Мајка и ќерка загинаа по пад од зграда во Карпош

Абе види, и јас сум викала дека ако дознаам дека ме вара ќе ги пуштам заедно да кршат глава, ама во реалност не е баш толку лесно. Таква ситуација не се опишува со зборови, таков афект и такви емоции не може да се преточат со реченици, јас (или они) ја имавме таа среќа за јас да разберам сама, кога не ми биле пред очи, иначе да сум ги видела може и мене во билтен ќе ме имало. Едноставно шокот е толку голем што нити размислуваш рационално, нити пак можеш да си контролираш емоциите. Така што причината што мене ме нема во билтен е што не видов со свои очи, ништо друго. Може и она тогаш прв пат ги видела.

За другото, не ја знаеме каква била ситуацијата во болницата, ако ја турнал по скали којзнае под дејство на колкави аналгетици или апчиња била, којзнае дали можело воопшто тоа дете некој друг да го причува.

За другото колку и да ми е мука и колку да ми е тешко да се согласам морам, пошто во право си. Кога жена знае дека тој човек е женет и насилен према сопругата нема зошто таму да се пика. Енде.

 

Со анализи на семејството какви биле, што било, како било, голем дел си бараат причина да го оправдаат настанов, "ете таа била таква, затоа им се случило тоа, мене нема да ми се случи зошто сум подобра".
Не бе дечки, настанов има ист причинител, исто како што не беа криви 60 деца што изгореа во дискотека, пациентите во модуларната болница, патниците во автобусите, претходните жртви на фемицид, згазените пешаци во сообраќај. Секаде е истата причина, нестручни, подмитливи, без интегритет вработени по државни институции, п од патриотизам немаат, а камоли да се свесни за одговорноста што ја имаат со работнотото место. Дај малце издигнете самосвест, секој човек е различен, не анализирајте луѓе кои не ги познавате и бидете свесни дека ова не е ваша трагедија. Прежално е дека невино дете загина, ама се што може да направите е да издигнете свест за врскаџиство, за да пробаме да се оправиме зошто џабе се тешите дека овие биле вакви затоа им се десило, никаде не сме безбедни ни ние ни децата, со вакви институции!

 

Овој скот е најдолен слој на маж, човек со досие дебело како книга, познат дилер во градот, еден од многуте тука, објасни ми ти мене како вакви скотови имаат жени и швалерки? И како тие жени и швалерки што се тепаат во јавност за вакви скотови се по нормални од овие скотови?Настрана случајов, каде што затаиле сите.

 

Еве и да речеме чисто for the sake of the муабетот, дека ваквите жени Не сЕ нИшТО пОноРмАЛнИ, дали тоа значи дека заслужуваат да бидат тепани? И да умрат?

 

Не знам денеска кој нема проблем со ментално здравје, нема потреба да си го проектирате случајот врз вашите животи, никој не ја осуди што се самоубила. Правете разлика од коментари до осуди.

Друго, дај ве молам. Од тоа ќутење сме до ова дереџе дојдени. Поќути за она, поќути за ова, еве сеа требало да сме ги остаеле да не сме ги збореле. Ле-ле! Дај чукнете глава и оставете на страна нереални романтики. Баш сега мора да се збори и да се турка случајот. Кога иначе е по вас прифатливо по месец? 6 месеци? Година? Никогаш? Мислам, дајте! Треба да се збори секогаш, ама кога веќе постои фемицид, или во случајов постои основано сомнение, треба максимално да се турка целиот процес, па макар збореле и какви чорапи носеле. Не знам дали не ви е јасно колку е пораснат процентот на фемициди во светски рамки? Али ај, ќутете си вие дур не ви тропне недај боже на врата, или на некоја ви ближна врата и пишувајте си поезии. Ништо на светов не се добило со ќутење, ама се што се постигнало било со кревање на гласот и зборење.
Едно треба на сите да е јасно, фемицидот е општествен резултат. И почнува од таму каде и како ги растеме децата, преку нашето влијание, толкување, делување, говорење дома, на мрежи, во јавност, убиството е крајниот резултат. Фемицидот почнува многу порано, пред убиството. И сите како општество сме одговорни, не само институциите што потфрлаат. Ви пишав и претходно, институциите потфрлаат каде што треба да не штитат од нешто што се раѓа токму во нашите домови.


Жртва на насилство е жртва и не може да е поинаку. И пред да биде жртва на насилниот партнер била жртва во домот каде растела. Тоа е факт и не значи под дифолт дека насилството мора да било физичко. Ама, во нормална земја со функционален систем, тоа дете ќе било одземено од тоа семејство многу одамна. Детето е најголемата жртва. Деца растени со емоционално присутни родители, без насилство, во дом со разбирање и поддршка, полесно ќе се тргнат од насилни партнери.


Ако навистина решила да си го одземе животот, никако не можам да се сложам со наративот дека “го спасила детето земајќи го со неа.” Има милион самоубиства кај што си оставиле мали деца. Не е на нас да одлучуваме за туѓ живот. Не ја осудувам ни најмалку што посегнала по својот својот, ги осудувам институциите што не го заштитиле детето. Очигледно било запоставено, а тоа не значи дека мајката не го сакала, туку едноставно толку можела.

 

Ама човеков е болен, веројатно со години под наркотици, не е за појак работава, туку за психички растроен.Како очекуваш од дилер да биде пристоен маж?Објасни ми како таа швалерка што му била нема да заглави со друг наркоман, оти очигледно тој и е вкусот и кој ќе биде после крив шо тој наркоман не е пристоен маж со курот у гаќи?

Апсолутно не, затоа задутре ќе одиме на марш за да покажеме револт кон институции кои не функционираат.

 

Па не е баш мала разликата помеѓу скот и криминалец, робијаш, дилер и насилник.
Конкретно во овој вид на случаеви, да не им раѓаме свесно деца на истите, кои нит се кријат нит бутур, нема ни да има потреба да се одземаат децата, и да им се нанесуваат плус трауми од досегашните, али ајде за тоа да не праиме муабет.

А системот и институциите никогаш нема да се променат во општество составено од поединци без лична одговорност и критичка мисла и каде е забрането да се воочуваат факти и да се носат заклучоци врз истите само оти мнозинството ги фаќа на емоции.

За жал, ние сме државата, системот, институциите.

 

Тука се направија детални анализи и на жената и на брат и и на нејзиното семејство ако го има....
А каде е семејството на овој бе? Татко му бил пензиониран полицаец, како он дозволил на син му да биде таков гад од човек? Зошто он не си ја заштитил внуката? Најверојатно он и го заштитувал цело време копиљето.
Зошто за него не зборите?

 

Јас гледам најмногу вина во институциите и во нивните семејствата. Жената оставена без поддршка после такви малтретирања не била веројатно ни способна разумно да размислува.
И тоа психологот што имаше напишано објаснува зашто имала trauma bonding со социопатов, тие рани од детството биле привлечени од неговото токсично однесување.
И не е лесно тоа да се контролира, пошто е букв хемиска реакција во мозокот на нешто познато кое мозокот го перцепира како сигурно а всушност не е.

 

Само од грев во грев влагаат со такви размислувања. Никој не и е во кожа и не знае што се случило, а на МВР ама ич не верувам што кажуваат зошто мора да си го извадат газот зошто некој на дебело го штити од правда психопатот, а вие ако верувате во МВР алал да ви е… (како беше она и да има лекарска грешка никогаш не признаваат еве и сега со МВР) Како што пиша и погоре нема шанса да се прекачи со дете во раце преку ограда без да се држи со рацете прескокнувајќи ја. 90% е бутната, бидејќи нели и на клиника ја бутнал по скали ама преживеала па сеа да си дозаврши работа

 

Енџи имаше напишано поназад

објаснување не е оправдување,
ама не е ниту осудување.

Ако објаснуваме некоја појава, не значи дека ја оправдуваме, не значи ни дека ја осудуваме - ја објаснуваме.

Така објаснуваме зошто некои жени и кога имаат прилики се враќаат кај насилниците (не знам дали е таков нејзиниот случај), така објаснуваме зошто некои мажи стануваат насилници, така објаснуваме многу работи.

Зошто не ми е гајле генерално зошто Стојанче станал Стојанче е затоа што не ми е важно да разберам криминалец. Важно ми е како држава, како општество и како поединци да не дозволиме криминалецот да има можност, прилики, ресурси да врши криминал. Фокусот не ми е ич зошто е тој таков, туку зошто му е дозволено да биде таков.

За жртвата е важно да се фокусираме како некоја станува жртва, како од раѓање е третирана, дома, во општеството, зошто ги прави изборите кои ги прави итн. зошто целта секогаш е да се заштитат живите жртви, а од умрените ваљда треба да научиме кај е заебаното, на што да обрнеме внимание, каде да се поправиме и лично и колективно.

Нема смисла нејзината смрт ако се фокусираме на Стојанче, затоа што е тој небитен, отпадок е на општеството. Точно за муда на плоштад него лично да го обесиме, нема никако ништо ни кај себе ни кај други жртви да промениме, ни ќе превенираме за идни жртви.

Ај малку поширок фокус, оти не е еднаш, не е само ова, не е само сега и никогаш пак, не живеела Ивана во вакуум и не е вистина дека немала излез, луѓе секогаш има излез, смртта не е тоа.
Мене ми е потполно јасно дека луѓето кои се убиваат сметаат навистина дека нема друг излез и дека прават добро дело, ама тоа не е реалноста.

Не може да романтизираме нечија насилна смрт и да воспеваме некого зошто се дава страшно погрешна порака на многу други во нејзина ситуација.

Тоа никако не значи дека ја осудуваме, само гласно објаснуваме и да, објаснувањето е непријатно, ама е нужно.

 

Некаде прочитав по коментари, не знам колку е релевантно дека и он бил ист калибар. Всушност испаѓа синот си влече од трауми од татко му и така во круг.

 

Новинарите од сам старт кажаа дека е самоубиство и покрај изјави на очевидци дека не биле сами на тарасата мајката и ќерката и дека психопатот трчал по улицата откако паднале. Што понатаму да се дискутира кога акцентот е ставен на самоубиство, а не можно убиство?

Ама кога има кој да те штити така ќе биде

 

Има, и тоа голема смисла има да се фокусираме и на Стојанче, од каде дошол, зошто станал ваков, и најважно од се , од кој е подмогнат и подржан цело време за да прави такви глупости. Треба и на него да се фокусираме, за да ја добие казната шо ја заслужува.
Оти додека народот ја озборува и ја окривува или ја брани жртвата, Стојанче си фаќа врски преку татко му за да не му се суди и за ова дело.

 

Не е романтично убедување Гош,само не можам да вперам прст кон некого незнаејќи ја позадината на проблемот.
Све се сведува на рекла казала муабети а темата е премногу сензитивна за да нафрламе теории,тоа ми беше целата поента на муабетот.

 

Поената е да збориме на женски форум за да барем колку можеме влијаеме барем на некои членки кои се соочуваат со истото.
Заклучивме дека проблем ни се институциите, ама ете јас работам во една иста таква во друга држава и покрај обезбедена целосна подршка и заштита, они се враќаат пак.
Разликата е што овде оддамна детето ќе беше одземено.

Да не романтизираме само затоа што е жена. Жртва е, никако не смее да биде тепана. Никој.
Но има едно големо но.
Нема право да го осудува и детето на смрт или да го остава да живее во таква средина.
Изгледај го видеото на жената која била сведок кога ја тепале, кога викнала полиција и она си заминала. Тоа е настан после нападот со швалерката.
Она свесно или несвесно избрала да биде тепана.
Помош и било понудено од рандом жена која во тој момент и го згрижила детето.

Зошто и како, причини се многу, ама на секоја жена треба да и е јасно дека насилството ако не се прекине, завршува со нечија смрт.

Јас не ја осудувам, јас и можам да ја разберам. Верувај, многу. Ама тоа не значи дека она постапувала правилно.
Нека ете послужи за пример, нека нејзинот случај биде освестување и за институциите, ама и за нас жените.
Борбата не е лесна, ама мора да се почне од некаде.
Тапкање по рамо на овие жени не им помага, туку само соочување со реалноста и последиците.
Оти секоја една која уште седи и трпи и мисли дека тоа е последен ќотек, е следната Ивана.

 

Зборам за фокус од аспект дома го тепале, ова му правеле и она му правеле, тежок живот, сиромаштија, итн.
Апсолутно е Стојанче производ на своето опкружување, само не ми се замара со неговиот емотивен доживљај едноставно.

Мислам дека беше јасно дека што се однесува до лично Стојанче, треба да е казнет за сè што е крив, па и убиство ако е крив за убиство.

Ама не ме интересира лично Стојанче, туку сите Стојанчиња околу нас со жени, деца, швалерки.