Разговарајте за да ви олесни душата

Ќе ти кажам нешто, многу ме потресе твојата приказна оти ме потсети на нешто што се има случено во мојата фамилија. Како сакаш сфати ме, ама странство не е за секого. Јас не лажам и ќе кажам најискрено, во странство можам да издржам најмногу недела, а потоа ме фаќа невидена носталгија. Веројатно си како мене, многу емотивна личност која не се држи во волчји круг. За да успееш во странство, мора да имаш круг и силно да се држите, како што прават Азијциве. Инаку, ништо. Родителите нема што да се разочаруваат, секој направил грешки. Седни ги пред камера, кажи им се и врати се дома. Јас знам што е депресија, можи да те изеди одвнатре. А не вреди, такво страдање не вреди за ништо.

 

Фала мила, да јас секојдневно се заблагодарувам што се живи, здрави, покрај мене, и стално велам уште долго да се мој ветар во грб. Ама не знам зашо седам и наеднаш ми идат некои такви грди и лоши мисли, што би правела пробувам да не мислам ама ме обземаат. Ќе пробам да не мислам, да бидам позитивна.

 

Прво погледни кон себе и запрашај се што навистина сакаш ти? Што те прави среќна? Имаш ли желба да го завршиш факултетот? Сакаш да се вратиш или не? Сакаш ли да продолжиш таму да живееш и да работиш? Мислам дека кога ќе имаш мир со себе, ќе ти станат полесни нештата. И не е ништо страшно да не завршиш факултет, сите мои другари без факултет земаат дупло поголема плата од мене што завршив магистерски во странство, затоа што јас додека учев тие стекнуваа работно искуство. Не се мери успехот во факултетот. А и на секој родител најважно му е детето да му е среќно, па после се друго. Го разбирам тоа чувство на вина. Јас исто така сум се чувствувала кога ми беше тешко на факултет. Можеби ти е и на тебе тежок период, што ќе помине и ќе ги совладаш препреките. Ако не, сигурно ќе најдеш друг начин да си ги направиш родителите горди.

 

Како викаат Србиве, боље спречи, него лечи. Пиша дека патела од депресија, да припазува да не стани многу долга оти потоа и анксиозноста тропа на врата. А со овие состојби да совладуваш препреки, богами тешко.

Ова сето од лично искуство. За никого и за ништо не планирам да патам повеќе. Па што сака нека биде.

 

Значи не размислувај многу и кажи им отворено. Во животот има далеку пострашни работи отколку еден мочан факултет.
Се може да се поправи и промени.. Жив човек си де, живееш живот не е лесно..
Мамо тато вака и вака/ вака се осеќам ,чим викаш дека имате блиска врска те разбираат имподржуваат нема што да си правиш фикс идеи ќе ги разочараш вака така.. каква и да си и со рогови и со 5 факултета и без ни еден, родители сакаат безгранично.

 

Јас од искуство ти кажувам дека се совладуваат препреки и со депресија и анксиозност, не треба да се обесхрабува никој.

 

Зошто животот мора секогаш да те разочара кога најмалку си очекувал?

 

јас дојдов да си ја олеснам душата со нешто слично. За твојот случај и јас исто додека беше мајка ми жива се плашев. Утеха онаа мала колку да не ми пукне срцето беше дека таков е векот па сите како старееме ќе дојде тој природен процес и како така мора да го прифатиме. Имав јас еден многу голем немир пред да почине мајка ми. Бевме тогаш сите позитивни на корона а таа жена во години со претрпен мозочен удар и под долгогодишна терапија. Капак корона. Среќа немаше симптоми. Татко ми толку беше занигде и изгледаше занигде што не знаев кај терам кога ќе го видев. Ако твоите родители се здрави немаат некоја посериозна нарушена здравствена состојба тогаш не се вознемирувај.

Јас за мојот случај се плашам исто како тебе но за децава. Толку вируси толку болести толку температури како сега немало никогаш. Пред некој ден малово доби фебрилни грчеви што срцево ми застана. И сега да сетам дека е топол јас знам дека ќе добијам срцев удар. Вакви панични напади никогаш не ни замислував дека ќе добијам. Секогаш знаев дека е во ред да чуствуваш страв и дека е тоа нормално ама имало и полошо од страв - паничните напади. Ни душа може да ми се смири ни ништо. Само здравјето ќе ми се влоши

 

Дај Боже да ти се живи и здрави децата до 101 и назад, еве денеска златна Света Петка заштитничка нека не чува и дарува зо здравје сите.

 

Не станува збор за откажување. Некогаш самата депресија ти укажува дека на погрешен пат си. Нема само еден пат и еден начин. Нема универзален рецепт за успех и среќа. Се е индивидуално. Тоа што за тебе одговара, за друг можи да биди погрешно.
Депресија и меланхолија не е исто. Не дај боже човек до клиничка депресија да стигне, тешко се лечи. Измачување на сопствената душа, за некаков си успех е концепт кој ни е дојден од запад. Јас си имам на своја кожа осетено што е душевно страдање. За најголемото богатство на светот не би го повторувала истото. Само внатрешен мир и спокој, ниедна кариера нема тоа да ми го даде.

 

Zelbata za fakultet ti ja nametnale tvoite roditeli,isto i grizata na sovest deka im dolzis nesto.Neka odat tie vo stranstvo i neka ucat i rabotat,ne im dolzis nisto,ova e tvoj zivot,i nema za sto da se sramis i obvinuvas.

 

Мајка ми значи толку инает ми тера си извртува муабети само до расправии водат некои нејни разговори. Можеби од толку што сме слични карактерно па не можеме да се разбереме. А татко ми и он едно старско размислување и понашање. Остареа и сега им шетаат бубачиња во глава, како да се нема мир .

 

Навистина не можам да сфатам што толку сум ти згрешила?!
Со што ги заслужив овие зборови, ова однесување, ова не почитување?
Не знам веќе што да кажам...не е прв пат, ама ми препукна. И јас сум човек.
Чувстувам дека веќе ни душата ни телото не можат повеќе да издржат...

 

Здраво на сите , сакам и јас да си кажам тоа што ми лежи. Најпрво во врска сум скоро 6ипол години од кои 2 врска на далечина, на моменти се е преубаво дури и нереално но еве веќе 2- 3 години јас сум неподнослива , љубоморна , нападна итн. Значи постојано го прашувам каде е и со кого , како да немам доверба во него , толку многу се караме , што многу често ме навредува со погрдни зборови (проста , глупа, неизживеана...) дека не може повеќе да ме трпи дека јас му го уништив животот итн. и за сето тоа јас сум виновна .Премногу го сакам и знам дека некогаш сум јас крива , но мислам дека се има граници , и знам дека може да ни биде многу поубаво само ако малце се средам психички .Ве молам за помош

 

@moon111 љубомората доаѓа од вишок време. Пушти ги работите како што треба сами да си течат и не се преоптеретувај со ништо. И како ќе излезе, значи дека така требало да биде. Вака може звучи лесно, (што реално и) лесно е и во пракса. Само ние луѓето комплицираме безвеза, а има толку многу начини за корисно потрошено време.

 

Ааа женска не си проста, не си глупа, не си неиживеена. Сакаш само да си живееш, немој така со себе. Не дозволувај никој па ни он да манипулира со тебе.

 

Многу пати ми има речено дека е готово меѓу нас , но јас со тоа не можам никако да се помирам и не можам ни да поверувам дека тоа може да се случи, многу се погазувам самата себеси ...

 

Не знам што да кажам.
Сакам да се искажам ама немам зборови, се чувствувам како низ маглив пат да одам. Барам работа едвај се наоѓа, чисто колку да излегувам од дома највеќе… пијам елицеа и хелекс од психијатар некое време ама немам некоја којзнае каква разлика..
На психолог разговарам тек тук , фрлање пари веќе ми е а и последниот пат кога зборував за осаменоста ми реже најди си дечко оф.. јас другарки едвај сите се со своето не па дечко а и не мислам дека сум во состојба да се посветам на врска а и чувствувам некоја аверзија кон љубовта… не знам ни дали верувам во љубов , не ме ни привлекува никој ниту можам да се замислам, а пола другарки ако можам така да ги наречам се во долги сериозни врски или верени, некои имаат и деца па не сме на иста фреквенција
Најубаво ми е кога спијам спијам навечер спијам попладне и секогаш кога ќе се разбудам си викам ох боже зошто пак да проаѓам низ ова
Не дека сум активно суицидална ама па и да ми рече некој ќе умреш утре не би се пожалила

 

Се поретко ми се излегува со луѓево шо излегов денес.
Седиме 4 пријателки на кафе и на излегување од локалот едната од нас која е разведена застана со еден човек да прави муабет.
Овие двете пред мене само шо ја фатија вратата за оваа разведенава..цитирам
-Оваа гарант се ебе со овој.
Другата:
-А шо мислиш не?
Што ви е гајле бре????
Искрено ич неам време за туги животи.
И ич не ме боли кој што прави.
Сум се напила кафе..сум се напила.
Ај чао пријатно !!!

 

Двајцата сте многу токсични еден на друг. Ти со љубоморните испади тој со навредите. Не знам, не можам да замислам врска каде секој ден се караме или навредуваме и не работиме на решавање на проблемите. Поработете на проблемот заедно или секој по свој пат. И не само заедно, и на индивидуално ниво.