Разговарајте за да ви олесни душата

Hajdi читнав твои две мислења од κои едното деκа бρат ти κога си дошол од болница ти напρавил изненадување и сте се изнагушκале , а дρугото деκаа бρат ти на ситее им κажувал деκа си κуρва .. κое од двете е точно , јас мислам деκа тρолаш а аκо ја пишуваш вистината сигуρно имаш дρуги ρоднини можеш κај нив да живееш или паκ земи си стан под κиρија и снајди се неκаκо моρаш .. нелии фρκата бешее деκа имаш сиρомашен дечκо κој живее во две собии и велеше деκа си пρимоρана да се мажиш за негоо од κомплеκси деκа несаκаш да бидеш сама , а го мρазиш и си залубена во бившиот, а аκо го отκачиш од твоите κе ги имаш ситее услови да се шκолуваш κадее саκаш , да студиρаш , да патуваш сеκаде и си богата значи аκо си со тој уштее тие не ти мислат лошоо и онаκа мислам деκа си малаа па отκачи го типот и биди си со тој што го саκаш аκо веќее толκу саκаш да не бидеш сама .. Пρвоо κе се мажеше да избегаш , после самоубивање , сега лудница и манастиρ следно што е .. Одлучи се следен пат κаκо κе пишуваш .. и мажии се со бившиот аκо саκаш а и онаκа аκо си богата и татκоти несаκа да те гледа неκа ти κупии едно станче и фρцни се тамуу , после се ќе ти се сρеди , аκо веќее имаш поголем пρоблем сподели го да ти помогнеме , ниκому не му е лесно во животот и јас имам пρоблеми не ни е и менее лесно , ама тоа е живот

 

Ponekogas navistina mnogu osameno se osekam...

 

Ти благодарам на искрениот одговор/совет.
Морам да се согласам со тебе...
А и точно е дека многу пати јас придонесов за ваквата ситуација, свесна сум за тоа. Некогаш губам контрола и не знам што зборам иако многу често тоа не го мислам. Направив хаос од животов. Не знам со кој се немам скарано. Според мене најголема причина е тоа што не сум карактер, не верувам во себе, многу сум ранлива,не знам да се однесувам, а сум таква затоа што не сум нит воспитана и затоа што од мали нозе ме третираа како ѓубре дома. И сега после се многу е тешко за нов почеток, а и многу ме демотивираат туѓите мислења, се си ставам на срце.

 

^ И “станување глува“ за носачи на негативни мисли е процес, ќе се научиш, па ќе се чудиш еден ден што станало од тебе. Дај му време на времето и пркоси на сè што може да те кутне наземи, колку што можеш. Нека те радува и најмал напредок. А може и ќе се научиш да го користиш нивното обесхрабрување како стимул да си докажеш самата на себе дека можеш многу подобро. А, за другите, нема што да им се докажува, еден ден самите ќе те видат. Ти посакувам среќа, искрено.

 

Ти благодарам многу, се надевам дека ќе успеам.

 

здраво девојки нова сум и ми треба вашето мислење
епа вака се беше супер додека мојата најдобра другарка не си фати дечко,одреден период се беше океј,кога после тоа се се сврти наопаку ниту ме бара,ниту ми пишува со денови кога и да спомнам за кафе се има некој изговор,иако ја сметам за нај другарка никогаш не сум и ги кажала моите најважни работи ниту пак таа покажала интерес да дознае нешто,во меѓувреме си фатив дечко и се е супер но заради оваа ситуација многу често се расправаме и почнувам да се чуствувам како да му станувам обврска
незнам веќе како да постапам ми треба совет а искрено и немам баш од кого да го добијам..
што би направиле вие да сте во ваква ситуација ?

 

Сличен проблем имав јас,со тоа што ја фатив прва дечко а другарката се оттргна од мене. Сепак не е вистинска другарка ако се тргне од нас. Мене на почетокот ми беше криво,но сепак ако она така сака така нека биде нема со сила да ја молам да пијам кафе и да се видиме. Не се врти светот околку нејзе. Сватив дека јас можам без нејзе а она еден ден можеби ке свати каква другарка изгубила.

 

Сте помислиле ли некогаш дека повеќе нема да можете да се заљубите во некој друг?
Сакам еден тип премногу, мислам дека е најсовршеното нешто што постои и нема да се роди никој како него на планетава земја...Прекрасен е, има преубави сини очи, неговата насмевка...Мислам дека нема да можам да се заљубам во некој друг како што сум заљубена во него! :'( Ме гуши ова...
сте имале ли такво чувство?

 

Да, заљубеност е и поминува иако во моментот изгледа како нешто многу трајно. Кога вистински сакаш некого, не го гледаш како нешто совршено, туку совршено ти одговараат и неговите несовршености.

 

Кога јас реков дека сум најдобар и немам направено грешки имам и те како имам направено грешки јас само сакам тие грешки да престанат да ме следат и да имам друштво

 

Знам како ти е, знам знам знам
Сакам еден можда 3 години и никако не можам од глава да го извадам.Не е некој лепотан, ама мене па ми е совршен и мислам дека и да се мажам, и да заминам на крајот од светот пак ќе имам чувства за него.За жалење сум бе, за жалење.

 

Како себеси да се читам од пред неколку години. Бев страшно вљубена во едни сини очи. Со денови мислам дека не можев да дишам од заљубеност. И друга мисла во главата не ми поминуваше. Ама меѓу нас не можеше да има ништо. Другари бевме, тој беше чуден, повлечен и многу незаинтересиран. Јас бев срамежлива. Се разделивме на факултет, во различни правци отидовме и не се видувавме повеќе. Мислев ќе умрам едно време. После решив да живеам, и тоа убаво
Си направив самата терапија, нова фризура, журки, другари, многу учење и работа, и време, многу време. И се излечив.
Сега после 10 години поминати со дечкото/сопругот едвај се сеќавам на таа моја страшна љубов. Само пак се наежувам кога ќе го сретнам.
Многу многу време се каев што нему кажав тогаш, што ништо не превземав. Сега не можам да си се замислам покрај него, среќна сум вака. Ама посакувам барем еднаш да го бакнев, барем еднаш тие сини очи мене да ме погледнеа со копнеж.
Ако имаш можност направи нешто за љубовта, после нема враќање, а времето бргу минува.

 

Mozebi ke sfati ama

mozebi ke sfati ama rabotata e sto toa se slucuva na periodi eden period e se okej posle toa obratno e toa me stava vo situacija vo koja neznam kako da postapam

 

Цел саат читав и читав се одново, сите коментари, мислења, критики, осудувања, совети.
Некои упорно пробуваа со совети да ми помогнат и покрај толку испишани пораки многу сум ви благодарна. Некои само ајде да кажам "осудуваа", иако ги разбирам бидејки некогаш и јас неубаво се поставував, пишував нешто што не треба да го мислам а не пак да го пишам/кажам и затоа сум ви благодарна, сепак позитивно ги сфатив сите такви коментари сега кога реално размислувам. Некои само ги извртуваа моите зборови, таквите не ги коментирам.
Искрено, дел од тие што ми пишаа порака, кои ми раскажаа дел од своето минато, ми беше чудно што се доживеале и се уште цврсто стојат на нозе, прави борци и херои, секоја чест.

Ветувам. Ќе бидам оптимист. Да, после секое лошо доаѓа добро, знам дека еден ден ќе биде подобро.

Признавам, претерав со сожалувањето, а понекогаш бев и себична, јас па јас, епа не иде тоа така. Сакам да си го средам животот. И, еве, пробувам. Мислев дека светот треба да се промени, е тука грешев, треба да се променам јас, а со тоа ќе ми се промени и животот.

Точно, со ова морам да се согласам. Секогаш вината ја барав во другите, што е погрешно. После долго размислување, после долгите разговори и после анализирање на работите сфатив дека проблемот е во мене. И го пронајдов. Самодоверба 0, однесување 0. И тоа е тоа на што ќе поработам следниов период,


Размислував и за моето минато, за сите моменти, ситуации, случки, луѓе и не се срамам ниту се каам за нешто, туку пробувам да го извлечам најдоброто, да исправам се што можам колку можам.

Исфрлив многу личности од мојот живот, сите дечковци кои сега се нарекуваат бивши и се дел од минатото, татко ми, брат ми и сите такви личности буквално ги игнорирам и нивните зборови не допираат до мене.
Надеж се уште постои. Надеж за подобро утре.

Ви благодарам за се, ми помогнавте многу..

 

Скоро саат време како се обидувам да пишам нешто во мојата омилена тема, но пустото не доаѓа од внатре нешто стегнало нејчи зборче да пише...Но зошто ?
Зарем сета моја енергија е исцедена, зарем нема ниту грам од неа, не дека сега сум нешто со негативни мисли но сум неодлучен, молчелив нетипично за мене...поинаков да и тоа како поинаков од останати, дефенитивно љубовта е добар слуга, но лош господар, еден ден ќе ме доуништи...

 

Јас мислам дека сум се родила во погрешно време и место.
Мене ТОЛКУ МНОГУ МЕ ВАДИ ОД ТАКТ НЕПРАВДА,без разлука дали е лична кон мене и моето семејство или некој друг,што јас веднаш преземам мерки тоа да го спречам,ублажам и "исправам". А башка муабетот што многу се вознемрувам.
Значи неправда од злоупотреба на деца за питачење,дискриминација по било кој основ,малтретирање некого,мобинг или исмевање....ама не знаете како реагирам...веднаш ....тоа навистина не ми чини.Јас треба да разберам еднаш засекогаш дека нема да можам сите неправди да ги искоренам.

 

Калимеро нема правда.. хаха се шалам.
Како викаат: Ако неможеш да ги победиш, придружи им се.

 

Јас не смеам да се предадам.Морам да си помогнам, самата морам да се извадам.
Психата е забегана ствар! Колку што ја сакам и проучувам....не можам а да не и потпаднам некогаш....или тоа се само емоции? Емоции кои ги чуваш во себе за да не те повредат.
Искреност која мислиш дека може да донесе само добро, а луѓето погрешно те разбираат...
Хуманост која резултира со џабе потрошено време...Зошто?


Не си дозволувам да плачам, особено не пред другите.Никакви емоции.Се трудам да бидам ладна.Да маскирам се со насмевка...болка, среќа, тага...

После дождот доаѓа сонце?
Не.
После сонцето доаѓа дождот кај мене....се ми се враќа како бумеранг во негативна смисла...

Ама морам да одам понатаму со крената глава.Ме чека тежок период...а и инаку се се чека на мене...

 

Тешко ми е на душава... Тешко ми е кога гледам дека некој блозок мој страда, а јас не можам да му помогнам. Подобро јас да страдам отколку моите најблиски, помалку ќе ме боли....
Се надевам ќе помине што побрзо.

 

Pa evei jas taka otkoga sum se rodila, MRAZAM nepravda so celo moe bitie. Nemozam da gi rifatam faktot deka nekogash ke se naviknam na toa, ama tesko mi odi. Samo najlosoto esto si stetam samata sebe duri i Karadai ja gledam kako se bori za pravdadat po sekoja cena. Duri i rabota sum napustala, sum davala otkaz, sum brosela dolgogodishni drugarki od srceto poradi nepravda, sum vlevala vo konflikti ama ete sto da se pravi toa sum jas, se boram za svojata pravda ama i stetam na svojo zivot. Ponekogash si velemam: nemoj strpi se za uste malku zadrzi gi tie prokleti tvoi zborovi vo ustatta sto pretiskaat kako zatvorenik na rezetki za parce suva korka leb. Ete takva sum i ti mila moja ke si takva ke bidesh takva i ke ostanesh takva. Ama pak ke recam so gorda glava sum go pravela oa samo za pravdadta, ne sum kradela nitu lazela moze nekoj toa ke go ceni a nekoj ne, samo sekoj ima pravo na svoj izbor taka i nie ke odime po patot po koj ke go izbereme.Bidi gorda na toa sto si bidejki pravdada e del os dobrite osobini.