Мајка и ќерка загинаа по пад од зграда во Карпош

Ај легни си...

 

Не знам, јас те разбрав онака како што напишав, меѓутоа не мислам дека е виновна за убиството на Катја, и сама знаеш дека да преживееше, секако ќе и' се судеше и највеќе што ќе и' се пресудеше е афект, ако и тоа. Поголема шанса ќе имаше за непресметливост и задолжителна институционализација.

Не можеме да довериме дете на психички нестабилна личност од било која причина, затоа што ова се најкрајните резултати.
Затоа поназад ја спомнав Andrea Yates иако е сосема различен случај, заедничко им е чувството на немоќ и безизлезност.

 

Важи, а вие продолжете да оправдувате убивање на дете и да го релативитате како "спасување".

 

А што да очекувам?
Следна Ивана?

 

Лол! Не станува збор за аплаузи или памет, туку за реалност и психолошки факти. Ако тоа го нарекуваш верглање, тогаш очигледно не ја ни разбра суштината. Фокусот не е на тебе, туку на тоа како се обвинува жртвата и се релативизира насилникот. Не расправам за твојата работа, туку за опасниот наратив што го шириш. Прочитај се уште еднаш, па може ќе направиш разлика.

 

За жал поверојатно е тоа.

 

Лиана по стоти пат, не ја префлам вината од насилникот кон жртвата, туку јас зборувам само за нејзиниот однос, должност кон детето.
Доколку потфрли, а она потфрлила, настапуваат институциите.

И лица на кои им е понудена помош, кои и покрај тоа се враќаат и остануваат со насилникот, се уште се жртви. И ќе се влечат по центри, полиции, судови. И во целото тоа, товарот паѓа на децата. Тие се најоштетени.
Многу често истите тие жени, кои и самите се жртви се и те како способни да расудуваат, знаат што е правилно, што не, ама пак се враќаат. Буквално, не мрдат со прст. И потоа имаш деца кои се уништени, трауматизирани.
Некогаш колку и да се обидуваш да помогнеш, се е џабе, ако жената не сака да соработува.
Некои имаат толку многу изговори, кои не се секогаш издржани.
Многу често се и емоционално водени.
Поради себе и своите трауми, се трауматизираат сосема невини лица. Не само децата.
И пак никој не ги обвинува, пак велиме дека се жртви, само што во вакви случаи, каде што е јасно дека жртвата останува жртва, фокусот се става на детето. И во тој случај многу од центрите ги сметаат за неспособни и им се ограничуваат родителските прави или пак се одредуваат одредени мерки.
И тоа не е виктим блејминг.

Мислам дека доста беше, тоа што сакав да го кажам, го кажав. Сеедно ми е како ќе ме сфатите и дали ти која не си фокусирана на мене и мојата работа, напиша неколку фини постови, врз основа на твоите исцрпни гуглања.

Ајде добра ноќ, утре некој мора да оди и да им прави виктим блејминг на жртвите.

 

Јуле, мислам треба да завршиш на точката- жени на кои им е нудена помош.
Таква жена во мк нема.
Помош велам институционална, не мајка и да ја спаси, брат и да го тепа лиглето.
Толку.

Ти и јас може да претпоставуваме што сакаме за Ивана, и едното и другото е нерелевантно скроз. Овој ја толчел, институциите ја дотолчиле. Она ним ќе им ремети јавен ред и мир, безобразие.

 

Батали, видиш дека филозофира напразно, мисли животот е некоја книга која прочитала.

 

Па Јуле зборува за онаму каде што живее, исто како и останатите.

Напишав меѓу првите мислења дека не смее да се обвинува жртвата, меѓутоа не смее да се замине и во друга насока каде што "ја разбираме", "немала друг избор", "се спасила", "го спасила детето".

НЕ.

Не може од објаснување на нејзината ситуација и однесување да преминеме во романтизирање и поддршка на актот.

На сите ни е јасно дека немала вистинска поддршка, немало 7-8 години да е со него да имала.

Зошто немаше толку разбирање за Коста, кој самиот беше дете жртва? За него емпатија? Каков избор имаше тоа дете?
Не е целта да го "правдам" Коста оти не го правдам, ама можеме да го објаснуваме, како што можеме да ја објаснуваме Ивана, Стојанче и сите останати без да даваме "разбирање" кон постапката.

 

И болницата е исто крива. Кога ја прегледале докторите и виделе модрици и хематом требале по службена должност да пријават , нема сакам несакам туку МОРАЛЕ да пријават во полиција, и пријава плус кога ја бутнал по скали. Значи спиела и болницата како и сите други институции … за жал.

 

Детето од Србија? Ако да, како е тој жртва?

 

На сопствените родители.
Ако те интересира повеќе, може во таа тема да најдеш и мои и други мислења, што е објаснување и зошто е опасно да се премине кон оправдување/осудување кога објаснуваме однесување на жртва (и насилник), мора да се запази таа линија.

На темава избегнувам да го објаснувам Стојанче, оти ќе сакав да се занимавам со него ако службите постапеа и беше зад решетки одамна, ако беше малолетник/млад возрасен кого може да рехабилитираме. Сега, денес, не ми е гајле зошто Стојанче е каков што е, затоа што и него службите одамна не го ни пипнале, па да го испуштат, за мене неговите трауми се неважни во однос на неговите злодела и не мислам дека може да се рехабилитира. Може само погнаса да излезе.

 

Ја не сметам дека е жртва, него дека е психопатче, тоа што пробуваат да го направат жртва е друг муабет (според мене, и не би дебатирал на темата)

Мислам, детето е mass shooter, и уби околу 10 деца.

нема везе

 

Ти реков ако те интересира конкретно што е споредбата ќе ја најдеш во таа тема.

Не мислам дека постојат злобни луѓе, не го користам тој израз, не ме интересира таков наратив. Постојат болни луѓе.

Во однос на постапките на таа тема е зборувано, ако те интересира види, овде нема да го расчленуваме него од ново.

 

Јас не зборам за таму кајшто живеам. Јас цело време објаснувам каков е законот во мк. Како 39 полицајци не постапувале по него. Со мене се објаснуваше и пред 50 страни, дека по службена должност мора да постои полициски записник од болница, без таа да пријави, пошто човек што е онесвестен, турнат по скали, не поднесува пријава и не е дома. И се објаснивме.
И не романтизирам убивање дете, ама и не можам да толерирам дека она под полна свест и одговорност била. Или да и анализирам личен живот, со кој спиела, зошто се снимала, зошто се враќала, сама си го барала. Или јаки жени- ја да бев, ова ќе напраев, она ќе напраев. Колку Ивани има на форумов, ете кажете им што да напраат.

 

Ивана не смее да се обвини по ниедна точка. Работев со жртви на насилство и во иднина планирам таму да се насочам. Наративот “да сакала ќе се спасела” не само што е опасен, туку е и погубен.

Многу околности влијаат. Еднаш спомнав и претходно. Оние жени растени во здраво семејство побрзо ќе препознаат насилство и побрзо ќе се спасат од токсичен брак/врска. Кога велам здраво, мислам на сите релации и односи во семејството меѓу родителите, родител-дете, емоционалната достапност, поддршка, воспоставување на доверба и воспоставување чувство на сигурност итн итн.
Кога станува збор за Ивана сите можеме да видиме дека секундарното семејство не и помага туку дополнително и одмага на сите начини на кои било вклучено. Поддршката која доаѓа од мајка и, е апсолутно погрешна на толку многу начини. Ивана немала апсолутно еден човек околу неа со кој можела да се чувствува безбедно. Кога си во тој зачаран круг на константна тортура со години лесно можеш да лизгаш од една беља во друга, па од тука и изборите на Ивана кои се само крик за помош.

Пола од жртвите што јас ги запознав беа и помалку или повеќе и деликвенти и самите. Имаа или немаа деца. Психолошката поддршка е секогаш во форма на реинтеграција. А тоа значи насочување самите да стасаат до моментот на спротивни одлуки од оние што ги носеле до тогаш, никогаш, апсолутно никогаш не им се посочува дека требало/можело, ако сакале/не сакале ќе се спаселе. Жртвата на семејно насилство не резимира како ние од своето удобно место дома. Нејзината психа е лабилна и скршена. Повеќето одлуки што првично ги носат се често деструктивни. Колку долго ќе носат деструктивни одлики ќе зависи од многу фактори како и од личните околности кои се различни кај секоја жртва. Обично заглавена во чувство на беспомошност, особено ако била изневерена претходно од некој близок или како во случајов системот и тоа се повторувало. Не може кај неа да се бара вина за детето. Не е дека така сакала, туку со нејзиното резонирање толку можела со моменталните свои ресурси и капацитети.

Катја е најголемата жртва несомнено, изневерена од сите. Ама Ивана да беше жива немаше да и се суди за убиство со умисла, оти за тоа треба поинаква ментална структура. Ќе и беше судено како за непресметлива, што и всушност била, кога ќе се земат во предвид сите нејзини околности и нејзиниот одговор во конкретни ситуации.

И мене како мајка ми е тешко да прежвакам дека некоја мајка не си го заштитила детето. Ама сите ние живееме различна реалност, деца растеме под различни околности со различен семеен бекграунд на “трауми од детство”. Ништо не е ниту толку едноставно, ниту толку црно/бело.

 

Утре ќе го изџвакам ова по ред
https://www.slobodenpecat.mk/polici...ot-zgasna-najde-snimka-kako-soprugot-ja-tepa/
Не смее да се остави вака село без кучиња.

Ах, да, и правилник имале. Правилник за постапување при отстранување на сторителот од домот. Од 2014 еј https://nezavisen.mk/merkata-za-itn...-2014-godina-no-ne-sekogash-se-sproveduvashe/
Абе шо ти е хартија, све трпи...

 

Вака сега , јас мислам колку и да ти е тешко и да решиш да си го одземеш животот не смееш на било кој друг да му го одземеш посебно на едно невино дете , ако веќе планираш да си го одземеш животот оставиго твоето дете кај поблиското семејство па прави што сакаш , не дека Ивана сега ја напаѓам и таа од убавини не си го одзеде животот ама зошто на детето зошто ?тоа неможам да го сватам….и друго не ми е јасно зошто со насмевка ја затворила вратата кога одела ви тој стан на тој кобен ден му се насмевнала на монструмот , дали и Ивана користела наркотични сипатанци ? Или можеби од што била истрауматозирана ? Не знаеме .Дечкото кој ја зел од автопат кога Стојанче ги оставил ноќта со Катја се обидувал да и помогне , сепак имала некој барем за помош.Целата приказна е чудна, но за детето навистина е жално што не по своја војља му е одземен животит.

 

Ајде да речеме дека само она скокнала. Ќе беше само уште една жена која извршила самоубиство, така? Братот неверувам дека ќе кажел нешто за да не ја влечат по весници. Од она ќути, трај, да не го зафркаваат детето на училиште, нели. Ние немаше да дознаеме зошто скокнала. Може и ќе ја направеа наркоманка, себична жена која си го оставила детето. Којзнае кој епитет ќе го добиеше за да си ја оправда својата неспособност полицијата. И што ќе беше со детето? Повторно ќе завршеше со насилникот, така? Оној истиот кој не се замарал што ги оставил насред автопат. Тој од што толку многу си го сакал детето го оставил на сред улица. Потенцирам, не ја оставил само мајката, туку и детето. Државата повторно ќе беше глува. Детето повторно ќе беше тепано. Да ќе беше живо. Ама дали навистина ќе живееше?
Се надевам дека сега ти е јасно дека ТИЕ ДВЕТЕ Се ЖРТВИ. Нема мајка убиец туку мајка кој негледала и незнаела поинакво решение. Мајка на која секоја глупава институции и свртела грб. Мајка која немала цврст родител, ни брат да и помогне. Која била оставена на насилник. Па дури и љубовникот кој го нашла бил сличен, ако не и ист на насилникот.