Разговарајте за да ви олесни душата

Немав појам дека мажите можат да бидат толку себични при развод.Двајца купувале стан и жената нашла дечко ,и овој нејзиниот автоматски мисли дека она згресила многу па треба да му го поклони својот дел,тукутака за џабе.Можеби не била добра сопруга ,ама мајка на децата останува секако,лудаков се сака да и земе.Нек одат под кирија со деца и торбичка партали,она што стварала цел живот не се важи.Не го сака и јасно му кажува ,се е отворено и на тацна.Ме стресе помисла дека при развод се вадат прљави алишта,и тоа од некој што глуми верник и оди во црква.Можеби тоа е најопасна врста на луге,оние што се трускаат на крст и кандило и се моралисти.

 

Не можам повеќе најреално

 

Што е толку маката па суицидни мисли да имаш?

 

Разговарај со некој близок или со нас, води дневник, слушај музика за вакви случаи, мора некако да се издуваш што се вели, ништо не е вечно, се ќе помине.

 

Душо мила, прифати што и да те снашло. Најди болката да ја канализираш преку нешто што те исполнува. Велат, болката раѓа инспирација, но за уметност, за повеќе љубов не за себе уништување.

Се ќе помине. Биди со добри луѓе околу тебе, овде пиши се што те мачи, слободно можеш и во лична порака.

Се ќе биде добро

Како што на болните им треба доктор така и на овој вид "побожни" им треба духовна помош па затоа се Бога го прозиваат. А душата нечиста трула. Убаво е да можеш на време да ги препознаеш и да бегаш.

 

Се чуствувам отепано, уморно... Се изморив.. секој нов ден нова борба, борба за која знам само јас, со која само јас се борам.
И да никогаш ништо не е како што изгледа.
Надворешно.. млада, успешна, секој ден излезена, дечко, работа од соништата, секогаш среќна, секогаш насмевната итн...
Реалноста, внатрешноста се обратно, борба секој ден, желба за работа 0, желба за мешање со луѓе 0... Внатрешно се само насмевнта не.
Но, свесна сум дека ако правам она што сакам тогаш ќе западнам многу подлабоко.
Баш тоа што мора да излезеш, мора да отидеш на работа, мора да излезеш со друштво пошто немаш храброст да кажеш зошто не сакаш да излезеш, насмевка бидејќи не сакаш прашања од типот што ти е, нешто ти се случува, нашминкана бидејќи не сакаш да слушаш како си бледа.. е баш тоа ме држи.
Желба за пронаоѓање вистински психолог не ми била никогаш поголема, се надевам ќе соберам храброст и ќе отидам.

Еден совет до сите други кои што можеби се борат со нешто слично или исто, не ги гледајте другите. Гледаме среќни, успешни и си размислуваме ах зошто не можам да сум како нив, па пропаѓаме уште повеќе. Не верувајте на надворешниот изглед. Бидете си свои, храбри за себе, борци за себе, и вие во нечии очи сте: ах како не сум и јас вака. Некогаш тоа што ни предвидува пробелм, некогаш тоа МОРА, е она што ни е потребно за да не западниме повеќе.

 

Реално па и не мора баш се да правиш.
Зошто не се однесуваш кон себе,како кон некого што го сакаш.
Не можеме од денес за утре да смениме се,но од секој пораз што сум го доживеала, извлеков една поука.
Да не правам нешто што не сакам,и да не ми биде срам да кажам дека едноставно не ми се прави тоа.

 

@Matea^_^ Најдоброто нешто што можеш да го направиш е да престанеш да се бориш против себе и наместо тоа, да започнеш да се слушаш себеси.

Острани го лажниот притисок кој самата си го наметнуваш. Сосема во ред е да не излезеш со пријателите кога не ти се излегува или да не се нашминкаш, ако не сакаш.

Тоа не е откажување, туку превенирање поголем колапс, burnout или навлегување во функционална депресија.

Телото и умот ти кажуваат дека си изморена, дека мора нешто од корен да решиш, послушај ги.

Започни со мали чекори - Најпрво отвори се на личноста која ја сметаш за најблиска, спомна имаш дечко или пак пример, на некој друг, родител, брат/сестра и сл.

Сосема нормално е да кажеш некому, ете, "Не се чувствувам добро" и да побараш првична помош и поддршка, а и блиските не можат да нè поддржат, ако не знаат дека ни е лошо.

Take it easy on yourself, за сè има решение

 

Ви благодарам ❤️❤️


Но некогаш не можеш да правиш се што сакаш.
За жал колку и да ме оптоварува работата психички јас не можам да ја напуштам.. зависам од тие пари.
За не излегувањето... Јас не сакам да излезам не еден или два дена јас тоа го сакам 1 месец пример, а тоа не е нормално.
Ако некој (пример јас хаха) направам тоа што сакам, напуштам работа, не излегувам... Јас ќе се затворам дома а тоа ќе ме одведе до многу полоша состојба најверојатно.

 

Зошто во животот се има почеток и крај?Мене тоа многу ме мачи секојдневно

 

Сосема природна појава, и мене некогаш ова ме мачи, ама си велам ајде доста, живеј го сега животот има време за тие мисли уште долго време.

 

Исто како сама себе да се читам..
Те разбирам, многу добро знам како ти е. Има периоди кога не ми е до ништо, ништо не ми се прави, нигде не ми се иде и не ми се гледа со никој, и едвај успевам да се натерам на секојдневни активности.
Сосема е во ред да се осеќаш така, и покрај тоа што имаш сѐ и ,,совршен" живот. Луѓе сме, сите чувства и емоции се валидни. Дозволи си да бидеш и тажна, и уморна, и лута, не ги отфрлај и не ги потиснувај емоциите.
Верувај дека ќе ти олесни кога ќе споделиш со блиска личност, исто како што сподели тука, така и на некој близок кажи му како се осеќаш, тие што вистински те ценат, ќе те разберат и ќе ти бидат поддршка.
Во ред е да не ти се искача, да се затвараш дома никако, ама дозволи си некогаш и да се одмориш и да си одвоиш време за себе, каде што ќе правиш тоа што ти сакаш, а не тоа што другите сакаат.
Мене другарките ме разбираат кога не ми е до искачање и не си го сфаќаат тоа лично, не ми вршат притисок, така да, верувам дека и тебе ќе те разберат.
Само разговарај, сподели, искажи си ја маката, не е страшно и не е срамота. Некогаш луѓето не можат ни да замислат со што се соочуваме, баш ради тоа што надворешно изгледаме среќни и исполнети.
Мене ми е многу тешко да се отворам и да кажам што ме мачи, ама сум сфатила дека затварањето не е решение.
Ти најдобро си знаеш што те мачи, ама најчесто доживуваме некој ,,burn out" кога предолго сме им угодувале само на другите, а сме се запоставиле себеси, својот живот, своите желби и потреби. Размисли, кога последен пат си направила нешто за себе, нешто што тебе те прави среќна.
Почни да го правиш тоа почесто,
не дозволувај да се изгубиш себеси.

 

Пред некој ден на работа ми соопштија дека договорот нема да ми се продолжи...На проба бев ставена. И тоа ненадејно, без никакво предупредување. Причините ми ги кажаа!

Тажна сум, повредена и гневнаКонечно мислев дека ќе најдам работа.Ама се трудам да останам позитивна и да не се нервирам.

 

Гледај на работата од позитивна страна.
Поточно тие губат работник,а некој друг ке добие.

 

Треба да славиш во меана за ова за инат, си се слободила, Господ те чувал.

Ќе имаш шанси. И тие не се свесни што изгубија.

 

Се давав 100 % секој ден во оваа професија. Не бев мрзлива! Само треба да видам како понатаму со апликации. Се плашам дека на следното работно место ќе ми се случи истото

Тие си имаат свои причини да не ми го продолжат договорот, дека едноставно не ме бива....

 

Не им верувај во причините, тие тоа сакаат да им веруваш дека не те бива, а уствари врска нема, секако дека те бива, ама сакаат да најдат некој свој ваљда, не верувај во тоа што ти го кажуваат, труди се да си покажеш на себеси дека те бива.

 

Секако дека се трудам максимално што можамКако мислиш сакаат да најдат некој свој? Не те разбирам.

 

Некој друг да вработат, причината им е безврска, сите таа причина ќе ја најдат како изговор.

 

Може и тоа да е, незнам. Ама со оглед на тоа дека многу малце луѓе им се на полно работно време таму, не ја исклучувам опцијата. И работата беше напорна и тешка.

Уште еден месец сум таму и ќе си идам. И ќе си работам за себе
Ама уште неможам да најдам нешто новосе надевам дека ќе најдам во најскоро време. Ќе се молам на Бога сила да ми даде