Операција на жолчка

Дај боже. За колку време почнавте на страна да спиете?

 

Без перници и никаква потпора, јас тек за месец
До тогаш по малце се вртев али ставав ќебе, перница нешто пред стомак, зад грб.

 

Ќе ме убие ова спиење на грб мислам, цел живот спијам на страна

 

Ја постојано масирав некој да ме масира , толку што ме болеше кичма. Ко трудна жена се осеќав, врти се па си го потпирам стомакот
Пробај стави перница под колена и под половина. Или исто ако можеш не спиј скрос легната него малце под агол поткрени се со перници, нема толку да те притиска на кичма.

Додека си со конци, претежно на грб, после ќе се вртиш по малце со потпора.

 

Уште во болница со перница маааалце ептен како демек навалена на страна бев, зошто око неможев да склопам ако сум на грб.
Додека не извадиш конци неможеш пна скроз. Ама со перници малце свртена полека ќе можеш.

 

Да да, приметувам дека посекако сега не можам да мрдам лево десно.

После колку дена ви ги извадија конците? Јас немам конци, некои како оние од хефталка се ја што би рекла, метални се. Мислам дека многу ќе ме боли вадењето ама не сакам да го премислувам од сега.

 

Јас имав конец конец. Па со едни долги краеви, па си ги кратев дома, зошто ми се заглавуваа во маица.
Мене после две недели ми ги извади. Други доктори по една недела вадат, ама кај овој што бев јас по две. И две другарки беа кај истиот доктор, исто две недели ги држеше.

 

А како успеа да отидеш на работа со конциве? Ја ептен ги пазам, и сакам денес да пробам во седечка положба малце како би ми било

 

Седнав во кола и на раб. Јавив на газдата дека во тренерки ќе дојдам.
Еден ден ако седев дома плус, нервен слом ќе доживеев.

 

Еве јас да се пријавам денес, веќе толку ми ЗБОГТИСА од лежење во кревет, си наместив сет-апот од дома и работам веќе 3 часа, мислам дека почнав да полудувам веќе од толку лежење, морав да сменам малце.

 

Мене по една недела, али после раната на папокот ми се подотвори и сега имам поголема лузна, како дупка буквално, дупли пупак.
На папок таа најдолго заздравува дека повеќе масно ткиво е таму.

 

Јас најмногу се плашам за таа на пупакот и таа највеќе ме заболува при некои движења…

 

Јас пак некое потпрашање По дома си правам некои домашни обврски ко средување и спружување алишта без да се напрегам ама на моменти и од тоа се уморувам па морам да прилегнам, дали така ви беше и кога излегувавте прв пат надвор?

Друго, дали раката кадешто ви беше инфузијата ја чувствувавте малце така како утрнета односно ко закочена? Исто и нозеве така ги осеќам веројатно зошо предходно бев цело време активна а сега единствени движења ми се по дома.

 

Да
Пак ќе речам, јадрото ти е слабо и дури и долго седење и стоење те изморува. Башка јас први две недели бев све на компири, ориз, пилешко и јадев по малце, наеднаш симнав многу килажа па ми требаа месеци да си вратам кондиција. Така да трпение
Изгледав ужас од што бев преслаба.

Ако сакаш предлог пост - оперативни вежби да се раздвижуваш, побарај на Јутуб Yoga with Joy, има плејлиста за post abdominal surgery вежби. Баш се наменети за одма после операција.

 

Претпоставувам дека е нормално да, јас сакам одма да трчам. Ама искрено ме нервира страшно што од лежење и рака и нога ми се укочува, синоќа не можев око да склопам од тоа.

Инаку и јас истата храна ја јадам, денес ќе јадам риба прв пат.

 

Нормално е да се заморуваш.
Јас после 3-4 дена, ај демек до продавница со мајка ми, да ме фати воздух.
Незнам како се вратив искрено.
Одмарај.

 

Мене сите ми велеа дека со лапараскопска операција за два дена си ко нова. Така да и јас исто очекував. Али не беше така
Али не се брзав ни со вежбање, ни со кревање тешко, неќев да отиде цел опоравок у вода.

Излегувај надвор али оди, оди па седни. Па пак пешачи си па седни.

 

Фала ви женски @Munchmallow20 и @BellaBibi. Денес не сум асално спиена и не верувам да излезам ама за утре ќе се охрабрам да излезам малце.

 

Здраво
Треба да правам операции на жолчката и кила на препони..немам болки..но како се наближува времето се повејке страв ме фаќа..Јас од Битола и ми закажаа за во Битола е сега многу ми ја кудат болницата и пред се хирургија во Битола... Додуша мене ме прегледа др Валон Салиу од Скопје доаѓа еднаш неделно дежура ми остави добар впечаток рече ке ме сределе со уште еден хирург Бобан од Битола.. ке ве молам дали некој правел во Битола? И за докторите: Салиу или Бобан искуство и мислјне да даде некој кој правел кај некој од нив и општо мислам две опрации ме фаќа паника ....како оди болките какви се?колку брзо ке можам да движам?спорт? Паника и хистерија почна да ме фаќа... знам дека имате опишано предходно но ке ве молам да споделите искуства..инаку имам и приватно осигурување од работа и се мислев Ремедика да правам но после патувајне за Битола со две операции како би било и комуникација со докторот...инаку машко сум ама не игра многу улога тоа сега губам храброст и паника ме фаќа

 

Прво полека, не се паничи, мислам јас го кажувам ова од аспект на тоа дека во вторникот го поминав истово како тебе. Сега малку не ми е јасно, зарем е возможно и кила и жолчка наеднаш да ти оперираат? Јас не сум сигурна за ова меѓутоа некако многу ми звучи нелогично.

Јас се оперирав во Ремедика кај др. Александар Митевски и сум презадоволна. Ако имаш приватно здравствено би ти предложила да си закажеш термин кај него, докторот и на ехо ќе те види и ќе ти каже што како, мнооогу е стручен јас сум и презадоволна од целиот тим таму, внимателни, постојано околу тебе се врткаат, супер се.

Околу паниката и стресот не можам никако да те утешам, затоа што што и да кажам, ќе ги имаш, меѓутоа сѐ ќе биде океј, мисли дека ќе завршиш многу голема работа за понатака, и дека ќе ти олесни.

За опоравокот, полека полека ќе биде ок, првите 2-3 дена се најтешки после станува полесно.

Мислам дека некоја членка од тука се имаше оперирано кај Салиу, па нека сподели.