Разговарајте за да ви олесни душата

Најди време и отиди.
Не си ставај при срце, некои луѓе едвај чекаат да ти се деси нешто лошо за да те критикуваат и понижат. И да ти се случеше добро пак ќе зборуваа.

Можеби те осетил дека не си ок, и сака да те остави некое време сама. Побарај го и зборете.


Издржи.
Не те утешив многу, али не си сама.

Ние.
Не си сам.

 

Со работа сум до гуша, немам замени, одмарам кога е празник.
Пренатрупана сум, едвај имам време за јадење.
Не знам.

Со него сме катастрофа, променлив лик е, и мојата состојба воопшто не е изговор да не крене слушалка или да ми пиша.
Секогаш истото му е изговор.
Вчера разговарав со него и решив да прекинам.
Ме боли.
Ама стискам заби зошто знам дека со нервози ништо не менувам.

 

Se razvedov, imav smrtni slucai vo familijata. I seto toa vo kratok period. Dusata vo mene e partal. Kamen da bese ke puknese.
Dodeka se obiduvas da izlezes od situaciite i dodeka samata se obiduvas da se dades uteha i da se smees i koga ti se place, i da sedis koga ti se spie, okolinata te ubiva. Muabetite te ubavaar. “Sozaluvanjata” te unistuvaat.
Izmorena sum od se, od slucuvanjata, od zivotot, od se… Mi se place, mi se vika, mi se crka. Nemozam ni tezina ni bolka da opisa vo mene…

 

Преиодов не мислев дека ќе ми се случи.
Не претпоставував дека е можно вакво нешто.
Раскрстив со вереникот, се селев, нов стан, трошоци еден куп и сега последна работа што ја решив и што морам да ја направам е дека во понеделник давам отказ на работа.
Толку е. Крај на добрата и наивна Јоана. Толку ги толерирав што мора да има некој крај.
Кога слушнав колку сакаат да ми покачат за цела година толку се разочарав што едина мисла што ми помина беше “мораш да бегаш, ти вредиш не дозволувај некој да те користи”.
Не само што покачувањето е мизерно, работам како за тројца, не се вреднува мојот стаж, не знам колку денови од одмор ми остануваа а тие што ми остануваат не ги даваат, притисоци постојано.
Уште најмизерно ми беше кога на разговорот се прават на три и пол дека имам газ преку глава работа и уште ми ја негираат дека е така.
Епа и на тоа ставам крај.
Знам дека заслужувам подобро и ќе најдам!
Не ми се верува низ што врвам во животов..
Овие два месеци ко во друг универзум да сум.
Како да прогледав..како две години да сум била во некоја магла..

 

Луѓе вака. Пред едно 7 години се запознав со едно девојче и се зближивме многу како другари бевме, имаше од луѓето муабети ова она ама некако не се обрнуваше внимание на тие муабети. Пред една година почна да не ми враќа на пораки да ме игнорира на цело и да не ми враќа на повици кога ја барам до некаде ми го блокирала бројот и од никаде не добивам одговор. Скоро една година не ми враќа на пораки а не знам што е причината, сум и пишал милион пати и нема одговор понекогаш ми доаѓа да ја избришам од пријател ама си велам во себе ајде може ќе и текне да ми пише. Совет некој можел се снајдол во ваква ситуација

 

Си има фатено дечко и сака да се фокусира на тоа.

 

Очигледно е дека несака да бидете во контакт штом те блокирала и те игнорира во целост.

 

Ама тој не може да ја прифати реалноста!
Ти не разбираш!!

 

Nesvojstveno za tebe, premn si stroga.

 

Ми треба совет..
Пред извесно време имав случка со другарки, каде тие беа излезени без да ме повикат мене.Случајно ѓи видов таа вечер. А периодов неколку пати им кажав да излегуваме а тие секогаш одбиваа.
Како да постапам со нив...и каков однос да имам со нив во иднина...

 

Не ти се другарки.
Најди си нови.

 

Не те сакаат во нивно друштво штом те одбегнуваат.

 

Скоро 7 години заради тежок здраствен проблем не сум социјално активен. 30 години сум. Останав сам и изолиран . Се враќам полека во нормала со работа(вработен) и враќање назад на факултет (ванредно). Многу тешко ми е да влезам во комуникација која ќе трае во смисол да прерасне во другарство.Со колеги е цело време дистанца и здраво здраво и професионално за работа иако од мене многу пати имало иницијатива за покана за кафе и дружба. Секој пат било возвраќано со немам време и слично(одбивање).
Буквално немам време слободно многу оти сум посветен на работа и факултет. И тоа време што го имам пробувам да инвестирам во контакт и пријатели,социјализирање,но буквално ништо. Дали луѓево станаа затворени групи за дружење? Веќе 3 години очаен сум без никаков резулат барем да прерасне и до другари или врска еве со девојка некоја.Никој не реагирал негативно на мене за да дадам негативен одраз. Сум бил и на психолог,едноставно како да сум во зачаран круг од кој нема излез.Понекогаш сериозно се мислам и дека луѓево не чинат и да сменам место и држава за живеење.Очаен сум.

 

Што и да е причината (дали дечко има што и брани, дали ти се налутила нешто), таа избрала да прекине контакти. Фер ќе било, ако веќе сте биле другари, да ти каже во лице зошто го прекинува контактот ама ете не ти кажала и ќе мора да си го прифатиш тоа. Не се замарај да ја мислиш и да ја очекуваш да те побара. Не вреди очигледно.

Резервиран. Ако сакаат да бидат со тебе, немало да те избегнуваат. Не ги барај ни ти нив. Дружи се со некои други другарки што те заслужуваат.

 

Имам еден бивш дечко од кој искрено имам трауми.
Ми доаѓа гадење само кога ќе слушнам да се изговара неговото име.
И искрено се плашам од човекот. Може нема реална причина ама, јас некои денови имам потешкотии да заспијам од страв.
Раскинавме пред 2 години, од тогаш неколку пати ме блокира и одблокира и најчесто кога не сум блокирана пишува нешто. Буквално бевме заедно неполн месец, јас не сфаќам што уште има потреба да ми се појавува од нигде никаде.
Летоска исто ми пиша, го игнорирав и приметив дека ме блокирал откако сменив профилна. Ако ми верувате неколку дена замарав другарки од страв дека може ќе ми се избаци пред врата.
Вчера приметив дека пак сум одблокирана секаде. И пак едвај заспав, одма почнав да си правам филмови дека ме посматра на далечина. Дека некој ден нешто ќе ми направи.
Ако ми пише пак, како да се справам?
Ако го блокирам јас, да не предизвикам некоја лудорија па стварно да ми се избаци пред куќа.
Ако го игнорирам пак ќе ме блокне само на определено време и така у круг.
Не знам еве, прв пат во животов да кажам дека се плашам од некој човек. Вечна траума ќе ми биде.

 

А зошто се плашиш? Те има малтретирано? Ако е такво нешто блокирај таму да немаш никаков контакт, не ти ни треба по соц мрежи да го имаш. Можеби има сеуште чувства кон тебе или онака ти пишува ако не е првото..

 

Па психичка тортура ми правеше за тој неполн месец.
Не сакам да го блокирам од нигде никаде за да не испадне дека го пратам што прави.
Ама ако пак ми пише стварно не знам како да постапам.

 

Јас па мислам со тоа што ти не го блокираш му даваш зелено светло да ти пишува.

 

Најдобро е ти да го блокираш еднаш засекогаш, а не вака он кога сака и ќе му текне на тебе да те одблокира и да те манијачи.

Те разбирам во потполност, бидејќи и јас "сеуште" се наоѓам во ваква ситуација.
Имав еден ваков лудак што сегде ме следеше, ама буквално како сенка ми беше (имам повеќе пати пишувано за ова низ некој теми).
И еве се омажив во брак сум веќе 2 години, ама од помислата на него се плашам сеуште, сегде ми е блокиран, ама уште прави лажни профили на инста и пак пробува да ме заследи, не се откажува.
До толку отиде што неговиот најдобар другар ми го прати дома (тука каде што сум мажена).
Така да и да го блокираш ќе најде начин пак да те следи на социјалните мрежи.

 

Јас уште одамна би го блокирала ама ме плаши после неговата реакција (ако воопшто постои).
Не можам да го проценам. Вака знам од каде би ми пишал ако не е блокиран.
Ама ако го блокирам јас, не знам, не можам ни да замислам.