Разговарајте за да ви олесни душата

Научив со својата самотија и мир, не дозволувам било кој да гази низ мојов живот , бирам кој е во него после одредени лоши искуства сфаќаме кои ликови биле глумци и таквите се ко со гума избришани за мене...работа на себе на својот мир и среќа е нешто мн комплексно ама и те како е благородно ! Денес сум благодарна за се низ што поминав...

 

Denes se potskarav so mnogu bliska prijatelka/komsika i toa za nesto sto si vetiv deka nikogas nema da karam ama bas nikogas no se sluci. Mi se sobraa nekoi loso raboti ovaa godina i navistina nezz kako uopste sum ziva, kapak na se problem pomegu moite roditeli(samo jas sum im) i me stolcija znaci me zalepija za zemja. Muabetov mi bese nesakam da ostanam skarana so komsikata i nesakam da ja izgubam zasto mn si ziveeme. Nekoj sovet? Nezz kako da i se izvinam

 

Ovoj period mi e stresen mesto da uzivam. Jas nemozam da se prepoznam samata sebe. Imam cuvstvo kako nikoj ne me razbira i pred se soprugot i majkami me gledat cudno. Jas obozavav kucinja no otkako sum bremena nemozam da gi galam i igram ednostavno mi smetat vlaknata. Ednoto kuce e kaj mojte a drugoto e so nas, spie vo druga soba i po cel den e vo dvor. Postojano se plasam deka ke dobijam bakterija od hrana pocnav i da ja povrakam hranata po 30 min otkako ke jadam, postojano mislam deka imam vlakno voo grloto, po cel den cistam niz doma i dezinficiram nemozam nikako da se opustam, racete mi se ispukani i krvavi oti gi mijam po 10 pati na 1 sat. Denes izlegov malce vo dvor da poigram so kuceto greota e ne sakam do toj stepen da ja ignoriram ne ja galam ama i frlav topcce taa mi go nosese, po nekoe vreme vlegov doma se izmiv race pocnav da jadam i od mehanicki sto pravam se ne bev sigurna dali gi izmiv raacete frliv jadenjeto i pocnav da placam, tuka nastana kavga so soprugot zosto sum napraena vakva, kako mu stetam na bebeto so mojot stres itn, ne me razbirat deka posilno e od mene se ova, znam deka pretervam ama se opsednav so bakteri bolesti i da ne mu nashtetam na plodot neznam kako bi si prostila ako se sluci ne daj gospod takvo nesto. Vnimavam maksimalno na se , se krijam od koronata doma so nikojj ne se gledam ova stvarno mi e stresno i veke i jas sama osekam deka popustam psihicki od tolku grizi.. Ziveeme sami vo golema kuka i taa mi e teret i obvrska sekoja soba da bidi sredena se da bidi izmeteno izdjogirano, a nikoj ne me prasva kako postignuvam da napravam se, dali jas imam sila da pram se.. Mazena sum vodrug grad da bev vo ist so mojte roditeli nemase da imam gajle, ama vaka se osekam i osameno zatvorena po cel den doma i nemam nikoj svoj. Tuka dodeka ne bev bremena site ideja da spremam veceri nemozev da izgledam eden film ili da odmoram na raet posle rabota otkako ostanav bremena nikoj ne prasa dali mi treba pomos.

 

Охх господи.
Дојде и тој момент во мојот живот да незнам што да правам,секој ден ист не ме исполнува ништо,излегувам така само да не седам дома постојано,ќе си умрам сама.
Во љубовта среќа воопшто, постојано налетувам на манипулатори на идиоти на личности што не знаат што сакаат,ама ако нека ми е ка не знам да ѓи сместам таму кај што им е местото,кога не знам сама да ставам крај на некои глупи ср*ња.
Господи просветли ме и мене веќе те молам ова веќе не се трпи ќе се шекнам.

 

So godini si? najdi bilo kakva rabota,ne sedi doma comfore zonata moze da te ubie psihicki da zapadnes,sega ti e navika da ne pravis nisto novo,ti e strav od prevzemajne rizici,sigurno si mlada I zivotot e pred tebe
najdi rabota smesaj se so lugje

 

Одам на факултет но сега онлајн сме.

 

---
Започни со работа на себе ,, преиспитувај си ги емоциите и мислите ,, препознај ги лошите навики и пороци и елиминирај ги,, развивај се духовно итн

 

Секогаш истото прашање си го поставувам сама на себе. Дали е до мене или е до другите? Јас ли правам толку грешно? Секогаш го гледам само доброто во луѓето, а во ова време кога сите гледат да ти направат нешто позади грб и не треба да сум баш таква.
Имав дечко 4 години, кое заврши со психичко и физичко малтретирање. Се прашувам дури сега ли ми удара во глава тоа што ми се дешаваше? Сега ли ќе паднам психички? Сега, кога треба да бидам најдобра, да процветам во животот, сето тоа ме кочи. Ме враќа назад. Дочекав да бидам наречена курва од него што 4години не погледнав никој друг.
Од друга страна, имам 2 другарки што секогаш гледат да се натпреваруваат, која ќе биде подобра во било што. Пред некое време со едната другарка бевме во еден бутик, јас си купив суќна, а таа едно боди. Кога си отидовме дома, се счушаме на камера со другата другарка и ме прашува зошто јас не сум си купила боди, а таа што си купи рече - каде ќе носи Сара такво боди, нема тело.
Инаку јас вежбам често и таа цело време ми префрла дека сум била стегната и ми се познавале стомачни.
Љубомора е или што е? Јас ептен озбилно си ги сфаќам работите? Стварно не знам.
Се надевам дека ме разбравте и некој ќе ми даде некое мислење.

 

idninata ke donese ona sto sega ke resis (ako dobro sfativ bremena si no sakas da se razdelis od partnerot ,ako loso sfativ izvini) ... ako sakas razdelba prekini ja vrskata i ke prifatis deka vo idninata ke bides samohrana majka (dokolku vrskata ne e vo red , podobro i za deteto i za tebe) ..ova ke go prifatis ko konecen stav, no sekako ke ima iznenaduvanje zs sigurno ke sretnes drug partner ..ako se resis da ostanes so segasniot pak znaes sto vo idnina da ockuvas.. nema potreba da se plasis od idninata tuku da doneses vistinsko resenie , ona sto ti go sakas
nemoj da se plasis i ne se optovaruvaj deka stalno pravi greska zatoa sto sigurno ne e taka ..vo kraen slucaj ako nemzes sama razgovaraj so psiholog koj ke te "usmeri" kon ona pozitivnoto vo tvoot zivot

 

Како што и самата рече се натпреваруваат меѓусебе, а ти нема потреба да се натпреваруваш со нив, и сврти ја работата на шега, заебанција, ако ништо друго нив повеќе ќе ги боли.

Чувствителна си во моментов и се си земаш при срце, можеби тоа е причината.

 

Убаво си сфатила. Пред некое време беше ова, си донесов одлука, се разделив од партнерот и решив сама да си го исчувам детето (со помошта на моите). Засега се чувствувам многу подобро, не ме загрижува воопшто прашањето дали во иднина би имала друг партнер, што донесе иднината тоа. Ќе целам кон дипломирање и наоѓање работа во најбрз можен рок, за да можам на син ми да му обезбедам се` што едно дете заслужува да има.

 

bravo, taka treba,samo napred i se ke bide dobro

 

Имав класен час. Едвај се доседуваше, минутите како цела вечност траеа.
Некаде при крај на часот се отвори една тема.
"Смслата на мојот живот". Секој требало да има пронајдено смислата на животот.
Во тој момент помислив на минливи ствари. Работа, прва плата, возачка, кола, стан, безврска.
Часот како и ској час си помина.
После некое време несвесно ми текна "смислата на мојот живот". Коцките ми беа оладени, и разбрав колку сум само сама. Немам на кого да се потпрам кога би ми било тешко. Иам две "другарки" едната си го среди животот си најде дечко, целосно ме заборави освен ако не и треба нешто за у школо. Другава е у токсична врска. Ми раскажува за пробелемите, ја тешам и после никаде ја нема да праша како сум, дали сум уопште жива.
Дома катастрофа. Цел живот насилство, колку психички толку физички.
Љубов немам.
Пробав да се утешам некако ајде ќе најдам работа, ајде ќе работам тоа што сакам, ајде ова она.
Утехата ми траеше не цели 5минутки.
И повторно сѐ се сведе на тоа дека другарките како така ќе си се омажат, основаат семејство. А на мене животот ќе ми се сведе на "работа-дома, дома-работа". Сама. Потполно сама.
Форумов многу ми помага, но се осеќам како вишок..
Незнам стварно..

 

@edna_malecka
Животот понекогаш е многу неправеден, но еден ден се ќе биде во ред, можеби тој ден не е денес не утре но верувај ќе дојде.
Не си сама јас сум тука за тебе.
Што се однесува до другарките, такви другарки не ти требаат, остави ги нека прават што сакаат.
И не, не си вишок на форумот, искрен да бидам форумот без тебе не би бил ист.

 

Знам како е некогаш, чувствуваш дека се да е против тебе, како ништо да не ти се остварува, како едно нешто не ти иде како што треба, зошто си ти тука за секој а никој за тебе.
Вистината е дека сите овие работи што ти фалат сега и те погодуваат во овој момент, еден ден или ќе се наместат коцките како што треба или нема и ти ќе бидеш ок со тоа. Секогаш најди нешто што ќе те мотивира и посвети му време и внимание, се друго ќе си дојде на свое.
Има периоди кога сме доле и оние горе сме горе, се е минливо. Глава горе

 

@edna_malecka
Знам како се чуствуваш.
И јас имав ,,другарки'', но сите од корист, не им биле јасни задачите веднаш им ги објаснувам, не научиле за тест им го решавам тестот, а кога на мене ми треба нешто само некои изговори. Имав и една друга другарка се дружевме и на крај си фати дечко и да ме откачи, вчера ја сретнав на улица и кажав здраво, а таа се прави не ме познава.
И јас мислам дека ќе си останам сама на овој свет.
Но, се надевам дека се ќе помине.
Биди силна.

 

@edna_malecka нека не ти влијае мислата дека си сама. Всушност, на некој начин, сите сме сами. Биди амбициозна, фокусирана и трудољубива кон одредена цел во животот. Тешките периоди поминуваат. И благодарение на нив излегува нешто подобро.

 

Денес пеглав пелени за беба,се ближи времето па се спремам,долго чекана беба скоро 5 години и така дури пеглам почнав да си мислам кога ќе се породам како ќе и соопштам на мајка ми и колку ќе биде среќна,тогаш ми текна колку ми фали татко ми,колку ми фали неговото присуство,мојата сродна душа,моето рамо за плачење,мојата поддршка,колку само многу ми фали,не дочека внуци и така си порикав малку да си ја олеснам душата,ролеркостер од емоции.

 

@Just_a_kid
Зошто така размислувате со @edna_malecka, другарките и дечковците не се единственото нешто на светот. Никој на светот не е сам, еден ден ќе го пронајдете вистинскиот, и другарки ќе најдете, верувајте.
И не ми е јасно зошто им помагате на таквите другарки, тие не ја заслужуваат вашата помош.

 

@edna_malecka
И јас имам исто такви другарки дечковци си имаат и само ми се јавуваат од корист кога дечкото има некоја работа,и велат да не се замараме али и без нив се неможе,исто и јас се чуствувам осамено не ме исполнува ништо во љубовта ни тронка среќа немам.
Живеам колко да помине денот.
Гушки до тебе не си сама