Мајка и ќерка загинаа по пад од зграда во Карпош

Да, има и таква опција. Ама поентата е жртвата да не се чувствува виновна и да 'бега' или да се осеќа уште позагрозено поради стамбено и финансиско прашање. Ако одлучи да не остане во домот и тоа го решаваат. Апсолутно се добива и финансиска помош.

Имам и пример сличен на твојот. Мој комшија кај што живеев претходно ја удри жену му. Исто еднаш и ни еднаш повеќе. Доволно е да каже ме удри и веднаш го отстрануваат од домот. Се врати, молеше колеше, па почна со закани. На крајот заврши во установа на проценка и го задржаа 3 месеци.

Ова беше Ивана што успеа да се спаси, друга Ивана нема да сконта и ќе се надева оти ќе се смени. Секој е различен, секој со своите трауми.

@JuLleE зависноста и траумата сериозно ја ограничуваат способноста за одлуки. Непобитен факт со научна заднина. Ова е се што треба да знам за тоа дали некој работи со жртви на семејно насилство или не. Односно, на кој начин ни работат институциите. Трагедија!

Отидов да гледам серија, а ти биди така со опасен и штетен наратив у контекст на виктим блејминг и идеална жртва.

Одговорно тврдам дека во Германија, обучени стручни лица кои работаат со жртви, не смеат ниту да помислат на ваков наратив како твојов, а не пак да го спроведат во систем за заштита! Во спротивно, уел, функционален систем е и скроз ќе се решава по итна постапка. Не викам дека нема исклучоци. Може и ти си еве исклучок, шо знам.

 

Како дојдовме со тоа Ивана од жртва да е најлошата мајка на светот. Вие се читате што пишувате? Вас да ве боксираат секој ден, да ве малтертираат психички со години, да поминувате хорор кој грант бил 1000% пострашен од ова што се кажува, сериозно мислите ќе останете при здрава свест и разумни? Сериозни сте? Браво бе. Браво!!

 

@CameliaMiller Од социјален работник очекувам да знае барем минимум од основи на психологија и секако многу важно, циклус на насилство. А ова тоа не е.

Тоа што ти го имаш напишано како објаснување на нејзиниот наратив е еден комплетно друг правец, кој апсолутно не го спорам.

Освен, би се задржала овде.

Не. Останување или враќање не е одлука од здрав разум, туку последица од психолошка манипулација и страв. И тука сум сигурна дека се согласуваме.

А зошто за насилникот не е еднакво, е многу едноставно. Оти разликата е што жртвата е под насилство, а тој го врши. Едниот е под контрола, другиот има контрола. Затоа никогаш не се мерат со ист аршин.

За детето и децата генерално, најмногу вина има системот. Детето апсолутно требало да биде одземено.

 

Баш ради болдов акцент ставам на државата, не е товарот на жртвата сама да сфати дека некој нема да се промени, товарот на државата е да постапува.

На тоа мислам дека возрасни не можеш секогаш да ги спасиш од сами себе првенствено, и не зборам за Ивана зошто никаква помош Ивана не добила, туку онаму каде што помош постои - Германија не е исклучок, ниедна земја не е. Возрасната жртва може безброј пати да се врати, од безброј причини за неа, но ако има деца државата може и мора да ги заштитува првенствено нив, па дури и од мајка им иако и самата е жртва.

Не е црно-бела ситуација никогаш, колку повеќе случаи знам (не секогаш е жената директна жртва, има доста ситуации каде што децата се жртви посебно на сексуално насилство, па мајките не што не преземаат ништо, туку им се раѓа одвратност и љубомора кон детето) толку повеќе знам дека секој случај е за себе.

Ама овој случај не можеме да знаеме што би било ако било кој земал да си ја врши работата која му е доверена од сите нас.

 

Со болдот се согласувам, и поназад истото го имам напишано.

Јуле не е социјален работник, ниту психолог, освен ако не сменила професија меѓувремено.

 

Па не знам еве, прво беше правник. Што не е ни битно, ниту ќе го коментирав, ако не настапеше од аспект на стручно, професионално лице што работи со жртви. Пошо види, за да работиш со такви луѓе, мораш да имаш познавање од психологија.

 

И психологија, и многу други аспекти.

 

Кој наратив, како не сфаќаш што ти пишувам? Фокус секогаш се децата. Жртавата секогаш по дифолт добива помош. Независно дали се работи за психичко и физичко насилство.
Она што ти го зборуваш за психологијата на жртвата, зошто се враќа и како се враќа, држи и нема центар, институција која не го применува. Тоа е псновата. Тоа е јасно и никој не и прави виктим блејминг, туку зборуваме за нејзината одговорност и улога како мајка и што таа треба да направи за да го заштити детето. Ако не може, тоа го праваат институциите.
Со жртвите работат и треба да работат психолози, затоа и постојат посебни програми и обучени лица за работа со истите. Центарот не работи со нив, туку е фукусиран да се препознае насилство или доколку дојде до сознание да постапи. Жртвата се обидува да се заштити. Има што соработуваат, има што не. Тогаш фокусот си останува на детето само.

Чисто се сомневам дека воопшто имаш видено извештај од центар, како постапуваат, што е примарно, како се постапува, како се зборува со жртвата, како се утврдува фактичката состојба, дали ќе соработува итн. На крај, чисто некогаш ако имаш прилика, би ти препорачала да прочиташ пресуда за развод и семејно насилство, или конфликтен развод па може ќе сфатеш што зборувам, па може тогаш нема лично да напаѓаш и фокусот да ти е на мене.
Помалку теорија, повеќе пракса.

 

Јас лични искуства, ни посредни ни непосредни, со семејно насилство немам. Ама девизата е таа. Не познавам ниедна жена што живее со насилник, познавам многу разведени, знам дека има бесплатни социјални центри што помагаат во секакви услови на потешкотии, од правни совети, тужби за развод, алиментации. Домување постои општинско, не мора опинци да скинеш од плакати лепење и лижење за таков стан, и тоа си има свој придонес.
Лично знам за случај на дете, пријавено од училиште дека доживува малтретирање од мајка (таа стварно не е добра, психолошки, здравствено, финансиски ), детето е дадено на баба во негов најдобар интерес. И се ова се случува во рок од 3 месеци. Нормално, овде никој никого не познава, не па врски за нешто да фаќа или бомбоњери да носи. Просто, секој си ја работи работата, во рамки на законот, ни повеќе ни помалку.

 

Лиана комуналец сум. Ај сега оди гледај мирно серија и помалку фокус на мене и моето работно место.

Или напиши уште едно 10 страни со истото верглање и на крај да ти аплаудираме колку си ти паметна. Може?

 

Јасно, само јас неа ја разбрав онака како што и напишав.
Дека ние може сите ресурси на светов да ги понудиме, жртвите мора да соработуваат за да им се помогне и тоа е неспорно.
Мислам, затвор не превенира врски, не што не превенира создава нови, зајакнува постоечки итн.
И тоа не е обвинување на жртвата, крива си што и во затвор го бараш, туку додека самата не реши своите патологии да ги решава (со отстранет насилник нели), не можеме да ја присилиме.

Да се повторам дека не зборувам за Ивана, ептен ми е глупо со дисклејмеров на секое, ама јбг.

Мојата познаничка чие дете е привремено одземено е ваков пример, самата беше жртва, насилникот е мртов, со нов насилник и зависник живее. Самата е рекреационен корисник. Затоа не и' го враќаат детето, таа од раѓање е жртва сечија, и на нејзините родители, па на партнерот, меѓутоа бидејќи самата не соработува не и' го враќаат детето. И тоа е единствено правилно во нејзината ситуација, иако лично знам колкав е нејзиниот потенцијал и би сакала да не е онака како што е.

 

Поентата е дека не треба да е битно дали Ивана била добра или лоша личност, може да била и најголемиот нарцис на светот, па повторно тоа не ја исклучува од категоријата жртва на семејно насилство. Полицијата не треба да работи за луѓе кои "заслужиле" помош, исто како што на доктор не се лечат само луѓе кои се разумни и исполнуваат одредени критериуми.
За цср да не зборам, они уште повеќе затаиле од полицијата.

 

Се некако превид како да се прави каде тоа живееме.Во земја каде врските,пријателите имаат улога на грб и за вакви пропалитети како Стојан и каде ништо не функционира.Доколку имал по некоја врска,Ивана со тие негови закани каде да оди.Не поседувал џабе снимки со кои ја уценувал и сл.Во дежелава наша продаени души колку сакате има,има во МВР,има во ЦСР,па не само неморална жена,налудничава,наркоман,што ли уште можи да се прикажи дека е од негова страна за да биде оцрнета комплетно.Со тоа и дете да и се одземи.Зарем верувате во неприсрасноста и правилно работење на ЦСР.Претпоставка дека и тоа го знаела Ивана.Угоре високо,удолу длабоко и бил животот.Трагично за малецката,барем неа да не ја земеше со себе.Кога се одлучила на таков чекор барем него да го решеше,па нека го одлежи ако треба.Се е сега џабе муабет на пеколот кој го живеела...Некаде имав прочита дека уште 2014 год бил донесен закон напаѓачот да биди отсранет од домот,а не жртвата без разлика чиј е имотот(стан,куќа).За чудо едно полицијата не знаела како да реагира доколку мажот е сопственик

 

Дека жртвата мора да соработува за да добие помош стои. Ама вие пишувате од држави каде системот функционира. Ние живееме во држава кај што ништо живо не функционира. Каде се е отидено у пизду матер. Што дебатирате како е во Словенија, како е во Германија како е некаде каде се знае закон. Трагедијава се случува во ебанава Македонија, каде ни полиција те чува ниту суд те штити.

 

Болдот. Истото го испишав едно сто пати, ама не мојот наратив е виктим блејминг.
Никој никаде не ја осуди, може да зборуваме зошто и во каква состојба била, ама е мајка која има должност да го заштити своето дете. И тоа е она кое мора гласно да се зборува. Не смее ниедна жена да остане во таков брак, не смее да се романтизира убиството на детето и да се гледа како начин да се спасат. Мајкава е виновна за убиството на своето дете, не е виновна па што е жртва. Појасно е сега?

 

Ивана не била при себе!!! Ивана била психички изместена личност. Ивана живеела во хорор!! ХОРОР!! Кога тоа ќе сфатат овде некои ќе можат да разберат како дошло до тоа најмилото да си го однесе во смрт со неа.

 

Затоа што тие службеници треба кривично да одговараат, барем според мене.
Не знам дали имаат кривична одговорност, ама ништо не правиме ако само Стојанче го јаде за себе, 39 џандари, ЦСР, училиште, болница и сите останати кои ништо не направиле.

Не сум сигурна дали точно имам разбрано, ама ако Ивана била хоспитализирана поради повреда, болницата со закон е должна да повика полиција. Барем ова со сигурност го знам. Ако не повикале, и тие треба кривично да одговараат.

Не ме интересираат суспензии и откази, не. Драконски само.

 

Не правам лична проценка на твојата работа, туку реагирам на логиката во наративот. Виктим блејминг се случува кога се префрла вината од насилникот и системот на жртвата.

Да кажеш дека жртвата свесно одбрала да остане е класичен пример за тоа. Фокусот да се заштитат децата е апсолутно точен и согласна сум дека тоа е приоритет, како што кажав и претходно. Али ова не ја оправдува идејата дека жртвата е виновна за сопствената траума или погрешни одлуки под насилство.

Не ти го негирам искуството, туку ти ја критикувам интерпретацијата на индивидуалните одлуки на жртвата како 'свесна вина'. Разлика меѓу разбирање на психолошки механизми и обвинување.

Иначе да, ова ти е целата поента, а не да ми објаснуваш наратив на свесен избор кога некој е под константна тортура. Жртвата е неспосбна, тука државата става крај и превзема механизми за заштита на детето. А овде тоа го нема.

 

И ти сериозно веруваш дека тоа некад ќе се деси?? Сериозни сте со идеаливе? Не гледате во каква тиња држава живееме? Росица, Пале.. и многу други за кои не знаеме не успеаа да сменат, овај случај ќе смени?

 

А зошто скокнала со детето и му се јавила? Не го сакал тој детето, што е факт, ама сакал да и го земе и детето исто било тема на спор меѓу двајцата.

Сигурно не го убила детето за да го спаси. Оти секакви околности може да се сменат, само смртта е непроменлива. Детето е убиено од чиста омраза кон таткото.