некои, луѓе сме сите различно реагираме на него. Некои побрзо се опуштаат, некои подолго ги држи. Секој нека прави како мисли и се осеќа дека му е најдобро. Јас лично од сам старт до ден денешен носам маска кога сум надвор, може ќе ми затреба шишенце вода да купам ќе влезам некаде, гужви се, се разминуваме со секакви луѓе. Муабет и поздрав од далеку и што се мора се мора, мора да се работи, да се движиме и ние во просторот и економијата со нас да се движи.

 

Ако има гужва треба да се носи и на отворено, ама ете кај нас е мал град и има место комотно и на 5м да се движиш со други, а не на два.
Јас носам во маркет, во такси, во секакви продавници, кога се шетам со другарки една од нас носи, у кола со други, кај моите не носам ама си седиме на растојание, а и онака јас не сум особа што сака да се гушка и бакнува така да сега немам проблем со тоа.
Ама кога се шетам со маж ми не носам, у природа не носам и така.
Секакви собири со луѓе многу се лудост, ама да излезеш на кафе, на ручек или пиво со едно лице и да седите по прописи не верувам да се заразите. Секаде во светот веќе има социјална интеракција, а сите со болни така да не знам што очекувате.

 

Тука и на @Kitten и реплицирам.
Не дека хибернирам меѓу 4 ѕида. Секој ден сум излезена некаде но избегнувам затворени простории. Здравствен работник сум и тоа на место со голем ризик. Заради бременоста ослободена сум од работа. Се гледам со други луѓе но надвор и на дистанца. Во моето блиско опкружување имам познаници заразени што не знаат како се заразиле. И велат дека се пазеле, што искрено не верувам. Мислам, како би се заразиле ако се пазеле? Јас само почитувам мерки. И да, ќе ги почитувам додека треба. На почетокот се тресевме кога ќе речеа по 50 во денот дека има новозаразени. Сега тродупло се повеќе и преопуштени сме. Т.е. препуштени на наша свест и самоодговорност. Јас не ги осудувам луѓето кои си се гледаат со роднините и пријателите, но едноставно мојата состојба и фактот дека пола фамилија се здравствени работници, а другата пола се постари луѓе, ме кочи. Не дека не се гледаме, ама се пазиме, не се гушкаме, средбите ни се кратки, сведени на минимум. Сопругот работи во фирма со многу луѓе, се пази, ама тоа не значи дека го избркав од дома да не ми донесе вирус... Се на се гледаме колку можеме да избегнеме непотребни контакти. Осудувам големи собиранки кои ништо страшно ако се одложат за некое поубаво време. Здравствениов систем тоне бре луѓе. Преполни се болниците, а они седнати у кафана 20-30 души свадба правеле. Тоа е тоа што не можам јас да го разберам.

 

"Секaде вo светoт" не мoже изгoвoр дa биде. Имaш држaви кoи пoчитувaa мерки и уште се сo некaкви рестрикции aмa летoтo мoже дa си гo пoминaт пoлaбaвo зaрaди ниските брoјки. Си седеле кoгa требaлo дoмa и сегa ќе шетaaт.
Други не пoчитувaле ни тoгaш ни сегa пa се сo пoлни бoлници и црни листи зa пaтувaње.
Трети имaaт здрaвствен кaпaцитет пa некa се зaрaзувa нaрoд, ќе истрпиме.
Не е секaде истo тaкa дa -секaде вo светoт рaзмислувaње си имa свoи пoследици. Секoј дa си јa гледa свoјaтa ситуaцијa.

 

da sekako ponastrana od guzva , za razminuvanje zboruvav jas nema sansa da se zarazis i da e zarazen
e sega za sekunda da se iskasla nekoj slucajno vo tebe i bas vo usta sansite se recisi 0
veke se znae kako se prenesuva

 

Шансите се големи ако си на место кај што нема ред, а чекаат многу луѓе.

Знаеш дека не знаат да стојат во ред кај нас, туку сите на куп се пикаат.

Па и на доктор, за време на пандемија, сите начукани пред вратата на ординацијата.
Сто пати сестрите им рекоа да не се туткаат на куп, тие пак.

Сега.. јас стоев на страна од купот, ама тие што беа во него и без маски...
А чекаат пола саат и повеќе...

 

Кога ќе ми заврши карантинов, ќе се гледам со луѓе во двор. Мој или нивен. Кај што можам да држам растојание.

На роденден, свадба, веридба и што било што подразбира групирање, ни одев, ни ќе одам. Ме заболе дали ќе се лутат - нека им стои.

Кога при толку пазење успеав да се заразам, фала, ама не фала. Да ја гледам баба ми во двор на 5м ќе ја гледам. Да ја гушнам нема.

И денес сум среќна што ни ја гушкав, ни дома на кафе и' одев. Ние другиве ќе прекрцаме, прилично здрави сме сите. Неа не би ја ризикувала. Ќе се сакаме на отворено, со растојание. И тоа ќе ни биде новото сакање, за жал.

Нормалното кое до февруари го знаевме, спомен ќе ни биде наредниве години.
Новото нормално е друго.
И не зашто ако сакам можам да се скријам под карпа и наредни 10 години да не искачам, туку зашто е себично да е побитна моја или чија било свадба, од нечиј живот.