Опасност од зависност од лекови за смирување - Benzo withdrawal syndrome

Дискусија во 'Здравствени проблеми' започната од ЕленаНивес, 14 август 2017.

  1. ЕленаНивес

    ЕленаНивес Нов член

    Се зачлени на:
    14 август 2017
    Пораки:
    2
    Допаѓања:
    4
    Пол:
    Женски
    Здраво на сите.

    Анксиозноста и паничните напади се многу честа појава. Анксиозноста и паничните напади најчесто се лечат со медикаменти како што се Антидепресиви во комбинација со анксиолитици односно бензодиазепини(диазепам, хелекс, лоразепам, лексилиум, апаурин, демитрин, и тн.)

    По одреден период организмот станува толерантен на бензодиазепините тежнее кон зголемување на дозата.После подолго време на користење на истите се јавува толерантност на лекот, однодно неговото дејство е спротивно од она кое на почетокот го дава.
    Бензодиазепините создаваат зависност веќе после два месеци редовно земање, но таа зависност се толерира мислејќи дека личноста која ги употребува не би можела нормално да функционира. Без сомнеж, бензодиазепините ја намалуваат анксиозноста, паничните напади, даваат некој моментален мир и најчесто се продолжува со нивната употреба.

    Овие лекови делуваат на тој начин што ги смируваат ГАБА рецепторите во мозокот и нивната трансмисија.Овие рецептори по одредено време се навикнуваат на бензо-ефектот. Во овој случај при секој нов стрес, мозок бара поголема доза на бензодиазепин. После одредено време се случува парадокс, односно се појавуваат оние или слични симптоми поради кои всушност сме почнале да ги употребуваме овие лекови. За жал кога после одредено време на употреба некој се реши да престане да ги конзумира ке се соочи со вистински хорор наречен Benzo withdrawal syndrome
    https://en.wikipedia.org/wiki/Benzodiazepine_withdrawal_syndrome
    Темава ја отварам со надеж дека секој кој ке биде навремено информиран, никогаш нема да го доживее хоророт наречен,,bezno withdrawal syndrome"
    За темава можете да се информирате повеќе на интернет, исто така да побарате вистински стории на YOUTUBE и да се информирате колку млади луѓе патат од овој синдром.

    Секоја приказна на почетокот е иста или слична, за жал најчесто никој не посегнал по апчиња за смирување на своја рака, секогаш се препишани од психијатар.
    Поголема трагедија е што прв пат за ова јавно се говори после 2000 година.
    Во Англија постои специјализирана болница за одвикнување од бензодиазепини со која раководи професорката Heather Ashton која воедно објаснува дека одвикнување од хероин и апстиненцијалната криза кај оние кои употребуваат хероин не е ни одблизу споредлива со апстиненцијалната криза која ја доживуваат лицата кои станале зависни од бензодиазепини.
    За жал во Македонија досега никој отворено не зборел на темава, а сигурна сум дека има многу зависници од бензодиазепини-НАЈГОЛЕМОТО ЗЛО кое за жал е легално!

    Сите вие кои користите било какво апче за смирување ве молам да се информирате.

    Со почит