Разговарајте за да ви олесни душата

A imas li nesto sto iskreno te ispolnuva?

 

Периодов немам кеф за ништо, сѐ ми е механички. Се чувствувам многу осамено, а имам само 2 најблиски другарки од кои едната не е од исто место и не се гледаме често.
Истовремено и за инат сакам нова врска но и знам дека сега не е моментот за тоа. Барем не сега одма. Мајка ми постојано дофрла коментари и прашања иако знае дека не сакам да зборувам веќе за темата. Смачено ми е навистина

 

Epa mislam deka mora da se osoznaes sebe si, sto zapravo ti sakas, imase edna igra kao da napises na papir kakov sakas da bide tvojot partner i ustvari da se stremis ti da bides toa, taka na toj nacin ke privlekuvas lugje sto ti odgovaaraat po ista energija, trudi se mislam da pominuvas sto povekje vreme nadvor, jas isto relativno skoro raskinav i nemam bas prijateli, ali nikad ne mi e dosadno, celo vreme gledam da si najdam interesni raboti so mozam da gi pravam

 

Ако има некој расположен за муабет нека ми пише.
Се чуствувам во криза како да сум. Па добро би ми дошло разговор со некој.

 

Може ли да ми пише некој? Не се чувствувам добро

 

Некоја за разговор ?

 

Периодов ми излегоа 13447384846 трчканици,можеби и самата сум крива што некои обврски не си ги завршив на време си оставав за утре и така се си се насобра.Плус и работата.Каде да трчам побрзо.Камо барем два дена да можев да заминам некаде да одморам од се.Се чуствувам преуморно.

 

Вријам во моментов. Милион работи ме нервираат и ми ида сите у ку*ац да ги отерам. Секој си прави како сака бе. Ако речам дека не сакам, тоа значи НЕ САКАМ, просто и едноставно. Ама мора да се комплицира по 472 пати. Од друга страна, кога ќе прашам нешто сакам да добијам одговор, а не да се врти работата од околу и пак да не го добијам одговорот. Те прашвам шо јајш, кажи ориз и готово. А не ми викаш шипинки со расол. Мразам да се повторувам. И ако некој не може да ме разбере, нека ми се гони од животот. Доста ми се нервози, не ми требаат уше. Посекако никој корисен не остана во животов, све само нервози да ми стварет.

Извинете, не сте ми згрешиле никој од тука но морав некаде да се испразнам. Ајм сори...

 

И на крај ќе ти кажат ти сакаш веднаш, бркни прчка пиј вино, епа нема

 

Понекогаш се чуствувам толку осамен што немам волја за ништо да направам. Еве два дена сум слободен и си седам дома, нема кај да отидам, кај да прошетам,има кај да прошетам ама нема со кој да отидам на прошетка, сам не се оди на прошетка. Порано одев сам на прошетка и ок ми беше ама сега некако овие две години се чуствувам некако изгубено без смисла или цел на животот. Едноставно немам со кој да отидам да се прошетам или да излезам, имав едно другарче отиде во Декември за Словенија, сега ќе си дојде, ќе треба да го пречекам на автобуска оти кола немаат неговите, ок е тоа не ми е тешко да го пречекам, и следната ден ќе си замине повторно со жена му и детето. Се мислев да се преселам некаде далеку ама џабе ќе биде пак исто друг град, други луѓе нема да познаваш никој пак ќе бидам осамен. Познавам едно другарче еве 6 месеци се нема јавено на телефон, ако му пишам порака ќе ми врати и да му кажам за кафе ќе ми рече дека е зафатен, нема време, и нема да врати на пораката. Еве и лето доаѓа ќе нема со кој да излезам летно време, едноставно никој не ми се јавува, премногу се чуствувам осамен не знам што да направам и да се запознаам со некој ќе си мислам дека нема да сака да се дружи со мене и ќе прекинам контакт, а и да пишам порака освен, како си, што правиш друго не ми текнува да пишам и веднаш ќе ми текне дека ако го прашам што прави како е, ќе ми речи ок сум, добар сум. Понекогаш ми треба некој за муабет да направам, не знам и јас како се изгубив самиот во лавиринтот на мислите, а особено кога ќе ми текне за понекогаш за минатото што сум можел да кажам или направил а не сум ги сторил тоа, едноставно уште повеќе се разочарувам.Се мислам дали да почнам да живеам сам без моите ама па од една страна си мислам и таму ќе бидам осамен и дома ќе бидам осамен. Гледам луѓе како ги бараат секој ден по телефон, инстаграм, фејсбук си пишуваат пораки мене никој не ме бара ептен сум разочаран

 

Од кај тоа на прошетка не се одело сам? Според мене најубави се тие прошетки, во друштво сам со себе... Ама па тука се јавува прашањето ЗОШТО ти не можиш да уживаш у сопственото друштво?

 

Незнам порано можев сам да излезам да се прошетам. Дали ќе видам луѓе соберени во друштво се смејат, си прават муабет, а јас сам без никој да ми направи муабет, дали оти сум финансиски ограничен немам доволно кеш во мене, или оти малку повеќе сум заглавен со кредитит и со извршители, па тоа ми делува на психата и на размислувањето, има нешто што ме кочи во животот да продолжам понатаму, како да сум застанет во времето и просторот.

 

Пак јас. Ако може лп некој, фала

 

Многу ми е тешко, сите околу мене се бремени само јас не сум.
До кога ќе трае ова, ќе се израдувам ли и јас

 

Имаш проблем со затруднување?

Ако е до тоа тогаш моето мислење е да не се откажуваш никогаш, жени на 50 години добиваат бебуш, жени на кои сите доктори им рекле дека немаат шанси сепак забремениле и станале мајки. Продолжете да се трудите, проверете се обајцата медицински и ако треба обидете се со алтернативни патишта како ин витро на пример.

 

Ne bidi tazna mila. Jas sum so dva abortusi zad mene i ne se otkazav. Koga najmalku ocekuvav zabremeniv,sega teram 6 ti mesec. Ti posakuvam od srce sto pobrzo da zabremenis

 

It’s okey to not be okey. И океј е да си сам. Не го гледај тоа така, кога бев сама исто вака како тебе сите ми се преселија некаде… од пуна куќа што би се рекло до all alone. Тешко е но е причина плус да си се посветиш себе и поуживаш со себеси. Така да искористи го периодот за себе. Луѓе секогаш можеш да запознаеш. И членката е во право. Нема ништо лошо во тоа сам да си прошеташ. Јас сама во кино отидов и да ти кажам искрено поубаво никад не сум си поминала. Love yourself

 

Ме боли срцево кога гледам како моите дома се караат и расправаат а јас не можам да направам аксолутно ништо...

 

Imam 2 godisno dete. Uste koga se porodiv pominav niz pekol. Zapadnav vo post porodilna depresija, imav i strasna anksioznost. Zagubiv rabota.. so soprugot i deteto ziveevme koga se porodiv so svekor mi. Bese uzasno,haos samo tonev se poveke i poveke.
Ama ne e ova tazen post. Bas e naprotiv,sreken.
Konecno so maz mi si zemavme nas stan (pod kirija) se trgnavme od tamu. Ovie denovi od koga se vselivme se osekam preporodeno, ne sum bila vaka srekna 2 godini!! Pre blagodarna sum za noviot pocetok.. mirot sto go imam tuka zosto sme sami. Veke 3 dena si legnuvam i samo si vikam fala ti Gospode fala ti . Se nadevam rabotite ke ostanat vaka i deka ke odat samo na podobro.. daj boze. Mislam deka zasluzuvam

 

Zdr dali ima na femina nekoj/a shto e stvarno raboti kako psiholog, ili raspolozena za slusanje na edna temaa, sakam da pisuvaame, dokolku saka neka mi pise ubavaa vecer ♡