Не е сатори, кај мене е gradual не е наеднаш. А сакaш да кажеш дека кај женски поретко се случува? why?
Абе како ќе трчаш со скршено ребро? Мораш да мируваш, не си прави дополнително глупости на телото, нека заздрави какошто треба па ќе трчаш.
Леле Лимонче немој, јас па сум ти ставила лајк Не сум дочитала, тоа на лојална база автоматски ставам пошто сме чет другарчиња.
Поима немам искрено. Јас мислам дека се има откажано од борбата едноставно. Он најпоследен од сите жртви почина. Имам слушано муабети и за болнички бактерии што има смисла после толкав престој во болница, ама не знам.
Ми недостасуваш. Не се помирив дека те нема. Ми остана недовршена приказна со толку прашања. Како ќе беше ако ти денес беше сеуште дел од овој свет? Дали ќе се смеевме заедно? Дали ќе ја прифатеше верзијата во која се претворив? Дали ќе се расправавме и смирувавме брзо, бидејќи двајцата не умееме да држиме лутина? Дали ќе ми раскажуваше приказни и гушкаше најмило, татковски, како што само ти знаеше? Како да |те| заборавам, кажи ми, како? Те барам во секое катче, сон, меморија, секој ден. Бледееш, не си веќе таму, истиот, и тоа проклето ме плаши. Речиси и твојот глас го заборавив. Некои наши разговори ми тонат во сепија. Само кафето кое ти го оставав на работ од печката секое утро совршено го паметам. Премногу години зад нас, а желбата да си тука остана. Моево не е ни болка, туку празнина, празна, проклета. Мора да мислам дека твоето заминување се случи со причина, бидејќи ако не е така ништо не би имало смисла, нели? Залуден би бил овој пат проткајан под тенок превез на душмански очи, во кои се претворив и јас самата и против себе. Фалиш бре. А види, не е ни зора...
Државата вели дека треба да плаќаш осигурување а истовремено немаш работа, или можеби во моментов немаш доволно примања кои би ја покриле таа давачка бидејќи не се гледа моментален приход туку лански. Законот е wtf, така да контактот со реалноста не ми го упатувај мене.
Не е баш така. Постои праг на приходи. Невработен кој има малку приходи секако не плаќа за здравствено осигурување, невработен кој нема доволни приходи не плаќа полна сума за здравственото осигурување. Контактот со реалноста ти е потребен затоа што во животот освен права, имаме и обрски. Ти ќе работиш како фриленсер, ќе користиш бесплатно здравство, а кој ќе ги плаќа ефективните трошоци? Како ќе функционира тој фонд ако сите само црпат од него? За кратко време нема ни да постои, после ќе се чешаме. И не е лански приход бидејќи осигурувањето не е така ретроактивно, информирај се точно за процедурата пошто гледам дека не е баш јасно.
Па еве пошто гледам ти се правиш многу паметна и ме срамни на ниво на 5 годишно дете, објасни ми како оди целиот процес од а до ш, пошто јас само си кажав тоа што ми беше кажано.
Не се правам паметна, тоа прво. Второ, доволно си возрасна и паметна да разликуваш задолжително здравствено и доброволно здравствено осигурување, не е нешто што е за чудење или новост или катаклизмична неправда. Служи меѓу другото, да им помогне на оние кои се навистина без приходи, тоа не е воопшто за да се биде паметен или не, елементарна логика е, како ќе се полни поинаку буџетот, како ќе има за лекови, за прегледи, ако не се полни буџетот исто ќе се буниш дури и кога ќе бидеш вработена пошто нема да има па наместо партиципација од 20% ќе се плаќа полна цена, како и да свртиш нема да чини. Штом сметаш дека е работата за адвокат и си обесправена, нека ти објасни тој од А до Ш, во време на милијарда начини како да се информираш, ти сериозно захтеваш некој друг да ти соџвака тоа што тебе ти треба како информација? Еве трчам да ти објаснам. Ем шуто, ем боде.
Не ми го објаснуваш тоа што ми треба туку ми го објаснуваш тоа што веќе го знам и да, се правиш паметна. We're not the same. Толку од мене.
Ако ти е полесно да мислиш така, нема проблем. Некој ќе ме извреѓа и после ќе бара од мене објаснувања, епа ain't gonna happen.
Остај ја имај разбирање ископлескирана ни е она сака да вреѓа тука по форумов полесно и доаѓа така , ќе си ги среди комплеските кога тогаш ќе и биде подобро , ќе си направи една натална карта хахаха