Разговарајте за да ви олесни душата

Здраво
Имам другарки или роднини ама како да ги немам се јас ги слушам нив се совети делам а кога ќе дојде ред на мене никој ги немаа
Многуу се замараам за нив и уште си продолжувааам
Како да се откажаам од тоаа
Се се замарам кој што ќе каже дали ќе ми се налутат

 

Не си едниствена, ни мене роднини, братучеди не ме рецкаат баш, онака све е про форме, или коа им треба нешто зврцкаат. Али се помирив, не можам да трошам енергија на некој кој не заслужил. Така и ти, помири се дека се такви( прифати ги), знај како треба со нив да се понашаш, ако даваш совет дај го од што сакаш не очекувај некој да ти врати со иста мера.( така нема разочарувањето да биде огромно)
Никој нема да ти врати на оној начин на кој што ти мислиш дека заслужуваш. Ова ми беше голем проблем кој дури последниве две години успеав некако да се “справам”.

Пола другари шо сме биле ко сестри прекинав контакт( буквално престанав да звонам, пишувам) а и они. Да им бев битна ќе пишуваа ќе прашуваа ал очигледно дека тоа све било провизорно, уште боље за мене сеа имам две ептен биски, и две што ми се пријателки остали познаници тук там ќе пишеме али бејзик муабет.

Едноставо прекини да пишуваш, трудиш за некој кој не вреди( кој и да е ) ако некој т поштува бар трошка ќе најде начин и време макар да ти пише еј те мислам, фул сум , се надевам ок си. Боље земи книга читај, слагалица , кој и да се твоите занимаци али работи на себе и работи на себе, животот е краток! за некој/а прдле тамо да те вознемирува или секира.

Ќе си најдеш и нови пријатели ( тоа бар се мења) остало прифати и move on…

 

Скоро сите на некој начин ја имаме поминато таа фаза од животот.
Сакаш нешто утешително единица сум неам брат ниту сестра, братучедите ми се прави странци ниту број не им знам ( тој што ми е близок не живее во МК) најдобрта и единствена блиска другарка и таа не е овде.
останатите фејк другаки ги баталив ја прелија чашата додека 24/7 им бев психолог и ме преоптоваруваа со нивните банални ситуации во врската во која беа, ги немаше кога мене ми беа потребни.
ме користеа да им плаќам ручеци и пијачки, за на крај да дознаам дека идат на кафе се слушат со дечки кои мене ми се пуштале и им се наметнувале.

јас имам на некој начин да кажеме организиран живот, во исто време легнувам станувам јадам ... ме буделе во 1 саат навечер да ми зборат како дечковците се испонашале, не ги интересираше тоа што јас спијам. еден ден ми пукна филм деактивирав вајбер ме снема, на повиците некогаш ќе кренев слушалка некогаш не така ги снема.
Сега за нова година после скоро 3 год активирав вајбер првата порака од ,,другарка,, ми беше кај си ти, шо те нема ( патем ниту срекна нова ниту ништо )
и одговорив само со една реченица ја пресеков и ја снема.

за крај ќе ти кажам подобро сама од колку со лажни луѓе кои воопшто не им е стало до тебе.
животот е преубав и прекраток за неквалитетни луѓе.

 

Надвор мраз, во душата пекол.
Борба е.
Но никој не сака да признае.
Да попушти.
Секој разговор е борба.
Некои се спремни, некои не.
Некои оптимисти, други песимисти.
Има и мазохисти, но и садисти, за жал.
Сепак, треба да се разговара, оти телепатијата сеуште не е развиена доволно за да ја користиме правилно.
Но и да не се претерува со целовечерни, бескрајно бесполезни муабети кои немаат суштина ни цел.
Ете разговарам сам со себе, полесно ми е.

 

Ова единица сум hit home( а и мојата најдобрааа другарка не живее тука)..

Буквано за исто сум била користина, не сфаќам сеа као сум мислела дека се е ок и розево. But од друга страна па и да мрднеш од конфорт зона е тешко и страшно.
Стварите што сум ги правела за сите нити ми се вратени, нити некој некад ќе ми ги врати.

Луѓево се први за критика/ осуда ја не можам , она е ваква она е таква, бог да чува драмиш ти не знаеш мене како ми е, тебе ти е лесно ех ..а никад не застануваат да речат чекај да се погледам у огледало да не згрешив, ајде да ја прашам да разговараме….

Мада длабоко знаев дека ме користат али она единица, сакав да имам некој , било кој, страшна ми беше посмислата да бидам сама без никој…И види види сега и ја исто ко нив правам одговарам, враќам на инста, вибер месенџер и им зафалува некој што е тука секогаш да ги ислуша…

Ако некој не ми ја сфаќа вредноста особено пријател поззз ено ти шаблонски овци на општество убаво помини си. p.s u go girl

 

Свесна сум за се ама незнам како да си помогнаам се некој страв дека можеби ке останаам сама дека нема никој да ме сакаа
А сум поминала низ полошо од нив и пак само ке ми речат ќе помине и готово а јас знам да им даваам советии ...
Едноставно немам свое јас

 

Па речи им, јас како ти посветувам време коа имаш проблем ( додади колку и банален да е или лесен според мене) така очекувам и ти мојата исповед( жалење)да го ислушаш. Ако имаш нешто да ми кажеш- совет , кажи ми ако не некогааш човек има потреба да се изнакаже, исплаче и продолжи… шо имаш да изгубиш? Лошо се осеќаш ако си со нив,и некое време лошо ќе се осекаш без нив и ќе ти помине.

Се е до тебе кукло, затоа и пишав прво и основно е работа на себе, она да ти е убаво да си сама( да не се осеќаш осамено), изгради се себе си чекор по чекор, што сакаш? Како да го остварам тоа што сакам? Блиски цели, соништа…
Ондак пр: да запознаеш некој) запиши се на некој курс, искочи на кафе сама, пијачка, вечера, тука на форумов размуабети се, дај комплимент на некој на улица/автобуска…
Работи на професионално поле …

Али повлечи линија, не дозволувај никој да те гази( да така едноставно повлечи) откако тоа ќе напрвиш или ќе се сменат или ќе најдат друга да врткаат
Ехе знаеш колку пати сите сме паднале face down, dust your self off и даље и по трилионитопт пат идеш даље! Клише е али све ќе си падне на место у правиот момент.. тоа е животот.

 

Ќе поработиш на себе ,ќе бидеш упорна и ќе успееш.Нема да мислиш на другите само,искажи се што мислиш и барај взаемно разбирање.Не прифаќај ништо помалку од тоа и ќе видиш дека ќе бидеш посамоуверена и ќе се средат работите

 

Сакам да бидам како другите, да ја немам тежината на градиве, да не мислам 200 на саат, да немам анксиозност, да не бидам депресивна, да не мислам дека следно нешто многу полошо ме чека. Сакам да имам дете, да биде тоа со леснотија, со среќа, не со страв и во грч дека ќе имам напад. Сакам да излезам од кругов, сакам следно оставање терапија да биде успешно, сакам кога ќе ми кажат абе не мисли на тоа, мисли на друго, до мислите ти е, можеш сама, НАВИСТИНА ДА МОЖАМ САМА. На цел глас да викам на врв на планина пак не олеснува.

Благодарна сум за се што имам, за блиските кои секој гаден момент со мене заедно плачеле и ми викале исплачи се, викај, мавај ама не поминува.

Кој да знаел дека ова е толку тешко. Страв што те кочи да живееш.

 

Не знам дали некоја минува низ слична фаза, ама јануари ми е многу тежок месец и не можам да се сконцентрирам на ништо. Се чувствувам дека ќе експлодирам и сум под притисок, си ставам глупи рокови и секој мочан ден анксиозност ми се јавува.

 

Не можам никако да го преболам. Тагава ме укопува се повеќе и повеќе.
Не можам ни со него, уште помалце без него.
Мислев дека со него ќе бидам засекогаш, до пред некое време кога почнаа да се рушат сите замисли и цели.
Вистински се заљубив и вистински осетив загуба.
Сакам да го преболам ама и сакам да го чекам.
Ќе спобудалам.

 

Дали постои вистинска љубов? Зошто неможам да се заљубам. Убаво ми е со некој на почеток потоа страста опаѓа и ми здосадува брзо. Сакам да најдам љубов како во Филмовите ама се повеќе верувам дека не постои...

 

Подобро да го преболиш, belive me.

 

Колку години имаш? Ако мислиш дека љубов ко на филмовите постои, секогаш ќе бидеш разочарана..

 

29, не сакам да направам грешка сега и да се омажам за некој што не го сакам а потоа да ја сретнам вистинската љубов ... или воопшто нема да ја сретнам..

 

Секогаш е ризик за жал, не се знае животот што носи

 

Зависи што подразбираш под љубов.
Некој што го сакаш не е само пеперутки во стомак да ти летаат. Тоа е последното нешто кога некој навистина сакаш. Љубов, барем за мене е ако се губам при помислата дека тој што ми значи не е во мојот живот. Ако досега не си се заљубила не значи дека нема никогаш.
А ако мислиш за баш љубов како од филмовите, што знам баш такво нешто ретко каде постои.
Еден минус на кредитна некогаш знае да направи хаос, да здрма во бракот ама тоа не значи дека нема љубов и следува развод. Љубовта е кога сите успони и падови сакаш да ги поминеш со партнерот. Од имање, немање, кризи, се заедно, без бегање, тоа за мене е љубов.

 

Паметам кога ми кажуваше колку го сакаш.
Знам дека никогаш не ти било сеедно во врска со него, been there.
Ама колку и да звучи клише, зошто да се измачуваш?
Знам дека ти е тешко, ама дај си време да го преболиш.
Зошто да го чекаш и до кога планираш да го чекаш и размисли дали вреди сиот тој труд околу него?
Не знам зошто сте прекинале, ама види, како што реков, дај си време.

Бев во твоја ситуација, живот ќе дадев за него, имавме многу планови и идеи за заедничка иднина.
Мислев дека светот ми се сруши кога преќинавме.
Ете ме, три години подоцна, се смеам на сето тоа.
Сфатив дека не секогаш вреди чекањето и жртвата посебно ако не вреди, уште повеќе ќе вложам труд за да помине.

Ако мислиш дека вреди, разговарај со него но само ако има фидбек.

И да, знаеш дека секогаш можеш да ми пишаш кога ти треба разговор.

 

Хоби му било мајката.
Најди си некое, или укради идеја од некого.

 

Имам неколку, не е до тоа.