Мајка и ќерка загинаа по пад од зграда во Карпош

И сама не знаеш што лупна, ама ај ви се простува.
И не мислам да се расправам и докажувам.
Емпатија имам, сама знам на колку имам помогнато, за колку деца жртви секојдневно се грижам, колку држам во раце и смирувам оти плачат на средбите со родителите им. Истите тие родители кои своите деца ги раѓаат позитивни на кокаин, се тепаат и смируваат.
Така што ќе пише овде некоја на форумот ма ич не ми е гајле.

 

@JuLleE она што мене ме интересира е како таму функционираат работите после такво нешто? Сте и помогнале, а таа се вратила.
Што вие преземате понатаму за децата?
Нели може да им ги одземете?

 

и?
што ако го раскажа ова?
што ако горе си пишала дека ТИ БИ спиела пред ЦСР!?
Ти не си Ивана. Ни другарката твоја не е.
Млатење слама у празно.
Пак ќе речам, ептен јаки од дома.

 

Ох… не велам дека било тоа решението или да ја оправдувам мајката ама можам да ја разберам. Секој што поминал низ овие институции може. Ниту ЦСР, ниту полиција не те спасува, дури ЦСР настојува детето да има видувања со другиот родител без разлика каков е со реченица: Е што може да му направи и тој/таа му е родител, а ти си огорчен/а татко/мајка. Она ќе се спасела некако, ама детето? На моменти заборавате каде живеете, од ваква наивност и јас мислев дека ќе најдам правда, дека сите ќе ме разберат и на прво место ќе бидат потребите на детето, ама наидов на исмевање. Кога пишував претставки против нив, истите тие после ми оспорија барање за социјален стан. Сите се исповрзани. Среќа јас имам помош од моите. Ама колку немаат?
Исто, пред околу 10 години, братучетка останата само со мајка (и помала сестра) одеше ја пријавуваше мајка им дека не ги гледа, ги остава без ништо, во никакви услови, од ЦСР и велеа немој така да збориш мајка ти е… Каде се децата заштитени овде?
И верувам дека на денот и рекле дека ќе ја обвинат за лажна пријава. И ја разбирам зошто повлекувала пријави, од пусти страв зошто сигурна сум дека преку детето и се заканувал.
Не велам дека направила најдобро што можела, ама години тортура, немоќност да се заштити, падната психа ја натерале на ова. Некој да и подадел рака, верувам дека немало да заврши вака. Колку и да е тешко да излезеш од токсичен круг, никој не заслужува да се осеќа како сам на светов… Жално во секој случај, да се молиме никогаш да не се најдеме во ваква средина… Потфрлија институциите уште еднаш…

 

поентата ми беше дека според вас сите се криви, само Ивана не е, ама мајка и е и брат и и комшиите, не сте имале допир со вакви жртви, не можеш на возрасна личност ти да и браниш, кој си ти, што си ти, сама додека не одлучи абе никој не може да и помогне и да сака.

 

Не се одзимаат тука така деца, се проценува дали се во опасност прво и колкава е таа опасност.
Катја ќе била оддамна одземена оти директно е загрозена и во опасност. На Ивана ќе и било понудено прво сигурна куќа, за него ќе ја советуваа да бара забрана за приближување. Има начини и механизми, важно е жртвата да сака да соработува.
На една и дадоа куќа, се, реши да се врати и децата ги одземаа.
Прво се работи со тие семејства, има специјални мобилни служби. Ама секое едно насилство се веднаш пријавува.

 

ај прекини да збориш од туѓо име и да кажуваш кој со што имал искуство, оке? мислам, ако стварно очекуваш некој сериозно да те чита и сфати..

 

Е да де, мора.
Јасно ми е тоа, и на папир во закон во мк е така, ама во пракса и во главите на луѓето не можеш тоа да го пикнеш и тоа е. И не веруваат луѓе од мк, дека стварно така може да биде негде.
И цср реагира по пријава од било кого, од учителка на пример, и се трга дете од семејството, ама оди објасни во мк дека универзално родителско право не постои, дека интересот на детето е безбедност прво, не е оно сопственост на родителот да мора да биде со нив, и во сфрј вака функционираше системот. Значи не измислувам топла вода за надлежности на цср, ама некако од сфрј во пусто турско отишло све.
И Истанбулски конвенции и Детски права- све во аут.

 

Знаеш што, одговорност можеш да пресметаш ако личноста е во позиција да избере слободно. Овде, нема таква способност. И не го игнорирај циклусот на насилство, што супер го доловуваш во примерот што сама си го пиша оти мислиш дека е аргумент на твоја страна. Не е. Туку ја објаснува психологијата зошто жртвата не си оди или зошто му се враќа на насилникот.

Трагедијата со децата е огромна и тоа е факт непобитен и никој со здрав разум не би го спорел тоа. Али изворот на насилство е СЕКОГАШ насилникот, а не жртвата што е во страв и траума. Ова е основно познавање на психологија на семејното насилство Џулс и ако работиш со жртви, токму ова треба да го применуваш во системите за заштита, а не наративот што овде го дискутираш.

И не се само САМО децата жртви, туку и мајката. Со таа разлика што е и повеќе од јасно кој е приоритетот.

А зошто една жртва не заминува порано е толку многу едноставно да се одговори, само со чиста логика, на страна психолошки механизми.

Се вика циклус на насилство. Оти насилството не секогаш е константно. Има и мирни периоди што ја држат жртвата у надеж дека ќе се смени. Со тек на време се јавува чувство на беспомошност и зависност од насилникот. А може има и закани. Ко во случајов на пример.

И нормално, не сите на еднаков начин се справуваат со траума. Друга Ивана може да успее да се спаси, трета ќе заглави.

Во твојот пример, главната одговорност и вина е кај насилникот, значи таткото. Системска одговорност имаат институциите што не ја заштитиле мајката, а ни децата.

Мајката е жртва на насилство и последиците на нејзината траума ја направиле неспосбна да си ги заштити децата. Али ко шо реков, одговорност сносиш кога кога имаш слободна способност да избираш.

 

Кога би се намалила папирологијата и разноразните извештаи, кога би се вработиле повеќе психолози во школите и центрите ( не знам колку се социјалните работници обучени да препознаат трауми ), кога на човека во мака би се гледало како на личност, а не само на дел од дневната статистика....можеби....

До тогаш, семејството и пријателите се клуч кој врати отвара....нема срам и страв, помош мора да се бара, макар и од првиот комшија, не смее да се ќути и трпи, насилникот никогаш нема да се промени....

 

@Biljarkata @Lianna Anna колку што сфатив во Германија се отстранува насилникот, а жртвата останува?

Од приватен живот имам различен малку пример, Австрија, жртвата и децата беа сместени во шелтер, па добија државен стан, додека не се вработи мајката добиваше помош, евентуално во друг град и' понудија да се пресели и прифати.

Независно, важно е дека е постапено, на прва пријава во овој случај, пријава за шамар, без да е насилен кон децата директно.

 

Мајката е жртва на семејно насилство и тоа си стои. Истата таа мајка свесно, затоа што има способност, способна е сама да одлучува и расудува, свесно поради свои причини и интереси свесно доведува во опасност деца кои очекувано е нели да бидат заштитени токму од мајката.
Јас апсолутно никаде не велам дека Ивана не е жртва. Најди кај сум тоа пишала? Јас зборувам дека она како мајка била пред се одговорна кон своето дете и за жал и она била неподобна како родител.
Не била способна да се грижи за нејзе и овде целосно потфрлуваат институциите. Во тој случај они требале да го заштитат детето.

Она што јас упорно го зборувам, не е да јас го оправдам насилникот, не ја нејзе девалвирам како жена, како жртва, туку само сакам да кажам дека она како таква останала во тој круг, тонела се подлабоко, и било понудено помош и упорно се враќала.
Исто и со мајкава која ја спомнав. Помош има, поддршка исто. За жал, останала со насилникот. Последиците се ужасни. Најмногу по децата.

Не е проблемот дека нема да им се помогне, има се помага, но некогаш што и да направеш е џабе. Не дека од дома не ги разбираат, не им помагаат. Имаш држави кои сериозно му пристапуваат на проблемот. Знаеш ли само колку програми постојат, центри.
Намерно дадов примери, намерно пишав дека избор има оти Ивана и сето она што се случувало со нејзе, од непостапување на институции, па се до нејзиното однесување, треба да послужат како пример за жените што повеќе да се охрабруваат и да заминат од насилникот.

Ивана ја разбираме, теориите кои ги цитирате ги знаеме повеќето, ама што правиме со правата состојба на терен?
Ја оправдуваме Ивана и читаме дека го спасила детето со тоа што го убила. А истата таа Ивана како мајка имала друга одговорност.
Ама ок, да продолжиме во насоката во која ја терате дискусијата. Очигледно е дека ништо нема да се промени, оти за да има промени, мора да се зборува отворено и реално.
Секое останување во таков брак и со насилник штети најмногу на децата, оти децата не се доволно возрасни и немаат способност сами да се грижат за себе. И во прв план секогаш мора да бидат децата.

Повторно ќе го цитирам соц.инспектор инаку директор, по потекло македонец: Жената може да се враќа колку сака, бесконечно, ама обично тоа е 7 пати. Битно е кога има деца, децата треба да се заштитат. Тогаш она нема право да се враќа, а ако и покрај тоа одлучи да се врати, тогаш настапуваме ние. Децата морат да бидат заштитени. Оти само децата во вакви случаи немаат способност да се грижат за себе.


А тоа што цело време вие се обидувате па и со доза на сомневање дали јас тоа го работам и пак дрско се дрзнувате да коментирате како го сработувам, што да ви кажам, не сум воопшто изненадена. И јас би за тебе и било кој друг, можам да возвртам на ист начин, ама не би оти пред се сме на форум и секогаш тргнуваме од некои наши уверувања и знаења.

 

Мене не ме сметате за доволно релевантна, ама исто е и овде, се остранува насилникот, или се носат во сигурни куќи.
Потоа се помага за работа, школо и се што е потребно. Ист принцип е како Германија.

Секако може со резерва да го земете мислењето.

 

Па затоа се социјални работници ако они не се обучени тогаш незнам што бараат таму. Од друга страна преку една година се вработуваат по 500 полицајци. Еден извештај е една страна, што се пишува за 10минути, ајде нека биде саат. Преку глава од оправдување. Вистината, се неписмено и без чувства собрано таму каде што нетреба.

 

Јас не знам како не се разбирате, Јуле дава пример за случај каде што на жртвата и' е дадена помош, е сега, ако ги добиеш сите ресурси да си помогнеш, ама нема волја од твоја страна, никој не може да те спаси од сам/а себе на крајот.

Ако жртвата не соработува, ресурсите да, мора да постојат и понатаму, ама пошто не расудува како што треба, не може да и' се остават децата да се грижи за нив, кога ни за себе не расудува.

Преседан е нашиот случај затоа што детево одамна требало да биде одземено и не било, а дали и колку Ивана ќе соработувала, не можеме да знаеме.

Кругот на насилство е вистинит, ама ќе се повторам - не може поради нашата траума да трауматизираме други. Со ваков наратив и Стојанче ќе го оправдаме, и тој бил трауматизиран, па ете не размислувал.

Не е Ивана крива што е жртва, не е крива што останала, што се враќала, не е крива што ја убила и Катја, крив е секој службеник што не постапил во сите 1000 наврати кога можеле.
Не знаеме за Ивана, ама Катја и тоа како можела да се спаси.

Зошто не би те сметала за релевантна не разбирам?

 

Познавате случај со одземено дете кај нас во мк?
Од таму ви е јасно колку работе центарот

 

Со самото тоа што ја поистоветуваш Ивана со некоја ,,мајка" која шмрка во бременост, сфаќам дека постојат други личности кои подобро ја доловуваат психологијата на една жртва. Наместо да се докажуваш, пробај и да прифатиш некаков совет. Затоа што баш работиш со најранливите, како што тврдиш.

Катја била неразделна од мајка и. По тоа Ивана не била лош родител, туку била лоша личност за себе. Не се работи за никаква свесност, туку точни точки од психологијата која една жртва ги поминува.

И пак ќе кажам, ако не знаеш зошто, значи не знаеш ни дадеш затоа.

Како една Ивана би се чувствувала безбедно покрај тебе, ако ти уште на самиот почеток ја осудиш и и кажеш сама си го бараш.

Катја е најголемата жртва, точно, но од страна на мајка и станала жртва затоа што и таа самата е. Лечи го коренот, а не плодот.

 

Јуле не останала она оти многу го сакала лепотанов. Останала и се враќала затоа што не го затворил никој после којзнае колку пријави за дрога, не го затворил никој кога пред сведоци ја турнал по скали, не го затворил никој кога имал којзнае колку кривични пријави за све и свашта. Останала затоа што и се заканувал со пиштол, се заканувал на детето, на нејзиното семејство, и се заканувал со снимки, успеал преку фалсификати се да и земе, којзнае што све правел што ние никогаш нема да разбереме. За ова знаеме затоа што имало и други лица вмешано, замисли што правел кога никој не ги гледал.

Напишав пред некое време, ако ваква ситна пропалица е недопирлива во државава, можам да замислам што е со оние со посилен грб. А адвокатите и медиумите точно знаат што прават, го пласираат цел нејзин интимен живот за токму да се прави ова, да се води дискусија за нејзе, за нејзиниот живот, првите со гнасна тактика за да си го одбранат клиентот, а вторите за да си го извадат лебот со кликови. Уште кога почна јавно да се објавуваат секакви детали за нејзиниот живот, јасно ми беше на каде ќе оди сето ова.

И мајка и му и татко му на Стојан патем којзнае што и имаат правено, штом не сакале да го мрднат газот да одат и да си го приберат внучето по автопати оти стомак ги болело, кур им било, можам да замислам и на тоа поле колку бил саатот. Никаде ги нема, како пички ќутат. Никаде не видов некоја изјава, или некој да ги спомне во целиов овој хаос.

А мајка и на Ивана нема никогаш да ја разберам. Ако веќе имаш можност да вработуваш (нешто ради кое државата ни пропадна патем), наместо ќерка ти да си ја стаиш на некоја позиција да може да пркне во животот, ти ја оставаш кај приватници да работи и во празник и во делник, мамето да и се ебава за минималец, а зетот битно в пожарна да се пува може и смее. Уште не можам да бидам паметна дека средила Стојан со условна да помине, што мислела дека ќе се случи, добар зет ќе биде?

Пак ќе кажам, 200 притисок кренав од случајов.

 

Два.
Каде што мајката ги напушти детето и таткото поради семејно насилство, а таткото замалку го уби детето.
Овде сосема беше одземено родителско право, на двајцата. И ова беше каснето со години, детето било малтретирано со години.
Втор случај е мојата познаничка, по смртта на партнерот детето и' е привремено одземено, има родителско право сè уште.
Сега за сега не и' го враќаат зошто не соработува со нив соодветно.

Поразително е што се 2 примери на веројатно 2000.

 

Таков ми е впечатокот, од лични контакти некои, секако субјективен и поради тоа и небитен.
Сепак сигурна сум дека малку време се посветува на разговор со жртвите на кои им е потребна помош, воглавном се најбитни статистики, презентации, извештаи....насекаде, само се анализира, конкретна и лична помош тешко....
Полицијата е тек приказна за себе....