Најтешкиот период во вашиот живот...

Дефинитивно октомври 2019 година, сопругот доби тежок мозочен удар, едвај преживеа.Два месеци беше во кома. До ден денес е неподвижен. Животот ми се сврте наопаку. Изигрувам лавица пред децата, имам улога и на мајка и на татко, болничарка, доктор, бербер и се што е потребно за сопругот, малечко дете во градинка и тинејџерка во средно. Надежда умира последна, ама мојава како да се загубила некаде. Еден ден цела година. Плус одам и на работа, не се постигнува.Понекогаш се прашувам како сеуште преживувам. Ама морам за дечињата.

 

Periodot.
Smrtta na majka mi i baba mi.
Majka mi otsekogas bese silna zena, imase preziveeno mnogu dijagnozi no covidot ja srusi.
Bukvalno preku nok ja izgubiv. Gledav kako ne i bese pruzena pomos navreme. Kako ima bolki, a nemokna da i pomognam. Se prasuvam sto ako jas taa vecer bi bila doma, sto ako ja spasev. Gnevna sum na site i na sebesi. Prasanja iljada, odgovor nieden. Sekoj den se budam i se prasuvam mozno li e, kukata e prazna, ja nema da mi se izvika, ja nema da me gusne najsilno na svet, ja nema mojata najdobra drugarka za soping. Nerealno mi e. Ne mi se veruva.... Zivotot mi se smeni ottogas se srusi se.....

 

Смртта на татко ми. Шок, неверување и иницираше да излезат многу сра*а во фамилија кои долго траеја. Уште не ми се верува како останав при здрав разум во тоа време.

 

Смрта на татко ми пред неколку години , и денес шок , неверување , гром од ведро небо смрта на баба ми...
Мојата ѕвезда водилка , мојата душа , мојата кралица веќе ја нема...нема што да направам , неможам да ја вратам , а најтешко ми е што сум километри одалечена и неможам да ја видам за последен пат , да се збогувам со нејзе....боли , боли

 

Најтешкото нешто во животот ми беше дијагнозата за канцер на мајка ми, криењето на реалноста од неа, нејзините зборови ' ко ќе оздравам...' , нејзината борба и воља за живот, згаснувањето на радоста во очите на татко ми, бесот што сите не обзеде во тие моменти, тешки денови и ноќи..... Се помина. На 13 Август си замина мојата најубава и најмила мајка. Вечно ќе ја паметам и ќе и се восхитувам на личноста и човекот што беше. Ама од тој 13 Август мене ме обзеде некој мир и спокој. Знам дека веќе ја нема, ама знам и дека веќе не страда... Тежок е овој живот

 

Kolku samo se pronajdov vo ova.
I majka mi ja pomina istata bitka, se borevme uspeavme ednas. Koga doznavme deka se vrati povtorno solzite me napadnaa. No ne dozvoluvav da vidi. Neznam kako ja kriev bolkata. Kolku samo se borese, kolku bese razocarana koga dozna deka treba ponovo.
Se borese so godini a pocina za 2saati.
I jas se tesam so toa deka se spokojni sega....
A bolkata deka ja nema, nz, nz kako prezivuvam. Zal mi e i za tatko mi, se skrsi, prvpat go vidov takov.
Znam samo edno, moram da bidam silna, taa me nauci da ne se plasam od nisto. Mojata kralica

 

Мора да бидеме силни. Тие така би сакале. Мајка ми ми рече на последниот ден од животот 'немој да паднеш во депресија'. И сега кога ќе се растажам се сеќавам на тоа. Ми дава сила некако.

 

Еден од најтешките после смртта на брат ми е сега.Моите на 27 ми се разведуваат и се прашувам како ке го издржам тоа

 

Mene mi e uste potesko sto ne ni se oprostiv od majka mi.
Imase covid. Ne mi dadoa da vlezam vo sobata. I davaa inekcija i trebase da si odime doma, ne ocekuvavme takvo nesto. Bev sama koga mi rekoa, se skrsiv.
Nitu ja primaa na vreme, nitu bea ucitivi kako medecinski lica.
Gnevna sum premnogu sum gnevna.

 

За жал многу луѓе настрадаа од тој Ковид. И мајка ми имаше одложена операција од цели 8 месеци поради тој ковид. Можеби тогаш ќе беше навремено. Ама сега џабе ќе си нагаѓаме. Биди силна

 

Кога раскинав долга врска. Многу ми беше тешко да се навикнам без него. И уште се навикнувам.

 

2013-2015.
Среќа се е зад мене, помина.

 

Не бил еден, па мило ми е на некој начин. Така се расте.

 

Тешко да одредам кога ми е тешко а кога лесно, од кога ќе се роди човек е борба. Лесно е кога ќе умреме, засега ќе биде така како што треба да биде.

 

Најтешкиот период од мојот живот започна во 2015 година после 3 дена од мојата свадба и трае до ден денешен. Сите моменти ги доживеав сама, немам татко немам сестра и брат. Само јас и мајка ми, а мајка ми во рок од 7 месеци имаше 3 операции.

 

Смртта на мајка ми
Татко ми кога просеше на плоштад една зима..
Брат ми во авганистан кога замина
Сите кога отидоа на екскурзии освен јас заради немаштија
Зимата без струја кога бев покриен со старо ќебе и плачев секој ден
Кога гледав како сите јадат милка
Кога дознав дека сме стерилни со брат ми
Операцијата моја во Скопје
Понижувањето на пракса од соученците

 

Изминативе две години...
Големиот притисок на работа, стрес, неправди,
Операциите на татко ми,
Човекот што го сакам болен, постојани прегледи, чекање по болници...ноќите што ги поминував сама додека тој лежеше на апарати во болница, плачење, ужасно страдање. Чекањето дали ќе се разбуди, дали ќе биде добро. Болките што ги трпеше секојдневно ме болеа и мене. Кога го видов првпат на болничкиот кревет, блед, модар од боцкање, со игли на него...
Ковид позитивна 2 пати...
Тоа што морав сама да поминам низ најтешките и најубавите моменти...(свадбата и се од горе наведеното)...
Кога наместо од мојата куќа излегов како невеста од куќата на сопругот без моите родители до мене...
Се надевам оваа година ќе ми биде подобра.

 

Koga citam kakvi problemi i teskotii imaat lugjeto, pomisluvam deka nemam pravo da se zalam. No sfakjam deka sekoj na svoj nacin se bori so zagubite i sekoj ima pravo da mu bide tesko bez razlika na goleminata na problemite. Jas licno, nemav zagubeno nikogo do moite 19 godini. I prvpat osetiv na svoja koza shto znaci smrtta koga mi umre maceto. Prva zaguba vo zivotot. Iako na nekomu mozebi mu e smesno, sepak se cuvstvuvav kako da izgubiv clen od semejstvoto i del od sebe. Po dva meseci go izgubiv i dedo mi. I ne se pozdraviv so nego..umre do mojata soba, dodeka sum spiela. Koga se razbudiv sfativ deka toa ke ostane najgrdiot den vo mojot zivot. A najtesko e sto znaes deka vakvi denovi vo zivotot ke ima mnogu. I ne znaes za kolku brzo vreme ke sleduva nova zaguba. No znaes deka vremeto pomaga, a sepak bolkata ostanuva.

 

Кога бев дете